Monuments on Facebook

"30 YEARS OF APPETITE"

Tuesday, 25 July 2017 06:00
Published in Αρθρογραφία

Πέρασαν κιόλας 30 χρόνια!... Ο χρόνος κυλάει γρήγορα κι albums σαν το “Appetite for Destruction” βγαίνουν κάθε…30 χρόνια.

Αναπολεί & τιμά ο Αλέξανδρος Ριχάρδος

Ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα περισσότερα albums της δεκαετίας του ‘70 που έμειναν στην ιστορία όχι μόνο για τις πωλήσεις τους (το “Appetite for Destruction” έχει πουλήσει 30.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως) αλλά και για την ποιότητά τους! Κι σε αυτή την ποιότητα θα σταθώ στο κείμενο που ακολουθεί.
Πολλές φορές οι κριτικοί βιάζονται κι αποθεώνουν ένα album που έχουν ακούσει μόλις 2-3 φορές. Οι περισσότερες κριτικές(;) είναι εκθέσεις ιδεών με τα κοσμητικά επίθετα να πέφτουν βροχή κι ο αναγνώστης πολιορκείται δεχόμενος καταιγισμό αοριστιών και ασάφειας. Αν έχετε κρατήσει αυτές τις κριτικές στην άκρη και τις ξαναδιαβάσετε σε λίγους μήνες, θα απορήσετε με… το αριστούργημα που δεν τα ξέρει κανένας. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί όχι μόνο την επιτυχία του το 1987 αλλά και την επιδράστικότητα του.

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ

 

Δημιούργημα του καρτουνίστα Robert Williams, το εξώφυλλο πολύ γρήγορα αποσύρθηκε κατόπιν πίεσης της δισκογραφικής εταιρείας Geffen, η οποία με τη σειρά της λάμβανε μηνύματα από τα καταστήματα δίσκων ότι το εξώφυλλο δημιουργεί αντιπαραθέσεις κι αρκετά μαγαζιά δεν το παρουσίαζαν καν στις βιτρίνες τους. Όπως έχει δηλώσει στο περιοδικό “Revolver” o ίδιος ο Williams, πριν καταλήξουν στο συγκεκριμένο πίνακα του, τους είχε πει να πάνε σπίτι του να δουν και τα άλλα έργα του γιατί ήξερε ότι θα δημιουργούσε προβλήματα. Όμως το συγκρότημα ήταν αμετάπειστο και κατέληξαν στον πίνακα που παρουσιάζει ένα Robot να βιάζει ένα κορίτσι που είχε τίτλο "Appetite for Destruction".

Έχουν ακουστεί πολλά για το συγκεκριμένο εξώφυλλο, όπως ότι ο Axl ήθελε να βάλουν τη φωτογραφία του διαστημόπλοιου Challenger στη στιγμή που εκρήγνυται στον αέρα, αλλά όλα αυτά είναι μάλλον μέρος της rock’n’roll μυθολογίας κι όχι της πραγματικότητας…
Με την πίεση της Geffen, το συγκρότημα δέχτηκε να αλλάξει εξώφυλλο και να παρουσιάσει το σταυρό με τα πέντε κρανία των μελών του, που τελικά έγινε το λογότυπο του συγκροτήματος για πολλά χρόνια! To σχέδιο ανήκει στον Billy White Jr. που το είχε σχεδιάσει για tattoo! Σε συνέντευξή του το 2006 ο Billy White Jr. είπε ότι η ιδέα του Κέλτικου σταυρού με τις πέντε νεκροκεφαλές ήταν ιδέα του Axl κι ότι ο Κέλτικός σταυρός είναι προς τιμήν των Thin Lizzy που ο Axel αλλά κι ο ίδιος ο καλλιτέχνης εκτιμούσαν!

Το περίεργο είναι ότι όλοι μιλούν για τον Williams και τη δουλειά του στο κατηργημένο εξώφυλλο του “Appetite…” και κανένας δεν αναφέρεται στον Billy White Jr που σχεδίασε το δεύτερο εξώφυλλο που έγινε logo των Gunners για πολλά χρόνια!

 

ΤΟ ΠΡΩΤΟ SINGLE ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ

Είναι δυνατόν να έχεις στα χέρια σου τέτοιο υλικό και να επιλέγεις για πρώτο single το "It's So Easy"; Κι όμως, οι άνθρωποι της Geffen αυτό επέλεξαν για πρώτο single και βέβαια πήγε άπατο, φθάνοντας μόνο έως το Νο 84 του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτυγχάνοντας να μπει στα 100 πρώτα singles του Billboard! Στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε ως double A-Side μαζί με το “Mr Brownstone”, ενώ η maxi single κυκλοφορία (σ.σ. ήταν πολύ ανεβασμένες οι πωλήσεις των maxi εκείνη την εποχή) περιλάμβανε το ακυκλοφόρητο "Shadow Of Your Love" και το "Move To The City", που είχαν γραφτεί από την εποχή των πρώιμων Guns’n’Roses, σαν Hollywood Roses και συμπεριλήφθηκε στο “Lies”.

Δύο μήνες αργότερα, οι άνθρωποι της Geffen «είδαν το φως το αληθινό» κι επέλεξαν σαν δεύτερο single το "Welcome to the Jungle". Αυτό ήταν. Μπήκε το νερό στο ρυάκι. Ακολούθησαν τα "Sweet Child O' Mine" , "Paradise City" και "Nightrain" και το Appetite for Destruction εκτοξεύτηκε.

 

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

Οι Guns’n’Roses και το “Appetite for Destruction” δεν είναι απλά ένας πολύ πετυχημένος δίσκος με πολλά singles κι ωραία τραγούδια. Η αξία του βρίσκεται στο γεγονός ότι άλλαξε τη μουσική κατεύθυνση εκείνης της εποχής, δίνοντας στο hard rock μια άλλη φρεσκάδα. Από τα μέσα της δεκαετίας του '80 έως και το 1990, για πέντε ολόκληρα χρόνια, το ονομαζόμενο melodic hair metal σκόρπισε τα πάντα στο διάβα του, για να χρησιμοποιήσω αυτή την κοινότυπη έκφραση. Η αλητεία που εξέπεμπε κάθε νότα του “Appetite…”, συγκρίνεται μόνο με ολόκληρη τη δισκογραφία των Motley Crue. Οι πέντε Gunners κατέθεσαν το ταλέντο τους σε μια εποχή που άλλαζε, που έψαχνε το καινούργιο, το διαφορετικό. Κι αυτοί τα είχαν όλα. Πρώτα ταλέντο και μετά όλα τα άλλα. Την ίδια εποχή, εμφανίστηκαν δεκάδες συγκροτήματα που κινήθηκαν σε αυτό το στυλ. Όμως ο Guns’n’Roses ήταν διαφορετικοί. Θυμηθείτε μονάχα τους L.A. Guns, τους Salty Dog, τους Helix, τους Rock City Angels, τους Keel και τόσους άλλους που προσπάθησαν αλλά δεν τα κατάφεραν.

Καλώς ή κακώς, η κορυφή ανήκει μόνο σε έναν κι είναι κατειλημμένη από τους Guns’n’Fucking Roses!

 

Read 403 times

Leave a comment