Monuments on Facebook

THE CHAMBERS BROTHERS – Masters of Psychedelic Soul (Part One)

Wednesday, 30 November 2016 14:53
Συντάκτης:
Published in Αρθρογραφία

Όταν αναφερόμαστε στον όρο ‘psychedelic soul”, δυο κυρίως ονόματα μας έρχονται στο μυαλό: οι Sly & the Family Stone και οι Chamber Brothers. Φυσικά υπήρξαν και άλλα γκρουπ που συνδύασαν με αριστοτεχνικό τρόπο τη Soul, το Rhythm’n’Blues με το ψυχεδελικό rock, π.χ. οι Pacific Gus & Electric και οι Buddy Miles Express, όπως και από την Βρετανία ασχολήθηκαν με psychedelic pop οι Vagabonds του Jimmy James, οι Dominoes του King-Size Taylor ή οι Ram Jam Band του Geno Washington, ενώ πιο εμπορικές διαδρομές χάραζαν οι Equals και οι Foundations.

Όμως οι Chamber Brothers υπήρξαν απίστευτα δημοφιλείς μεταξύ των οπαδών της ψυχεδέλειας και μάλιστα καθιέρωσαν τον όρο “Psychedelic Psoul” για την μουσική τους. Η σύνθεσή τους “Time has Come” είναι κλασικό απάνθισμα της χίπικης περιόδου. Από την άλλη πλευρά υπήρξαν θύματα μιας άδικης για την εικοσάχρονη πορεία τους πολιτικής και στάσης εκ μέρους των εταιριών με αποτέλεσμα οι οπαδοί τους να αναρωτιούνται τι τους συνέβη και εξαφανίστηκαν ξαφνικά από το προσκήνιο. Όσο και να σας φαίνεται περίεργο, το γκρουπ κατόρθωσε -με την μια ή με την άλλη μορφή- να επιζήσει μέχρι τις μέρες μας, με μοναδική απώλεια αυτή του κορυφαίου συνθέτη και τραγουδιστή Lester Chambers που φαίνεται ότι έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο… Οι υπόλοιποι τρεις αδελφοί Chambers-Willie, Joe & George-συνεχίζουν να κουβαλούν το βάρος του ονόματός τους και έκλεισαν πενηντατέσσερα χρόνια από τότε που σχηματίστηκαν στο Los Angeles!...

Η οικογένεια Chambers περιλάμβανε οκτώ αγόρια και πέντε κορίτσια. Ο μεγαλύτερος αδελφός major και οι δύο γονείς έπαιζαν κιθάρα. Έτσι και οι τέσσερεις μικρότεροι Chambers διδάχθηκαν από τον Major τις τεχνικές. Καλύτερος όμως όλων ήταν ο Willie (γεν. 19/3/1938). Η οικογένεια μεγάλωνε στο Lee County του Mississippi και εκεί στο τέλος της δεκαετίας του ’40 σχηματίστηκε η πρώτη μορφή των Chambers Brothers από του Willie, Major (19/3/1927), George (26/9/1940), Joe (22/8/1942) & Lester (13/4/1940). Τότε μονάχα οι δύο πρώτοι έπαιζαν κιθάρα και οι υπόλοιποι συμμετείχαν στην χορωδία της εκκλησίας τους. Όταν ο George στρατεύτηκε υποχρεωτικά στον πόλεμο της Κορέας, οι γονείς σκέφτηκαν ότι έπρεπε να μετακομίσουν από εκεί. Δύο από τις αδελφές και ένας αδελφός είχαν παντρευτεί και ζούσαν στην California. Έτσι το 1954 η οικογένεια μετακινείται στο Los Angeles όπου τα παιδιά θα τύγχαναν καλύτερης εκπαίδευσης. Τότε πληροφορήθηκαν ότι ο ιδιοκτήτης της τεράστιας φάρμας που δούλευε ο πατέρας τους ήταν αρχηγός της τοπικής Ku Klux Klan. Αυτός παρεξηγήθηκε επειδή θα έχανε τόσο πολλά εργατικά χέρια και τους απείλησε με θάνατο αν θα τον εγκατέλειπαν. Η μετακίνηση έγινε κρυφά ένα βράδυ.

