Monuments on Facebook

ULI JON ROTH - "Born As Today"

Wednesday, 18 December 2019 10:46
Published in Αρθρογραφία

Ήταν 1973 κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το "Lonesome Crow" όταν ο δεκαοχτάχρονος τότε Michael Schenker δέχτηκε ασφυκτικές πιέσεις από τον Pete Way και Phil Mogg των UFO προκειμένου να ενταχθεί στους τελευταίους…
Πράγμα το οποίο έγινε, και η συγκεκριμένη μεταγραφή αποδείχτηκε όπως έδειξε ο χρόνος ως μια από τις σπουδαιότερες μεταγραφές στην ιστορία του Hard Rock!

O νεαρός όμως Michael προτού φύγει φρόντισε να βρει αντικαταστάτη, καθώς δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να αφήσει την μπάντα του αδερφού του στα κρύα του λουτρού… Ποιος ήταν αυτός;;; Το φιλαράκι του από τους Dawn Road… Ένα παιδί που μελετούσε μερόνυχτα Jimi Hendrix και Alvin Lee και ξεχώριζε από τα υπόλοιπα παιδιά της εποχής του, καθώς λάτρευε την κλασσική μουσική. Το όνομα αυτού;;; Uli Jon Roth!

Φόρος Τιμής από τον Παναγιώτη Πατσάη

Παρόλο που φαινόταν από τότε πως ήταν ο πιο φτασμένος κιθαρίστας της περιοχής όσο αφορά τους κιθαρίστες της ηλικίας του, οι Klaus Meine και Rudolf Schenker δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι αυτό το παιδί θα γινόταν ο πρώτος shredder στην ιστορία του rock κιθαριστικού κόσμου! Αυτός μαζί με τον Ritchie Blackmore έβαλαν τα θεμέλια σε αυτό που λέμε neoclassical στυλ κιθάρας, επηρεάζοντας όλους μα όλους τους κιθαρίστες ανεξαρτήτως είδους και ύφους για τους επόμενους εφτά παγετώνες…

 

 

Αφού προηγήθηκε το καθιερωμένο «λιώσιμο» στις πρόβες και τα jams προκειμένου να δέσει με τους υπόλοιπους, στην συνέχεια ακολούθησε μια παρέλαση από εξαιρετικούς δίσκους μέσα στους οποίους είναι καταγεγραμμένοι αμέτρητοι ύμνοι! Εχουμε και λέμε λοιπόν… “Fly to the Rainbow” (1974), “In Trance” (1975), “Virgin Killer” (1976), “Taken by Force” (1977), μα και ένα από τα καλύτερα live albums όλων των εποχών το “Τokyo Tapes” (1978)…

 

 

Μέσα σε αυτήν την χρυσή πενταετία (1973-1978) οριοθετείται το ύφος και ο ήχος των Σκορπιών (σημ: καταλυτικό ρόλο έπαιξαν οι ανυπέρβλητες παραγωγές του τεράστιου Dieter Dierks). Οι ζωντανές τους εμφανίσεις έκαναν τους πάντες να παραμιλάνε και το κιθαριστικό δίδυμο Rudolf Schenker-Uli Jon Roth ήταν πλέον για σεμινάριο! Ο ήχος του Uli υπήρξε εξαρχής αναγνωρίσιμος, είχε αποκτήσει ταυτότητα (άλλωστε κανένας κιθαρίστας δεν μπόρεσε να πλησιάσει τον ήχο του βιολιού τόσο πιστά όσο αυτός!) και μπορούσες να τον αναγνωρίσεις από χιλιόμετρα! Πέρα όμως απ’ τον ήχο, την απίστευτη τεχνική κατάρτιση και άποψη πάνω στο όργανο, σε αυτήν την περίοδο ξετυλίγεται και το συνθετικό ταλέντο του Uli… “Drifting Sun”, “Fly to the Rainbow”, “Dark Lady”, “Life’s Like a River” (έπος!), “Pictured Life”, “Virgin Killer”, “Polar Nights” (άκου την εκτέλεση από το “Tokyo Tapes” και θα μαζεύεις τα σαγόνια σου απ’ τα πατώματα), “Yellow Raven” (μαζί με το επικολυρικό “Born to Touch your Feelings” ο ορισμός αυτού που λέμε rock μπαλάντα), “Ι’ve Got to be Free”, “The Sails of Charon” (υπάρχουν κιθαρίστες που μελετάνε τρεις ζωές προκειμένου να παίξουν το συγκεκριμένο κομμάτι και δεν τα έχουν καταφέρει) και ”Your Light”, είναι μόνο κάποιες από τις συνθέσεις του από εκείνη την εποχή που ξεχωρίζουν.

