Monuments on Facebook

ΠΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ROCK STARS;

Thursday, 10 November 2016 13:02
Published in Αρθρογραφία

Τα χρόνια περνούν και οι αγαπημένοι μας rock stars, ευτυχώς παραμένουν ζωντανοί κι εξακολουθούν να μας συναρπάζουν στις συναυλίες τους. Όμως η σημερινή επικοινωνία μας στοχεύει στο ερώτημα που διαβάσατε στην επικεφαλίδα: στο πόσο χρειαζόμαστε τα καινούργια άλμπουμ τους.

Γράφει ο Αλέξανδρος Ριχάρδος

Τα καινούργια άλμπουμ των τιτανομέγιστων Styx, Uriah Ηeep, Scorpions, Foreigner, Kansas και τόσων άλλων ηρώων των νεανικών μας χρόνων, τα έχουν όλα, εκτός από ωραία τραγούδια... Με...τρόμο διάβασα ότι οι Styx ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ το 2017, ενώ οι Τιτανοτεράστιοι (οι Deep Purple ντε!) το έχουν ήδη έτοιμο και θα κυκλοφορήσει την άνοιξη. Όπως έχει πει κι ο φίλος μου Γιάννης Δόλας, «το πρόβλημα είναι ότι όταν βγάζουν καινούργιο δίσκο οι Τιτανοτεράστιοι, δεν πρέπει μόνο να τον αγοράζουμε αλλά και να το ακούμε»! Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι 65ρηδες πλέον ήρωες μας, που πολλοί από εμάς τους είχαμε αφίσα στα δωμάτια μας ή γράφαμε τα ονόματα τους στο θρανίο, μεγάλωσαν (προσέξτε, δεν έγραψα γέρασαν!). Ας μην σας παραθέσω τα ονόματα των παλιών rock stars, αυτών δηλαδή που έκαναν το rock εκείνης της εποχής να λέγεται σήμερα κλασικό & εξακολουθούν να κυκλοφορούν άλμπουμ, γιατί θα σας κουράσω.

Όμως το μυστικό για να κρατηθεί η μουσική τους κι οι ίδιοι ζωντανοί, είναι οι συναυλίες! Σχεδόν 5-6 μήνες κάθε χρόνο, οι περισσότεροι από τους γερόλυκους (ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η λέξη) βρίσκονται στο δρόμο σε περιοδεία, και μερικοί από αυτούς, ακόμα περισσότερο. Πόσο τυχαίο είναι ότι οι Uriah Heep γεμίζουν όλα τα clubs όπου εμφανίζονται, οι Styx καταφέρνουν να μπαίνουν στην πρώτη δεκάδα των περιοδειών κάθε χρόνο στην Αμερική, o 77χρονος Ian Hunter (των Mootle the Hoople) κάθε χρόνο κλείνει δύο περιοδείες σε clubs στην Μ. Βρετανία, οι Τιτανοτεράστιοι, παίζουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης με επιτυχία, οι Scorpions, ε, με αυτούς το ξέρετε καλύτερα από εμένα!...

Όσο για τους AC/DC και τους Guns'n'Roses, τα λόγια περιττεύουν. Να σας θυμίσω, ότι οι περιοδείες των Styx και R.E.O Speedwagon το 2000 στην Αμερική, αλλά και λίγα χρόνια αργότερα ήταν ανάμεσα στις πιο πετυχημένες της χρονιάς και μάλιστα η περιοδεία του 2000 κυκλοφόρησε σε cd και dvd με τίτλο “Live at Riverport”.

Οι αγαπημένοι μου Uriah Heep έχουν να κυκλοφορήσουν καλό άλμπουμ από το 1998 κι από την εποχή του “Sonic Origami”. Έκτοτε, ακολούθησαν τρία studio albums, από συμπαθητικά έως αδιάφορα! Φοβάμαι το ίδιο θα συμβεί και με το καινούργιο άλμπουμ των Kansas, “The PreludeImplicit”, 16 χρόνια μετά από την κυκλοφορία του “Somewhere to Elsewhere”, που μέχρι τώρα έχω ακούσει ένα τραγούδι που το βρήκα πολύ χλιαρό (σημείωση Χρήστου Κισατζεκιάν: άκου το όλο Αλέξανδρε μου, αξίζει, έχει «τραγούδια»!). Οι Foreigner, μετά το “Mr. Moonlight” (1994) που σηματοδότησε την επιστροφή αλλά και αναχώρηση του Lou Gramm(!), έχουν ηχογραφήσει μόνο ένα studio album με τραγουδιστή τον Kelly Hansen, το “Can't Slow Down” (2009), δυο live κι ένα unplugged! Τουλάχιστον έχουν επίγνωση!