Η ζωή στο Los Angeles ήταν δύσκολη και τα μικρότερα αδέλφια άργησαν να προσαρμοστούν. Συνέχισαν όμως να τραγουδούν και έγιναν μέλη ενός οργανισμού που προωθούσε gospel καλλιτέχνες. Έτσι τους δινόταν η ευκαιρία να ανοίγουν τις παραστάσεις πολλών gospel καλλιτεχνών και μάλιστα πολλών διάσημων ονομάτων όπως οι Soul Sisters (με τραγουδιστή τον Sam Cook), Mighty Clouds of Joy, Five Blind Boys of Alabama, Dixie Hummingbirds κ.α. Ο Major εμφανιζόταν σποραδικά μαζί τους ενώ στις αρχές των 60’ς χρησιμοποιούσαν και κάποιους φίλους τους σαν lead τραγουδιστές όπως τον Tommy James και τον Oscar Reed, επειδή οι Chamber Brothers ήταν ασύγκριτοι στις φωνητικές αρμονίες και απέφευγαν να σπάσουν τη συνοχή των φωνητικών. Εκείνη την περίοδο ηχογράφησαν δυο gospel τραγούδια, τα “I Trust in God» & “Just a Little More Faith” που αποτέλεσαν την πρώτη τους δισκογραφική προσπάθεια στην Proverb. Σε αυτό το σημείο παίρνουν σοβαρά το ρόλο τους σαν μουσικοί. Κάνουν διάφορες δουλειές για να ζήσουν και παίζουν συνέχεια μουσική (σ.σ.: για ένα μεγάλο διάστημα συνηθισμένη τους τροφή ήταν τα φιστίκια ενώ έπιναν σόδα για να τα χωνέψουν-ποιος είπε ότι η Τέχνη δε θέλει θυσίες;;;). Ο Willie ξεχώριζε ως μουσικός και ένας παραγωγός του πρότεινε να παίξει δίπλα στον μπλουζίστα Long Gone Miles (σ.σ.: o Luke “Long Gone” Miles ηχογράφησε για τις εταιρίες Smash, Two Kings & World Pacific με το συγκρότημά του Boys from 25th Street, έλος του οποίου υπήρξε και ο Willie!). Τότε οι Joe & Lester εμφανίζονταν ως folk ντουέτο στα καφέ του Hollywood χρησιμοποιώντας παρόλα αυτά το όνομα Chamber Brothers. Ήταν προσκεκλημένοι συχνά στο club Fifth Estate όπου ο Joe έπαιζε κιθάρα, ο Lester φυσαρμόνικα και κάποιες φορές ο George παίζοντας μπάσο μαζί τους.

 

 

Εν τω μεταξύ ο Willie γνωρίζει τον Lightnin’ Hopkins και του αναφέρει για τι γκρουπ που έχει κάνει με τα αδέλφια του. Ο μεγάλός μπλουζίστας μεσολαβεί και τους κλείνει για να εμφανιστούν στο Ash Groove, το πιο πολυσυζητημένο στέκι του Los Angeles όπου φιλοξενούσε κορυφαία ονόματα όπως η Barbara Dane, o Ramblin’ Jack Elliot, o Hoyt Axton, o Reverend Gary Davis και τους Bluegrass Boys. Ο Axton και η Dane είναι θαυμαστές των Chambers και τους καλούν να συμμετάσχουν στις ηχογραφήσεις τους. Σε αυτό το club για πρώτη φορά αμείβονται σαν επαγγελματίες και το όνομά τους γίνεται ευρύτερα γνωστό. Είναι όμως η στιγμή που οι δυο τραγουδιστές, James & Reed, εγκαταλείπουν το γκρουπ και τα τέσσερα αδέλφια συνεχίζουν μόνα τους. Με την Dane υπάρχει μια σπάνια ηχογράφησή τους στην Folkways από τις αρχές του 1964. Αρχίζουν να δέχονται προσφορές από διάφορες δισκογραφικές εταιρίες, μερικές των οποίων είναι δελεαστικές (σ.σ.: πεντακόσια δολάρια ο καθένας τη βδομάδα, αυτοκίνητα, γκαρνταρόμπα κ.λ.π.), όμως αρνούνται πεισματικά να δεσμευτούν. Έτσι περιοδεύουν μετακινούμενοι με ένα ασθενοφόρο(!) που το έχουν βάψει πράσινο και το έχουν διαμορφώσει σε μικρό van. Στο Detroit τους πλησιάζει ένας άγνωστος μα φιλόδοξος παραγωγός, ο Berry Gordy, και τους προτείνει να ηχογραφήσουν σε μια δική του εταιρία που μόλις είχε ιδρύσει και την ονόμαζε Motown. Συνοδευόταν μάλιστα από μια όμορφη φίλη του, την Diana Ross. Και αυτή τη φορά αρνήθηκαν, παρ’ όλο που πίστευαν ότι η Motown ήταν η καταλληλότερη. Επειδή τα πήγαιναν πολύ καλά στα live τους και ήταν ευχαριστημένοι να περιοδεύουν δεν σκέφτονταν να υπογράψουν σε κάποια εταιρία.