 

 

Αξιοσημείωτο επίσης το γεγονός ότι πάντα έντυνε με φανταστικά solos τις συνθέσεις των Schenker/Meine και ο ρόλος του όσο αφορά τις ενορχηστρώσεις ήταν ζωτικής σημασίας. Τρανταχτά παραδείγματα όσο αφορά και αυτόν τον ρόλο του αποτελούν τα” Catch your Train”, “In Trance”, “Top of the Bill”, “Robot Man”, “Speedy is Coming”, “Fly People Fly”, “This is my Song”, “Far Away”, “He’s a Woman-She’s a Man” (ίσως το πρώτο speed power metal κομμάτι πριν ακόμα γεννηθεί αυτό το ιδίωμα), “We’ll Burn the Sky”… Σχετικά με το τελευταίο κομμάτι αξίζει να τονίσουμε ότι οι στίχοι του αναφέρονται και αποτελούν φόρο τιμής προς τον Jimi Hendrix καθώς είναι γραμμένοι από την Μonika Dannemann. Tώρα θα μου πείτε κάποιοι ποια είναι αυτή;; ; Λοιπόν… Πρόκειται για την τελευταία κοπέλα που είχε ο Jimi Hendrix με την οποία αργότερα διατηρούσε δεσμό και ο Roth… Μάλιστα η συγκεκριμένη χάρισε στον Uli ένα δαχτυλίδι το οποίο φορούσε πάντα ο Jimi Hendrix και το οποίο το αυτός φοράει μέχρι και σήμερα όπου κι αν βρίσκεται… Αναφέρομαι στην συγκεκριμένη ιστορία και στην συγκεκριμένη γυναίκα, καθώς σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Roth, αυτή η γυναίκα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ζωή του και υπήρξε τεράστια πηγή έμπνευσης γι αυτόν.

 

 

Κατά την διάρκεια της ηχογράφησης του “Taken by Force” οι εμπορικές ανησυχίες των Schenker/Meine ήταν πλέον πολύ πιο έντονες καθώς μέχρι τότε το συγκρότημα είχε κατακτήσει Ευρώπη και Ιαπωνία και πλέον ήθελαν να κατακτήσουν φυσικά και το πιο προσοδοφόρο κοινό του πλανήτη Γη: την Αμερική! Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να κάνουν τον ήχο τους πιο εμπορικό γεγονός με το οποίο ο Roth δεν συμφώνησε ποτέ παραμένοντας πιστός στο Hendrixικό όραμα του. Μη θέλοντας να ρίξει ούτε μια σταλιά νερό στο κρασί του λοιπόν, λίγο πριν την ηχογράφηση του live album ‘’Tokyo Tapes’’ γνωστοποίησε στους υπόλοιπους ότι μετά την ηχογράφηση θα αποχωρήσει.

 

 

Έτσι κι έγινε και χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο, σχημάτισε τους Electric Sun με τους οποίους κυκλοφόρησε τρία albums (“Earthquake”, “Firewind” & “Beyond the Astral Skies”). Στα δυο πρώτα έχουμε να κάνουμε με μελωδικό τίγκα Hendrix-ιακό hard rock. Και εδώ είναι η κατάλληλη ευκαιρία να αναφέρουμε ότι ο Uli Roth μαζί με τον Frank Marino είναι κατά την γνώμη μου οι αξιότεροι συνεχιστές (και όχι μιμητές!!!) της κληρονομιάς που άφησε πίσω του ο τεράστιος Hendrix! To δεύτερο μάλιστα από αυτά «βάπτισε» το συγκρότημα του δικού μας Gus G, ενώ στο τρίτο είναι πλέον εμφανής η μουσική πορεία που θα ακολουθούσε ο Uli τα επόμενα χρόνια μέχρι και σήμερα η οποία ονομάζεται συμφωνικό rock!

 

 

Σε αυτήν την περίοδο (αρχές προς μέσα των 80’s) άλλο ένα όραμα του σπουδαίου αυτού κιθαρίστα πήρε σάρκα και οστά καθώς ένας Έλληνας κατασκευαστής οργάνων που ζούσε στην Αγγλία(Andy Demetriou) τον έκανε να παρατήσει την λευκή του Stratocaster κατασκευάζοντας του την κιθάρα των ονείρων του η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το σήμα κατατεθέν του! Ο λόγος για την Sky Guitar,μια κιθάρα επτάχορδη με 34 τάστα (έτσι για να εκφράζεται πιο άνετα το παιδί!) με την οποία ο Uli Roth κούνησε για τα καλά τα νερά της κιθαριστικής διανόησης και εξέλιξης και διεύρυνε τα όρια του rock οδηγώντας το σε πιο πολύπλοκες μουσικές φόρμες.

