Πάγια και πολύ λογική τακτική όλων των μουσικών περιοδικών και websites, είναι να παρουσιάζουν τα καλύτερα albums, να τα εκθειάζουν και να τα ντύνουν με κοσμητικά επίθετα σαν αυτά που σε έγραφαν στις εκθέσεις τους στο Λύκειο. Το αστείο είναι ότι τις περισσότερες φορές, αυτοί που τα γράφουν δεν τα έζησαν στην εποχή τους γιατί ήταν μικροί σε ηλικία… Αλλά τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, αυτή είναι η ομορφιά του classic rock: να μεταλαμπαδεύεται και να γίνεται κτήμα των νεότερων.

Αρθρογραφεί ο Αλέξανδρος Ριχάρδος

Έκανα το λάθος να (ξανά)αρχίσω γυμναστήριο. Δεν είμαι κανένας fit τύπος.

Γράφει ο Αντώνης Αντωνιάδης

Αυτό το παράξενο συναίσθημα

Αρθρογραφεί ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Είχα σκοπό να αφιερώσω σε διαφορετικό θέμα το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κειμένου. Πιο συγκεκριμένα, με πάνω από έναν μήνα να έχει περάσει από το φετινό Brutal Assault, θεώρησα πως έχω κατασταλαγμένα συμπεράσματα για το Festival. Top 10, εκπλήξεις, απογοητεύσεις κ.λ.π. Τελικά τα γεγονότα επιβάλλουν να αφιερωθώ αλλού και μάλιστα εξαιτίας μιας μπάντας που συμμετείχε στο Brutal Assault. Ίσως το κάνουμε κάποια άλλη στιγμή το αφιέρωμα, θα δούμε.

Γράφει ο Αντώνης Αντωνιάδης

Η λιγότερο γνωστή ιστορία, πριν τα χρόνια στην Creation Records.

Καλησπέρα καλησπέρα (πάντα ήθελα να ξεκινήσω έτσι)!

Εξομολογείται ο Αντώνης Αντωνιάδης