 

Στη Νέα Υόρκη έτυχε να τους δει ο Βρετανός τηλεοπτικός παραγωγός Jack Good. Τους είπε ότι είχε ένα πρόγραμμα στην Αγγλική τηλεόραση και σκόπευε να το μεταφέρει και στην Αμερική, όπου θα ήθελε τους Chambers σαν πρώτο όνομα. Μετά από ενάμιση χρόνο τους τηλεφώνησε και τους ζήτησε να κάνουν ένα «πιλοτικό» για την εκπομπή του που δεν ήταν άλλη από το θρυλικό “Shinding” (σ.σ.: η δημοφιλέστερη τηλεοπτική μουσική εκπομπή στα μέσα των ‘60’ς).
Οι Chambers τραγούδησαν το gospel “Before you Get to Heaven” και η εκπομπή μεταδόθηκε μια νύχτα το Δεκέμβριο του 1964. Ήταν τόσο μεγάλη η εντύπωση που προκάλεσαν ώστε το τηλεοπτικό συνεργείο και οι υπόλοιποι καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο show μαζεύτηκαν στο σπίτι τους για να τους συγχαρούν και η βραδιά τελείωσε όμορφα με ένα μεγάλο πάρτι. Από τότε, το σπίτι του στο Los Angeles έγινε κέντρο διερχομένων! Από τους Rolling Stones έως και το Dylan, όλοι πέρασαν από εκεί.
Στο “Shinding” επίσης για πρώτη φορά διασκεύασαν μια συγκλονιστική επιτυχία των Impressions του Curtis Mayfield, το “People Get ready” που έκτοτε συμπεριλαμβανόταν σε κάθε live show τους. Η ιστορία έχει ως εξής:

 

Το ίδιο βράδυ στο πρόγραμμα είχαν προσκληθεί και οι Impressions. Όμως όταν έμαθαν ότι δε θα πληρωθούν, σηκώθηκαν κι έφυγαν! Τότε ο Jack Good πλησίασε τους Chambers και τους ρώτησε αν ξέρουν το “People Get Ready”. Οι αδελφοί απάντησαν αρνητικά και τότε ο Good τους έδωσε το δίσκο και τους είπε: «έχετε στη διάθεσή σας τριάντα λεπτά να το μάθετε!». Έτσι κι έγινε. Το “People Get Ready” αποτέλεσε την μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους, τόσο, που επιλέχθηκε και ως γενικός τίτλος του πρώτου τους album!...
Joe: « Ο Curtis ήταν μεγάλος συνθέτης, Μια μεγαλοφυία. Όμως ποτέ δεν αναγνώρισε την διασκευή μας. Αντίθετα, θύμωσε επειδή νόμιζε ότι του κλέψαμε το τραγούδι. Εκείνες τις μέρες υπήρχε γενικά αυτή η καχυποψία. Το ίδιο συνέβη με τον Otis Redding όταν η Aretha Franklin διασκεύασε το δικό του “Respect”. Θυμάμαι κάποια φορά που παίζαμε στο Fillmore East, λάβαμε ένα τηλεγράφημα από τον Wilson Pickett ή κάποιον άλλον που υπέγραφε επ’ ονόματί του και έλεγε «κλέβετε το τραγούδι μου», γιατί δεν αφήνετε τις συνθέσεις μου όπως είναι;;;». Ήταν τότε που διασκευάζαμε το “In the Midnight Hour”»…
Αν και του γκρουπ έκλεισε τελικά συμβόλαιο με την ABC, χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν, βρίσκονται δεσμευμένοι με την vault και σε αυτή την εταιρία κυκλοφορεί το πρώτο τους album. Κανένα από τα μέλη δεν έμαθε το λόγο. Μετά από χρόνια πληροφορήθηκαν ότι η ABC δεν ήθελε μαύρους καλλιτέχνες εκείνη την εποχή. Το ίδιο συνέβαινε και στις τηλεοπτικές εκπομπές. Σε καμία εκπομπή δεν επιτρέπονταν οι συμμετοχές μαύρων καλλιτεχνών να είναι πάνω από δύο. Υπάρχει λοιπόν ένα μικρό πρόβλημα με τη δισκογραφία των Chambers το οποίο θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω στη συνέχεια…

 

 

