Monuments on Facebook

MONTEREY POP FESTIVAL – 50TH ANNIVERSARRY “At last, let justice be given!”

Friday, 16 June 2017 14:21
Published in Αρθρογραφία

Ε, μα. Νισάφι πια! Όλοι (μας) το Woodstock μνημονεύουμε εθελοτυφλώντας για την απαρχή των πάντων....

Υπενθυμίζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Ναι. Λογικό. Σε τεράστια εισαγωγικά όμως, αφού το Woodstock έχαιρε μιας νέας εποχής των ΜΜΕ παρότι μονάχα δυο χρόνια μετά τον ουσιαστικό γεννήτορα των διεθνών Rock Festivals . Εσύ που ζούσες τότε, θυμήσου. Εσύ που διάβασες λίγο μετά, επίσης. Μα κι εσύ που ούτε καν υπήρχες ως ιδέα, κάτσε και ψάξου και θα ανακαλύψεις πως ήταν ειδοποιός η διαφορά της μαζικής δημοσιοποίησης που θέλει το μεν Woodstock θρυλικό, το δε Monterey Pop έως και εγκληματικά υποτιμημένο. Επαναλαμβάνω. Διόλου τυχαίο. Μα τι να λέμε; Ήταν το 1969 που ο Richard Nixon παραδέχθηκε δημοσίως πως οι Η.Π.Α. ηττήθηκαν στο Vietnam! Και ήταν ή ίδια χρονιά που ο αείμνηστος Neil Armstrong πάτησε πόδι στη Σελήνη εκ μέρους της ανθρωπότητας, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση λέμε!... Το τριήμερο Monterey Pop Festival αντιθέτως, σαν σήμερα και ως τις 18 Ιουνίου του 1967, σηματοδοτούσε απλά το Καλοκαίρι των Λουλουδιών στόμα με στόμα με κοινό που κατά εκτίμηση δεν ξεπέρασε με τίποτα τους 90.000 θεατές συνολικά. Άλλοι πάλι λένε για 25.000 με 30.000.

 

Για να είμαστε αντικειμενικοί, ούτε καν το Monterey Pop δεν ήταν το πρώτο μουσικό φεστιβάλ, κι ας έχασε τούτη την πρωτιά για επτά μονάχα μέρες. Ναι. Κι όμως. Στο όρος Tamalpais του Marin County, το “KFRC Fantasy Fair and Magic Mountain Music Festival” ήταν αυτό που ως σπίθα έβαλε μια για πάντα την φωτιά που τσουρουφλίζει παγκοσμίως τα συναυλιακά αρρωστάκια σαν και του λόγου μας. Απλά ως τοπικό και ισχνό, δεν το ξέρει ούτε η μάνα του… Αυτή η ίδια αντικειμενικότητα όμως σε θέλει να παραδέχεσαι το Monterey Pop και όχι το Woodstock σαν την απαρχή των Διεθνών Μουσικών Φεστιβάλ του σκληρού ήχου, αφού εδώ οι συμμετέχοντες ήταν…πολυεθνικοί. Και κάτι άλλο σημαντικότατο: ήταν το πρώτο που κινηματογραφήθηκε και καταγράφηκε ιστορικά ως οπτικο-ακουστικό ντοκουμέντο!

 

Με αφορμή τον εορτασμό αυτής της επετείου λοιπόν, σας προ(σ)καλώ να ανατρέξτε σύσσωμοι να αποκτήστε ή τουλάχιστον να απολαύστε…εναλλακτικά το σχετικά πρόσφατο, ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ “The Complete Monterey Pop Festival (The Criterion Collection)” που, ως άκρως εμπλουτισμένο με την πρώτη αυθεντική κόπια που προβλήθηκε στη μεγάλη οθόνη, έρχεται να προσδώσει ένα ακόμη μεγαλύτερο απόβαρο σε κείνο το αείμνηστο, κοσμοϊστορικό μουσικό γεγονός.

Σε προκαλώ. Σκέψου. Ήταν επί σκηνής του Monterey που ο «πορνοδιαστροφικός» Hendrix γάμησε την κιθάρα του πυρπολώντας την στο ατίθασο encore του με τη βδελυρή διασκευή του "Wild Thing". Πού να ‘ ξερε πως κείνη η εξωστρεφής κίνησή του θα άλλαζε τον ρου της μουσικής βιομηχανίας!... Ήταν η πρώτη φορά που οι Who έπαιζαν σε Αμερικάνικο έδαφος ανταγωνιζόμενοι τον Jimi ως…σοδομιστές της σκηνής. Η πρώτη φορά που έγινε πάντρεμα Ινδικής & Δυτικής κουλτούρας με τον Ravi Shankar να αποτελεί την εξαίρεση ως πληρωμένος καλλιτέχνης τη στιγμή που ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι έπαιξαν για τη φανέλα!... Ήταν η πρώτη μεγάλη εμφάνιση της Janis Joplin, η πρώτη του εκρηξιγενή Otis Redding που έμελλε να επηρεάσει αμέτρητους απογόνους του.

 

«Η ιδέα μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα πρωτόγνωρα καλοστημένο μουσικό γεγονός από κάθε άποψη: ψάξαμε για τα καλύτερα ηχητικά συστήματα, για πλήρη κάλυψη των αναγκών του θεατή μα και αυτών καθαυτών των συμμετεχόντων καλλιτεχνών όσον αφορά τον ύπνο και το φαγητό, τις μεταφορές, τα πάντα» δήλωσε ο γεννήτορας του όλου εγχειρήματος Lou Adler.

Οι Beatles αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους επειδή πλέον, εκείνη την εποχή, η μουσική τους ήταν ήδη απίστευτα απαιτητική ώστε να αναπαραχθεί επί σκηνής!... Οι Kinks παρότι προσκεκλημένοι, έφαγαν πόρτα όταν τους αρνήθηκαν την είσοδο στις Η.Π.Α. μη δίνοντάς τους visa αφού ήταν στα μαχαίρια με την Ένωση Μουσικών της χώρας!... Όσο για τους Cream, σύμφωνα με τον Eric Clapton ήταν απόφαση του manager τους ο οποίος προτίμησε να κάνουν μια ολόδική τους «εισβολή» στις Η.Π.Α. λίγο αργότερα, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του ντεμπούτο τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

 

Τέλος δεν μπορώ να μην αναφέρω πως τούτο το μνημειώδες τριήμερο έδωσε σάρκα και οστά σε έναν αειθαλή ύμνο του rock’n’roll. Αναφέρομαι φυσικά στο “Monterey” του τιτανομέγιστου Eric Burdon & the Animals. Ένας διαχρονικός φόρος τιμής σε όσους συνέβαλαν που τιμά τον καθένα τους με σημεία «μίμησης», ένα έπος μεγέθους των Μεγάλων Προσδοκιών του Βίκτωρος Ουγκώ!

Είναι ευκαιρία τούτο το τριήμερο του 2017.

Ρούφηξε το!

 

 

Read 161 times

Leave a comment