Monuments on Facebook

TRAINSPOTTING : Η κληρονομιά του θρυλικού Soundtrack

Monday, 17 April 2017 18:26
Συντάκτης:
Published in Αρθρογραφία

Είκοσι χρόνια μετά, η πιο cult και περιθωριακή παρέα της δεκαετίας του ‘90, ο πρωταγωνιστής Mark, ο αφελής Spud, ο αδίστακτος Sick Boy και ο επιθετικός Φράνσις ξανασυναντιούνται στο Εδιμβούργο και αναζητούν την χαμένη τους νεότητα μέσα από το sequel Τ2 Trainspotting, του σπουδαίου σκηνοθέτη Danny Boyle.

Γράφει ο Χάρης Καββαδίας

Το εγχείρημα του είναι πολύ δύσκολο όχι γιατί πρέπει να επαναλάβει την επιτυχία της πρώτης ταινίας αλλά γιατί πρέπει να αποφύγει την επανάληψη του εαυτού του. Ειδικά όταν μιλάμε για τον δημιουργό μιας ταινίας- σταθμός για το βρετανικό σινεμά, που συνέβαλε στη διαμόρφωση της νεότερης pop κουλτούρας. Ένα από τα δομικά στοιχεία αυτής της συμβολής ήταν το θρυλικό σάουντρακ που κυκλοφόρησε στις 9 Ιουλίου του 1996. Ας αναζητήσουμε τους λόγους της τεράστια επιρροής του και αν μπορεί να επαναληφθεί με την κυκλοφορία της μουσικής επένδυσης του Τ2 Trainspotting.

 

Το Trainspotting δεν ήταν απλά μια νεανική και συναρπαστική ταινία της δεκαετίας του ’90 αλλά ένα κινηματογραφικό προϊόν ξεχωριστής πολιτισμικής αξίας. Η προβολή της ρίχνει φως στις σκοτεινές πτυχές της μετά-θατσερικής κοινωνίας στη Μεγάλη Βρετανία. Ο θεατής έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τις επιπτώσεις της συντηρητικής διακυβέρνησης από την Thatcher όπως την καταπιεσμένη και περιθωριοποιημένη εργατική τάξη, τα αδιέξοδα και οι ανησυχίες της Generation X και την εκτεταμένη χρήση των ναρκωτικών. Παρ’όλα αυτά, ο Danny Boyle δεν περιορίζεται σε μια πεσιμιστική προσέγγιση αλλά ενστερνίζεται την πολιτισμική υπερηφάνεια που εκφράζει το κίνημα της ‘’Cool Britannia’’. Αυτή η ψυχική ισορροπία επιτυγχάνεται μέσω της επιλογής τραγουδιών που δεν λειτουργούν απλά ως μουσική ταπετσαρία της πλοκής αλλά αλληλεπιδρούν με τις συναισθηματικές εναλλαγές της ταινίας.

 

Το Trainspotting ξεκινά έξοχα με έναν περίτεχνο συγχρονισμό. Τα κρουστά του θρυλικού τραγουδιού ‘’Lust For Life’’ ενώνονται με την κίνηση των ποδιών των Mark και Spud στους δρόμους του Εδιμβούργου. Σε συνδυασμό με την χρήση της τραχιάς φωνής του Iggy Pop ως χαλί στο περίφημο μονόλογο του ‘’Choose Life’’, σε εισάγει αμέσως στο ζωηρό πνεύμα της ταινίας. Αργότερα, ακολουθεί μια από τις πιο σουρεαλιστικές σκηνές του βρετανικού κινηματογράφου με την βουτιά του Mark Renton στη ‘’χειρότερη τουαλέτα της Σκωτίας’’ για να βρει ουσίες. Ο σκηνοθέτης επιλέγει σωστά την ambient μουσική του Brian Eno στο "Deep Blue Day" για να σταματήσει τον χρόνο. Συνέχεια με το ρεαλισμό του άδικου θανάτου ενός μωρού που πεθαίνει από την πείνα και το νωχελικό τραγούδι ‘’Sing’’ των Blur συνοδεύει στοργικά την τραγική μοίρα ενός πλάσματος αλλά και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις που έρχεται αντιμέτωπη η παρέα. Η αδιέξοδη απόλαυση των ναρκωτικών προβάλλεται στη σκηνή που «φτιάχνεται» ο Mark με την επιλογή του διαχρονικού τραγουδιού ‘’Perfect Day’’, να δίνει μια διαφορετική οπτική στο τι εννοούμε υπέροχη μέρα. Η συνολική αφήγηση των δεινών που περνούν οι πρωταγωνιστές της ταινίας πραγματοποιείται μέσα από το κομμάτι ‘’Mile End’’ των Pulp. Στη τελευταία σκηνή του Trainspotting, o Mark αποδρά απ’ την παρέα και τους δαίμονες του με τα επαναλαμβανόμενα φωνητικά και τα καταιγιστικά κρουστά, του κλασικού τραγουδιού (σήμερα) ‘’Born Slippy’’ των Underworld. Η νέα ζωή του με τη νέα εποχή της μουσικής.