Στο πρώτο album που εμφανίζονται είναι το “Aarbara Dane & the Chambers Brothers” στην Folkways. Το έκανα για να υποστηρίξουν το φίλο και πατρόνο της Dane που ήταν ιδιοκτήτης του Ash Groove. Η τραγουδίστρια με δικά της έξοδα τους έφερε στην Νέα Υόρκη για την ηχογράφηση. Οι Chambers δούλευαν πολλούς μήνες στην μεγαλούπολη όπως και στη Βοστόνη (στο club Unicorn που ήταν το γνωστότερο folk στέκι της φοιτητούπολης). Η Vault είχε ήδη στα χέρια της ταινίες από τις εμφανίσεις στο Ash Groove. Στη συνέχεια έστειλε έναν ηχολήπτη στο Unicorn για να ηχογραφήσει και τα εκεί shows. Έγινε μια τελική επιλογή από το live υλικό των δυο club και κάποια τραγούδια αποτέλεσαν το υλικό του πρώτου προσωπικού τους album “People Get Ready”, δίχως να ερωτηθεί το γκρουπ αν συμφωνεί ή διαφωνεί! Ένας μεγάλος αριθμός τραγουδιών που απάρτιζαν τα live shows τους ήταν διασκευές: “Money” (Barret Strong), “Johnny B. Good” (Chuck Berry), “What’d I Say” (Ray Charles), “Long Tall Sally” (Little Richard), “Summertime” (George Gershwin), “Bony Maronie” (Larry Williams), “Shout” (Isley Brothers) κ.λ.π. Επίσης είχαν συμπεριλάβει μια εξωφρενική εκτέλεση του “Your Old Lady” των τελευταίων. Ήταν το πρώτο τραγούδι των Isleys που είχε απαγορευτεί. Από την πρώτη αυτή περίοδο στη Νέα Υόρκη είναι και το περιεχόμενο του album “Grooving Time” στη Riverside, που εμφανίστηκε στην αγορά πολύ αργότερα, το 1968. Το πρώτο τους προσωπικό album λοιπόν κυκλοφόρησε από την Vault το 1965. Εκεί υπήρχε μια μονάχα δική τους σύνθεση, το “Call Me” σε μια soul/latin μορφή, όπως επίσης και μια δική τους προσαρμογή στο παραδοσιακό “Hooka Tooka” όπου ο ήχος της φυσαρμόνικας του Lester του δίνει μια μαγική δύναμη. Όλα τα υπόλοιπα ήταν διασκευές, δοσμένες με το δικό τους συγκλονιστικό τρόπο. Τα “Your Old Lady”, “Money”, “People Get Ready” που ήδη αναφέραμε και τα “Yes, Yes, Yes”, “You’ve Got Me Running” (αμφότερα του Jimmy Reed), “Tore Up” (του Hank Ballard), “Reconsider Baby” (του Lowell Fulson), “You Can Run” (του Little John Taylor) και το “It’s All Over” (των Valentinos που είχε σχηματίσει ο μεγάλος της soul Bobby Womack μαζί με τα αδέλφια του).

 

Μετά από λίγες εβδομάδες τους προσκαλούν για μια συμπληρωματική εμφάνιση στο ετήσιο Φεστιβάλ του Newport. Θα κάλυπταν το κενό της κύριας εμφάνισης του Josh White ο οποίος είχε αρρωστήσει και αδυνατούσε να παρευρεθεί. Εκεί έπαιξαν για πρώτη φορά το “Time has Come Today” παρά τις αντιρρήσεις των διοργανωτών. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν πρωτοφανής! Μόλις ακούστηκε και το τελευταίο «τικ τακ», επτά χιλιάδες άτομα σηκώθηκαν όρθια, ζητωκραύγαζαν και προσπαθούσαν να πηδήξουν τα κιγκλιδώματα για να φτάσουν κοντά στο γκρουπ. Το “Time…” είχε πλέον γράψει τη δική του ιστορία.
Μετά το Φεστιβάλ τους κάλεσε ο φίλος τους ο Bob Dylan τους κάλεσε στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη. Λέγεται ότι εκείνη την περίοδο οι Chambers με το gospel ύφος τους επηρέασαν τον bob και αυτοί οι επηρεασμοί θα φαίνονταν δεκαπέντε χρόνια αργότερα στους δίσκους του. Μαζί πήγαν και στο Ondine Club όπου έπαιζαν οι Losers, μια άσημη μπάντα drummer της οποίας ήταν ο Brian Keenan που κάποτε πέρασε από τις τάξεις των Manfred Mann. Ξαφνικά ο ιδιοκτήτης πήρε το μικρόφωνο και είπε στο κοινό: «ένα φανταστικό γκρουπ από την California βρίσκεται σήμερα μαζί μας, θα τους παρακαλούσα να ανέβουν στη σκηνή και να παίξουν κάτι…Κυρίες και κύριοι, χειροκροτήστε τους Chambers Brothers!». Θέλοντας και μη, οι τέσσερεις αδελφοί βρέθηκαν πάνω στη σκηνή μαζί με τον Keenan. Ο τελευταίος δήλωσε υπερήφανος που θα έπαιζε μαζί τους. Τους ρώτησε ποια τραγούδια θα παίξουν και οι Chambers απάντησαν «τα soul του δικού σας ρεπερτορίου, μόνο θα τα εκτελέσουμε πιο γρήγορα».

Ο Brian απάντησε «οκ, ξεκινήστε λοιπόν εσείς και ακολουθώ εγώ…». Η παράσταση ήταν φανταστική. Έκτοτε ο Keenan απετέλεσε το πέμπτο μέλος των Chamber Brothers!

Read 396 times

Leave a comment