Οι μόνοι που καταφέρνουν να ηχογραφούν άλμπουμ που έχουν ενδιαφέρον, μετά από πενήντα ολόκληρα χρόνια καριέρας, είναι οι Scorpions! Προσέξτε ότι μετά την κυκλοφορία του “Face the Heat” το 1993 (αν δεν το έχετε ακούσει, φροντίστε άμεσα!), ακολούθησαν δυο albums, τα “Pure Inrtinct” (1996) που ήταν μέτριο και το τραγικό “Eye II Eye” (1999), για να φθάσουμε στο 2004 όπου κυκλοφορούν το πολύ καλό “Unbreakable” που συνθετικά αλλά και ερμηνευτικά, έφερε τότε τους Scorpions δυναμικά στην επικαιρότητα. Εκείνη την χρονιά είχαν εμφανιστεί στο Λυκαβηττό, σε μία βραδιά που οι fans τους το γέμισαν, αποθεώνοντας τους.
Οι Scorpions είναι το μόνο συγκρότημα που έχει τόσο μεγάλη καριέρα και καταφέρνει στα καινούργια albums του να έχει καλά κομμάτια που μένουν. Ίσως επειδή είστε κολλημένοι με την πρώτη περίοδο τους, εποχής Uli Jon Roth και σε συνδυασμό της με τη μεγάλη εμπορικότητά τους, να έχετε ορισμένα "κενά" σ' ότι αφορά την μεγάλη καριέρα τους. Το τραγούδι “Humanity”, στίχοι και μουσική, είναι από τα ποιοτικότερα τραγούδια τους όπως και το "Raised on Rock" από τα άλμπουμ "Humanity: Hour 1” (2007) και "Sting in the Tail” (2010) αντίστοιχα.

Ας σταματήσω εδώ την …παρέλαση ονομάτων που σίγουρα σας έβαλε στο κλίμα κι ας πάμε να δούμε τι είναι αυτό που όλοι μας θέλουμε. Εκείνο που μένει στα μεγάλα συγκροτήματα του παρελθόντος, είναι να βρίσκονται σε καλή βιολογική/σωματική κατάσταση ώστε να μπορούν να περιοδεύουν. Θέλουμε να τους βλέπουμε live, μού λείπουν οι Uriah Heep που έχω να τους δω τέσσερα χρόνια, το ίδιο κι οι Τιτανοτεράστιοι! Σκεφτείτε ότι ο Ian Gillan είναι 71 ετών κι όταν δεν περιοδεύει με τους Deep Purple, τραγουδά με ένα σχήμα μουσικών που παίζουν classic rock τραγούδια με τη συνοδεία ορχήστρας! Στο δρόμο να βρίσκεται θέλει, σε επαφή με τον κόσμο! Πολλές φορές ακούω από φίλους μου την αδόκιμη ατάκα όταν ακούνε το όνομα ενός παλιού συγκροτήματος: "Υπάρχουν ακόμα αυτοί;" "Μπα , όχι" τους απαντώ… "Ο Mick Box μετά από τόσα χρόνια με τους Uriah Heep αποφάσισε να γίνει οδοντίατρος κι ο Roger Glover προσελήφθη στο δημόσιο!!!". Ε, μα!...

Πόσο τυχαίο είναι ότι σχεδόν κάθε συναυλία «δεινοσαυρικού» συγκροτήματος του παρελθόντος, είναι ένα πραγματικό PARTY;;; Είναι παράδοξο, αλλά οι 65ρηδες σκορπούν ενέργεια στις συναυλίες τους και κάνουν τον κόσμο ευτυχισμένο. Όμως τελειώνουν. Πολύ λίγη δημοσιότητα σε αντιστοιχία με τη δυναμική του πήρε στη χώρα μας το μνημειώδες “Desert Trip” που έγραψε ιστορία τον περασμένο μήνα κι ας βαπτίστηκε από κάποιους κακοπροαίρετους νεανίες “Oldchella”, όπου οι διοργανωτές του ανακοίνωσαν ότι ο μέσος όρος ηλικίας των εκατοντάδων χιλιάδων θεατών ήταν τα 51 χρόνια!

Αυτό, μεταφράστε το όπως θέλετε.

Ακούστε κάθε ημέρα 18-20.00 την εκπομπή του Αλέξανδρου Ριχάρδου από το web radio του Rockmachine.gr

http://www.rockmachine.gr/

 

Read 458 times

Leave a comment