GEEZER BUTLER - Born As Today

Friday, 17 July 2020 15:51
Published in Αρθρογραφία

To ημερολόγιο που κρέμεται στον ξεφτισμένο τοίχο γράφει 1968. Βρίσκεσαι στο Birmingham της Αγγλίας και ένα ανήσυχο ρεμάλι με το παρατσούκλι Ozzy ψάχνει μπασίστα για το νέο του συγκρότημα που ονομαζόταν Polka Tulk Blues Band. Aμέσως προτείνει την θέση σε κάποιο κολλητάρι του ο οποίος ήταν γνωστός με το παρατσούκλι ‘’Geezer’’ (σ.σ.: το οποίο σημαίνει μάγκας ή αλάνι στη γλώσσα του δρόμου).

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

Τα πράγματα όμως δεν ήταν και τόσο ιδανικά καθώς ο Geezer δεν ήταν μπασίστας, μα κιθαρίστας. Επίσης ο έτερος κιθαρίστας του συγκροτήματος, ο Tony Iommi, δεν γούσταρε με την καμία δεύτερο κιθαρίστα δίπλα του! Έτσι ο Geezer χωρίς να το πάρει χαμπάρι βρέθηκε με ένα δανεικό τετράχορδο Hofner ανά χείρας και σε αστραπιαίο χρόνο βαφτίστηκε… μπασίστας. Ευτυχώς που ήρθαν έτσι τα πράγματα, καθώς μέσα από αυτό το περιστατικό το heavy metal μπάσο βρήκε τον κλειδοκράτορα του! Ε λοιπόν, ο κλειδοκράτορας έχει γενέθλια σήμερα και εννοείται ότι θα τον τιμήσουμε όπως του αξίζει. Έτσι κι αλλιώς, μπροστά σε έναν τέτοιο μάγκα, δεν μας παίρνει να κάνουμε το αντίθετο.

Ο Terence Michael Joseph Butler γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1949 στο Birmingham και αποτελεί το έβδομο παιδί μιας Ιρλανδικής οικογένειας η οποία ανήκε στην εργατική τάξη και είχε ιδιαίτερη έφεση στη μουσική. Μεγάλωσε σε ένα άκρως καθολικό περιβάλλον και έχοντας ως είδωλο τον John Lennon και τα υπόλοιπα σκαθάρια (σημ. Χρήστου Κισατζεκιάν: άλλος ένας από τους μυριάδες Παναή μου!), άρχισε γρήγορα να ασχολείται εμπράκτως με τη μουσική καθώς οι γονείς του τού χάρισαν μία πλαστική κιθάρα.

Το 1967 άρχισε να παίζει σε ένα συγκρότημα που λεγόταν Rare Breed τραγουδιστής των οποίων ήταν ο Ozzy Osbourne. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παιδιά της εποχής του, ο Geezer λάτρευε το διάβασμα, κατάφερε να πάρει απολυτήριο Λυκείου και ξεκίνησε να σπουδάζει λογιστική. Ήταν όντως ένα παιδί που ξεχώριζε απ’ τα υπόλοιπα, καθώς ήταν πάντα καλοντυμένος, πρόσεχε πολύ το λεξιλόγιο του, δεν ξεστόμιζε ποτέ «βρώμικες» κουβέντες και ήταν πάντα χωμένος στα βιβλία. Διάβαζε από Κινέζικη ποίηση και Όμηρο, μέχρι δοκίμια για τις τακτικές πολέμου στην αρχαιότητα και Aleister Crowley. Ταυτόχρονα συμμετείχε σε κάθε είδους ξεσάλωμα και κραιπάλη, αγαπούσε πάρα πολύ τα ζώα, ήταν χορτοφάγος ( και παραμένει μέχρι σήμερα ) και έδειχνε τεράστιο ενδιαφέρον για τον αποκρυφισμό. Τέλος, ένιωθε μια έντονη έλξη για τις ταινίες τρόμου και την αντίστοιχη λογοτεχνία που ανθούσε τότε στη Μεγάλη Βρετανία. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο Geezer ήταν αυτός που σκέφτηκε το όνομα ‘’Black Sabbath’’ για την μετέπειτα μπάντα του. Ένα όνομα το οποίο το δανείστηκε από την ομότιτλη ταινία τρόμου του Ιταλού σκηνοθέτη Μario Bava.

Και δεν ήταν μόνο το ότι σκέφτηκε το όνομα για την μπάντα, καθώς το γεγονός ότι ήταν ο διαβασμένος και ο διανοούμενος της παρέας, τον οδήγησε ώστε να γίνει ο βασικός στιχουργός του συγκροτήματος. Παρόλο που ο Geezer λάτρευε την φανταστική λογοτεχνία και θεματολογία, οι στίχοι που έγραφε για τους Sabbath διακατέχονταν από ωμό ρεαλισμό. Σε μία εποχή που κυριαρχούσαν τα παιδιά των λουλουδιών, η hippie κουλτούρα, το flower power, και το πολύχρωμο Καλιφορνέζικο όνειρο, ο Geezer έγραφε στίχους για το γκρίζο της πόλης , την αληθινή ζωή, τους πολέμους, τη φτώχεια και την ταξική αδικία. Μέσα από τους στίχους του μας έδειξε ότι ο πραγματικός τρόμος δεν βρίσκεται στο απόκρυφο, μα στις επιλογές των πολιτικών οι οποίοι σύμφωνα με τον Butler είναι οι αληθινοί Σατανιστές ως φορείς του απόλυτου Κακού πάνω στον πλανήτη. Επίσης ως ειρηνιστής, χωρίς να χρησιμοποιεί λουλούδια, χαμόγελα και κορδέλες, μας έδειξε μέσα από τη στιχομυθία του με τον πιο άμεσο τρόπο ότι η Ειρήνη αποτελεί την πιο ρεαλιστική λύση αν θέλουμε να μην εξαφανιστούμε από αυτόν τον πλανήτη. Και επειδή πέρα από διανοούμενος παρέμενε και μέγιστος τσαμπουκάς, όταν αντιλαμβανόταν την αδικία, οι καβγάδες στους δρόμους αποτελούν άλλο ένα θέμα το οποίο αποτυπώθηκε στους στίχους του. Θυμίζω μονάχα τους στίχους του ‘’Fairies Wear Boots’’, οι οποίοι είναι εμπνευσμένοι από μία συμπλοκή που είχαν οι Sabbath με skinheads.

Kαι προτού ξεκινήσουμε να τον περιγράφουμε ως μπασίστα, να επισημάνουμε και να υπογραμμίσουμε ένα πράγμα:
Ο Geezer δεν είναι απλά ένας τεράστιος metal μπασίστας… Είναι ο ορισμός του metal μπασίστα! Αυτός δημιούργησε αυτό το ΠΟΣΤΟ και από αυτόν τον ΘΡΟΝΟ, δεν πρόκειται να τον κατεβάσει κανένας όσα χρόνια κι αν περάσουν. Έχοντας ως βασικές επιρροές τον Paul McCartney και τον Jack Bruce, ο Geezer ήταν αδύνατον να μην εξελιχθεί σε κορυφαίο «μπασογραμμέα». Ήταν λοιπόν μεταξύ άλλων ίσως ο πρώτος που δοκίμασε να κουρδίσει το μπάσο του χαμηλότερα, προκειμένου να ‘’δέσει’’ με τις χαμηλές νότες και τις χαμηλές συχνότητες του Iommi. Αλλά μην μπερδεύεστε… ΟΛΟΣ ο όγκος στον ήχο των Sabbath είναι υπόθεση του Geezer! Aκόμη ήταν απ’ τους πρώτους που χρησιμοποίησαν wah-wah πετάλι στο μπάσο και από πολύ νωρίς, οι μπασογραμμές του ξεκίνησαν να έχουν χαρακτηριστικό ύφος, ταυτότητα και ήχο. Ένας ήχος βαρύς κι ασήκωτος που με την πρώτη ακρόαση βάζεις στοίχημα ότι γεννήθηκε από τη λάσπη του πιο σκοτεινού βάλτου της Αγγλίας.