 

Η διαχρονικότητα του soundtrack έγκειται στην προβολή διαφορετικών μουσικών ειδών όπως η ροκ, η Britpop, η ambient και η electronica . Μέχρι και τη δεκαετία του ’90 τα σάουντρακ των ταινιών έπαιζαν σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του μουσικού γούστου εκατομμυρίων ανθρώπων. Όμως, ποια είναι η επίδραση της μουσικής επένδυσης του Trainspotting ώστε να θεωρείται είκοσι χρόνια μετά, ένα απ’ τα σπουδαία σάουντρακ όλων των εποχών;

Πρώτα απ’ όλα, με την επιλογή τραγουδιών από συγκροτήματα όπως οι Primal Scream, Blur, Pulp, Elastica και Sleeper φέρνει σε επαφή την Britpop μουσική σκηνή με εκατομμύρια Αμερικανούς εφήβους - και όχι μόνο. Δεύτερον, με τη χρήση της ηλεκτρονικής μουσικής των Underworld και Leftfield αναδεικνύεται η κουλτούρα της χορευτικής μουσικής και των κλαμπ σε ένα μαζικό ακροατήριο. Τρίτον, ο Brian Eno και η ambient ανεβαίνουν στην επιφάνεια της pop, και τέλος η αριστουργηματική χρήση των τραγουδιών ‘’Lust For Life’’ και ‘’Nightclubbing’’ τοποθετεί τον Iggy Pop στην θέση των διαχρονικών καλλιτεχνών.

Σήμερα, η επικράτηση της ψηφιακής μουσικής δίνει άμεση πρόσβαση στον ακροατή σε μια παγκόσμια δεξαμενή ετερόκλητων ηχητικών ακουσμάτων που έχουν ως αποτέλεσμα τον αφανισμό των μουσικών σκηνών. Αυτή η πραγματικότητα, ζοφερή ή όχι, έχει απωλέσει μεγάλο μέρος της επίδρασης που μπορεί να έχει ένα σάουντρακ στις μέρες μας. Ο Danny Boyle επενδύει μουσικά το sequel ‘’Τ2 Trainspotting’’ με τον ίδιο τρόπο όπως στη μητρική ταινία. Συνδυάζει καταξιωμένους καλλιτέχνες απ’ το παρελθόν όπως οι Queen, Run DMC και Blondie με νέους, όπως το hip hop τρίο Young Fathers, τη rock μπάντα Fat White Family και τους rappers Rubberbandits.

Όμως, η νοσταλγία που αποπνέει το sequel έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το σοκ που προκάλεσε η πρώτη ταινία στη νεολαία της δεκαετίας του ’90. Αυτό αποτυπώνεται και στο soundtrack με το remix των Prodigy στο ‘’Lust For Life’’ και στο ‘’Slow Slippy’’ των Underworld.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και οι χιλιάδες έφηβοι που είχαν κολλημένη στο τοίχο του δωματίου τους την θρυλική αφίσα του Trainspotting, μεγάλωσαν επιλέγοντας την ζωή.

 

Read 408 times

Leave a comment