KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

The Woman with the Art in Her Eyes.Θυμάται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

Ο Athens Voice 102.5 εξασφάλισε μια μοναδική εμπειρία για τους ακροατές του: ένα ειδικό ραδιοφωνικό show του Bob Dylan-το πρώτο…

More...
JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο σοκ. Αυτός ήταν που μας συγκλόνισε όλους για τα καλά,…

More...
LEE KERSLAKE (1947 - 2020) (Uriah Heep, Ozzy Osbourne, The Gods, Head Machine, Toe Fat, David Byron, Ken Hensley, The National Head Band, Living Loud)

LEE KERSLAKE (1947 - 2020) (Uriah Heep, Ozzy Osbourne, The Gods, Head Machine, Toe Fat, David Byron, Ken Hensley, The National Head Band, Living Loud)

“Don't take life for granted'Cause you know thatLife won't grant you back”…Οι βιωματικοί στίχοι που μόλις διαβάσατε ανήκουν στον Lee…

More...
STEVIE RAY VAUGHAN – Το πιο τρανό “What If?” στην 65χρονη ιστορία του Rock’n’Roll μετά τον Jimi Hendrix

STEVIE RAY VAUGHAN – Το πιο τρανό “What If?” στην 65χρονη ιστορία του Rock’n’Roll μετά τον Jimi Hendrix

27 Αυγούστου 1990. Η ώρα είναι 12:50 μετά τα μεσάνυχτα όταν το νοικιασμένο από τον Eric Clapton ελικόπτερο Bell 260B…

More...

FORTRESS UNDER SIEGE – Atlantis (Roar! Rock Of Angels Records/2020)

27 September 2020 in Local Heroes

Η Ατλαντίδα εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα εξακολουθήσει να είναι χαμένη…

SWEVEN - The Eternal Resonance (Ván Records/2020)

24 September 2020 in Where Prog meets Art

“Expect the unexpected” έγραψε στο τέλος ενός σημειώματος του ο…

KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

24 September 2020 in Αρθρογραφία

The Woman with the Art in Her Eyes.Θυμάται ο Τάκης…

JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

23 September 2020 in Αρθρογραφία

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο…

Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

23 September 2020 in News

Ο Athens Voice 102.5 εξασφάλισε μια μοναδική εμπειρία για τους…

WOBBLER - Dwellers of the Deep (Karisma Records/2020)

22 September 2020 in Where Prog meets Art

Οι Νορβηγοί WOBBLER ετοιμάζονται για την πέμπτη ολοκληρωμένη επίθεση τους…

DEAD QUIET – Truth & Ruin (Artoffact Records/2020)

21 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Οι νεκροί δεν είναι σε θέση να προκαλέσουν θόρυβο εκτός…

ΗΙΤΤΜΑΝ - Destroy All Humans (No Remorse Records/2020)

17 September 2020 in When Hard Gets Heavy

“Destroy, Improve, Amaze”!Γράφει ✍ ο Leonidas Hatzimihalis (ECLECTIC SHADOWS team)

NECROPHOBIC - Dawn Of the Damned (Century Media/2020)

16 September 2020 in When Metal Gets Extreme

Η πενταμελής Σουηδική μπάντα βρίσκεται στο αφήλιο τής καριέρας της!…

HEXX - Entangled In Sin (High Roller Records/2020)

15 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Ο νέος είναι ωραίος, αλλά ο παλιός είναι αλλιώς. Οι…

AYREON – Transitus (Music Theories Recordings/2020)

14 September 2020 in Where Prog meets Art

Ο «κατ’ οίκον περιορισμός» ενός ασύλληπτου θεατρικού/κινηματογραφικού έργου στα πολυτελή…

VARIOUS ARTISTS - Dirt [Redux] Alice in Chains (Magnetic Eye Records / 2020)

13 September 2020 in Various

Η λατρεμένη μας Alice in Chains, δεν γέρασε καθόλου από…

EN MINOR - When The Cold Truth Has Worn Its Miserable Welcome Out (Season Of Mist/2020)

12 September 2020 in Check Also

Αγκαλιάζοντας ολοκληρωτικά την μελαγχολική παραδοξότητα χωρίς συμβιβασμούς!Γράφει ✍ η Eleni…

THE RIVEN - Windbreak / Moving On - Ep (The Sign Records/2020)

10 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Classic Rock for the 21st Century!Γράφει ✍ ο Leonidas Hatzimihalis…

WEST COAST POP ART EXPERIMENTAL BAND – Η ψυχεδελομάνα Δυτική Ακτή είχε κι ένα κρυφό καμάρι: Το Beverly Hills

09 September 2020 in Αρθρογραφία

Η «ανοιχτόμυαλη» και απαράμιλλη ψυχεδελική μουσική των WCPAEB δεν έχει…

CURSE THE SON – Excruciation (Ripple Music/2020)

09 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Ο ανεξάρτητος ήχος και η επιμονή μιας μπάντας να αναζητά…

VARATHRON - Glorification Under The Latin Moon (Agonia Records/ 2020)

07 September 2020 in Local Heroes

Χωρίς πολλές συστάσεις λοιπόν ... Varathron! Ο ακρογωνιαίος λίθος τού…

APHRODITE’S CHILD – "666 λόγοι για να υποκλινόμαστε εις το διηνεκές"

03 September 2020 in Αρθρογραφία

Η σύντομη μεγαλειώδης πορεία ενός αληθινού rock super group, που…

JUDAS PRIEST - BRITISH STEEL: Επιστρέφει διπλό και εμπλουτισμένο, γιορτάζοντας τα 40 του χρόνια

27 August 2020 in Αρθρογραφία

Το Σάββατο 29 Αυγούστου 2020 το θεμελιώδες “British Steel” γίνεται…

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Πρόκειται για μια έκθεση που απεικονίζει την ιστορία της ροκ μουσικής από τη γέννησή της, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τις μέρες μας.

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος