Monuments on Facebook

PATRICK CAMPBELL - LYONS – "Me and My Friend" (Esoteric Recordings - 2017)

Thursday, 12 October 2017 17:45
Published in Where Blues meets Rock

Nirvana UK revisited

Υπάρχουν μερικοί δίσκοι, που δεν τους βρίσκει κανείς εύκολα. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται τόσο κυκλοφορίες συγκροτημάτων που δε δραστηριοποιήθηκαν έντονα ή δεν έτυχαν μαζικής αποδοχής, όσο και προσωπικές μελών τους, που είδαν το φως παράλληλα με τη δημιουργία της μπάντας ή, συνήθως, μετά το τέλος της. Μία από αυτές είναι το “Me and My Friend” του Patrick Campbell - Lyons των Βρετανών Nirvana, που οι πρώτες κόπιες του «χτυπούν» μεγάλα ποσά στις δημοπρασίες δίσκων..
Ο Campbell - Lyons συμμετείχε ενεργά στα μουσικά δρώμενα του δυτικού Λονδίνου της δεκαετίας του ’60. Αρχικά εντάχθηκε στη μπάντα των Second Thoughts, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και δύο πρώην μέλη των πολύ καλών Jade Warrior, όπου έμεινε μέχρι τη διάλυσή τους το 1965. Τότε ο Campbell - Lyons πήγε να ζήσει για λίγο στη Σουηδία και ακολούθως επέστρεψε στο Λονδίνο, για να σχηματίσει τους Nirvana με τον Alex Spyropoulos. Μαζί τους συνεργάστηκαν κατά καιρούς διάφοροι session μουσικοί, με τον Campbell - Lyons να παίζει κιθάρα και τον Σπυρόπουλο keyboards. Η μουσική τους, που είχε αποτυπωμένες πολλές φαινομενικά ετερόκλητες επιρροές, έγινε για πρώτη φορά γνωστή με το θρυλικό ντεμπούτο “The Story of Simon Simopath” (1967), σε παραγωγή του ικανότατου Chris Blackwell, που θεωρείται ως το πρώτο θεματικό άλμπουμ. Με τη βοήθεια τεσσάρων μουσικών άρχισαν δημόσιες εμφανίσεις, μεταξύ των οποίων και μία στη Γαλλική τηλεόραση μάλιστα στο πλευρό του Salvador Dali, ο οποίος τους περιέλουσε με μαύρη μπογιά! Η αυτοπεποίθηση μετά την επιτυχία του τραγουδιού “Rainbow Chaser”, αλλά και η δυσκολία συνεργασίας με τους άλλους μουσικούς, οδήγησαν το ιδρυτικό ντουέτο να κυκλοφορήσει μόνο του το επόμενο άλμπουμ, που είχε τίτλο “All Of Us”. Το “Black Flower” που ακολούθησε απορρίφθηκε από τον Blackwell και κατ’ επέκταση από την Island Records, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί σε “To Markos ΙΙΙ” (ως φόρο τιμής στον φερώνυμο θείο του Σπυρόπουλου που το χρηματοδότησε) και να βγει σε 250 αντίτυπα από τη Βρετανική Pye, πριν καταργηθεί. Εδώ κι αν μιλάμε για σπάνιο δίσκο! Η πρώτη φάση της μπάντας έκλεισε με δύο ακόμα εξαιρετικά άλμπουμ, τα “Local Anaesthetic” και “Songs of Love and Praise”, οι επανακυκλοφορίες ων οποίων έχουν πρόσφατα παρουσιαστεί από το site μας.
Το “Me and My Friend” είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Campbell - Lyons, που πρωτοκυκλοφόρησε από τη Sovereign Records το 1973. Δηλαδή, ένα χρόνο μετά τη διάλυση των Nirvana. Όπως είναι φυσικό, το ύφος του δίσκου είναι σχεδόν απολύτως συναφές με εκείνο της μπάντας, ήτοι κατά βάση ψυχεδελικό. Βέβαια, ο ίδιος ο δημιουργός του σε συνέντευξή του έχει εκφράσει ρητά τις επιφυλάξεις (και διακριτικές διαφωνίες) του με το κατά πόσο η μουσική των Nirvana μπορεί να θεωρηθεί ως ψυχεδελική, τουλάχιστον με την κλασική έννοια της ψυχεδέλειας που έχει επικρατήσει. Τώρα όμως που μετέφερα την άποψή του, νομίζω πως δε βλάπτει καθόλου να πω ότι πρωτίστως ο ήχος των δίσκων του συγκροτήματος και δευτερευόντως του προσωπικού δίσκου του Campbell - Lyons που παρουσιάζεται εδώ είναι αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε όταν ακούμε «πρώιμος ψυχεδελικός των μέσων της δεκαετίας του ’60». Οφείλω όμως να συμφωνήσω με το ό,τι εμμέσως έχει υπαινιχθεί ο δημιουργός του, που δεν είναι άλλο από το ότι η μουσική του δεν εξαντλείται στα στενά ψυχεδελικά δεδομένα της εποχής.
Στις 27 Οκτωβρίου θα επανακυκλοφορήσει το “Me and My Friend” σε re-mastered και expanded μορφή και μάλιστα για πρώτη φορά από τα αυθεντικά master tapes, διατηρώντας το πρωτότυπο artwork. Συμπεριλαμβάνονται δύο ακυκλοφόρητα σε cd τραγούδια και βιβλιαράκι με σημειώσεις του Malcolm Dome, φωτογραφίες και αποκλειστική συνέντευξη του Patrick. Το 2001 είχε επανακυκλοφορήσει το άλμπουμ από την Market Square Records, έχοντας ως bonus τραγούδια από το “Songs of Love and Praise”.
Το εισαγωγικό ορχηστρικό “Out of Nowhere” είναι ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο του άλμπουμ. Η δύναμή του είναι η jazzy αισθητική του, η οποία, όντας φιλτραρισμένη από τη rock οπτική του δημιουργού του, θυμίζει κάπως τους Supertramp. Η διάθεση γίνεται πιο χαλαρή, αλλά παραμένει εξίσου πολύχρωμη, με το “Friends”, που ίσως άκουσαν οι επερχόμενοι Crosby - Stills - Nash, αλλά και ο Brian Ferry. Το “Mother England”, όντας επικεντρωμένο στα φωνητικά, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην pop και τη rock με υπέροχα πλήκτρα και 70’s feeling. Το άλλο πολύ αγαπημένο μου είναι το “Everybody Should Fly a Kite”, με τα υπέροχα γυναικεία δεύτερα φωνητικά και τη μαγευτική soul αισθητική. Μάλιστα, το τραγούδι αυτό υπάρχει και ως bonus στη single εκδοχή του, που αποτυπώνεται για πρώτη φορά ψηφιακά. Το άλλο bonus είναι το single “Out on the Road”, που φυσικά υπάρχει και στη μορφή που είχε στο δίσκο μεγάλης διάρκειας, ψυχεδελικό και με διακριτές country επιρροές. Τέλος, η psych pop έχει την τιμητική της στα “Jesus Christ Junior” και “Me and My Friend”, ενώ πιο προσηλωμένο στο blues και τη rock ακούγεται το “1974”.

Read 171 times