 

 

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Roth πέρα από πατέρας της νεοκλασικής σχολής και πέρα από το γεγονός ότι υπήρξε ο πρώτος shredder του σκληρού ήχου, ήταν και απ’ τους πρώτους που ξέφυγε από τα δεσμά της πεντατονικής χρησιμοποιώντας τροπικές κλίμακες (Aeolian,Phrygian) δημιουργώντας πολύχρωμα μουσικά τοπία και όχι μονότονα σαφώς επηρεασμένος από την κλασσική μουσική και ειδικότερα από την αναγεννησιακή προκλασική baroque εποχή. Ακόμη ο τρόπος που χειρίζεται τον λεβιέ (tremolo) και τα effects παραμένει μέχρι και σήμερα αξεπέραστος κάνοντας την κιθάρα από την μια να ακούγεται σαν Χορωδία Αγγέλων και από την άλλη σαν λυσσασμένο κτήνος. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο Roth είναι γνωστός στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα με το παρατσούκλι ‘’The Maestro’’!

 

 

Επίσης αν όχι ο πρώτος ήταν από τους πρώτους που έπαιξε και ενέταξε τα arpeggios στο hard rock/heavy metal και μαζί με τον Gary Moore, πρυτανεύει στην κατηγορία που λέγεται “Vibrato για Oscar!”, επηρεάζοντας τους πάντες και τα πάντα! Θες μερικά ονόματα;;;
Eddie Van Halen (είναι γνωστή η αγάπη του Eddie για τον Uli καθώς τα “Speedy is Coming” και “Catch your Train” αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του setlist των Αμερικανών στα πρώτα χρόνια της πορείας τους), Yngwie Malmsteen, Marty Friedman, Gus G, Michael Amott, John Norum, George Lynch, Kirk Hammett, Billy Corgan, Michael Romeo, James Byrd, Wolf Hoffman και Hank Shermann είναι μόνο κάποιοι από τους κιθαρίστες που πίνουν νερό στο όνομά του.

 

 

Επίσης δεν είναι λίγοι οι κιθαρίστες που θεωρούν το διπλό album ‘’The Phoenix and the Dragon’’ ως το απόλυτο κιθαριστικό έργο των τελευταίων 30 χρόνων! Άξιο αναφοράς τέλος είναι και το γεγονός ότι συμμετείχε σε κάποια από τα πρώτα G3 παρεούλα με τους Joe Satriani, Michael Schenker και Brian May (υπέρτατη εμπειρία!).

 

 

Αν σε όλα αυτά προσθέσεις και το γεγονός ότι παίζει καταπληκτικά πιάνο και βιολί, κάνει εξαιρετικές ελαιογραφίες ,διαβάζει ποίηση, γράφει λογοτεχνικά και φιλοσοφικά δοκίμια, κάνει διαλογισμό και είναι λάτρης της αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας μελετώντας Επίκουρο, Πλάτωνα και Αριστοτέλη στα Αρχαία Ελληνικά (σε παλαιότερη συνέντευξη του είχε δηλώσει υπερβολικά πεπεισμένος ότι σε προηγούμενη ζωή του είχε ζήσει στην αρχαία Ελλάδα!), τότε έχουμε να κάνουμε με μια από τις μεγαλύτερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες (ήτοι περιπτωσάρες!!!) στην ιστορία του γαλαξία!

 

 

Τι να του ευχηθούμε σήμερα λοιπόν που σβήνει κεράκια;;;
Να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να ευχαριστεί τα αυτιά και την ψυχή μας!
Να συνεχίσει να παίζει με συμφωνικές ορχήστρες και να τζαμάρει με όποιον μουσικό γουστάρει!

 

 

Να συνεχίσει να συνθέτει υπέροχα και να βγάζει δισκάρες!
Να συνεχίσει να περνάει από τα μέρη μας και το κυριότερο;;;
Να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να μας διδάσκει ήθος , όραμα, ειλικρίνεια, τιμιότητα και αξιοπρέπεια καθώς η μουσική του και η στάση ζωής του εμένα προσωπικά με έκαναν καλύτερο άνθρωπο…

 

 

HAPPY BIRTHDAY ULI!!!

 

 

Υ.Γ Όσοι είστε «άρρωστοι» σαν κι εμένα με Uli Jon Roth και Michael Schenker αξίζει περά ως πέρα να τσεκάρετε τους ‘’Rock Bottom’’ με την πρώτη ευκαιρία! Πρόκειται για Ελληνική tribute band στην βαρυσήμαντη κληρονομιά αυτών των δυο κιθαριστών. Ο Βίκτωρ Αναστασόπουλος (υπέρτατη φωνάρα) και η παρέα του (εξαιρετικοί μουσικοί όλοι τους) με σοβαρότητα και ταπεινότητα κάνουν φανταστική δουλειά! Όταν τους δείτε και τους ακούσετε live θα καταλάβετε τι εννοώ…

Ξέρω τι σας λέω!

 

Roth's personal photos from London & Greece (2003-2019) by Chris Kissadjekian

 

 

Read 275 times

Leave a comment