Επίσης η έλλειψη δεύτερου κιθαρίστα στους Sabbath έδωσε στον Geezer τον χώρο να αποκτήσει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης όσο αφορά το παίξιμο του αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την δύσκολη ευθύνη του να καλύψει διπλό ρόλο: αυτόν του μπασίστα και του ρυθμικού κιθαρίστα μαζί. Εκ του αποτελέσματος, διαπιστώνουμε ότι ο μάγκας τα κατάφερε μια χαρά και αυτός ο διπλός ρόλος του έδωσε την ευκαιρία να αντιμετωπίσει το όργανο όχι μόνο ως συνοδευτικό, αλλά και ως lead. O τρόπος με τον οποίο γεμίζει τα κενά παίζοντας πανέμορφες φράσεις είναι υποδειγματικός και επίσης ξέρει πάρα πολύ καλά πότε να μαζέψει τα χέρια του και να είναι μινιμαλιστής, προκειμένου να εξυπηρετήσει την σύ-νθε-ση. Ο χρόνος έχει δείξει ότι όλη η φιλοσοφία του και η νοοτροπία του πάνω στο παίξιμο δημιούργησαν σχολή και ακόμα κι αν δεν σου αρέσει σαν μπασίστας, σίγουρα θα τον ακούσεις μέσα από αυτούς που έχει επηρεάσει. Και έχει επηρεάσει τους Π-Α-Ν-Τ-Ε-Σ! Οποιονδήποτε metal μπασίστα κι αν ακούσεις, σίγουρα θα έχει κάτι από Geezer.

Πέρα όμως από μπασίστας και βασικός στιχουργός της μπάντας, ο Geezer έβαζε το χεράκι του και στις συνθέσεις και τα credits σε αυτόν τον τομέα είναι αμέτρητα. Άσε που ήταν αυτός που κρατούσε τις ισορροπίες στη… συγκρουσιακή σχέση που υπήρχε ανάμεσα στον Ozzy και τον Iommi. Άρα λοιπόν το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε και το μοναδικό που μας μένει να πούμε είναι ότι η συμβολή του Geezer στους Black Sabbath δεν είναι απλά σημαντική… Ήταν, είναι και θα είναι ζωτική.

Σχετικά με το σανίδι και τα επιτεύγματα του πάνω σε αυτό; Εκεί είναι που μαζεύουμε τα σαγόνια μας απ’ τα πατώματα. Χωρίς ζογκλερικές κινήσεις και γκριμάτσες επίδειξης, ο μάγκας απλά μασάει τσίχλα και μοιάζει να είναι βιδωμένος στο πατάρι! Κι όμως αυτή η ώρες-ώρες στυγνή «στατικότητα» δημιουργεί έναν τσαμπουκά και ένα μεγαλείο που όμοιο του δύσκολα θα βρεις αλλού. Ευτυχώς αυτό το μεγαλείο προλάβαμε να το θαυμάσουμε και να το προσκυνήσουμε κι εμείς, καθώς ο Geezer μας έκανε την τιμή και πέρασε αρκετές φορές από τα μέρη μας.
Όσο αφορά τις δραστηριότητες του εκτός μουσικής;

Αγαπάει απεριόριστα τη φύση και είναι ενεργό μέλος σε οργανώσεις και κινήματα που υπερασπίζονται και προασπίζονται τα αυτονόητα δικαιώματα των ζώων. Αν σε αυτό προσθέσεις τις φιλανθρωπικές του προθέσεις και το γεγονός ότι το 2015 συνελήφθη γιατί γρονθοκόπησε έναν νεοναζί ο οποίος έφτυνε αντισημιτικές παρόλες ,τότε εύκολα διαπιστώνεις ότι ο θείος έχει σκοπό να τηρήσει το παρατσούκλι του μέχρι τέλους.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε σήμερα είναι να του ευχηθούμε χρόνια πολλά γιατί τέτοιους μάγκες τους έχουμε ανάγκη και τους χρειαζόμαστε.
Α!!! Και μην τολμήσεις ποτέ να του ξεστομίσεις άσχημη κουβέντα για την Aston Villa.
Θα έχεις άσχημα ξεμπερδέματα μαζί του και πίστεψε δεν σε παίρνει.

Front cover & Sabbs photos @ N.E.C. Arena 1997 by Chris Kissadjekian

 

Read 160 times

Leave a comment