ÅSKVÄDER - Åskväder (The Sign Records/2020)

Saturday, 14 March 2020 15:17
Συντάκτης:
Published in Where Blues meets Rock

Η πιο κοντινή μετάφραση τής Σουηδικής λέξης ÅSKVÄDER είναι “καταιγίδα”... μια Rock n' Roll καταιγίδα ή εν τέλει μια απλή ποτιστική βροχούλα; Η απάντηση βρίσκεται κάπου στην μέση.

 

Τα της Σουηδίας, της παιδείας, της κουλτούρας και την ανάλυση του φαινομένου της ερωτικής σχέσης που αναπτύσσουν οι κάτοικοι της με την μουσική τα έχουμε εξαντλήσει ως θέματα προ πολλού. Αυτό ως πρόλογος του γεγονότος ότι πέρα από τα προσωπικά γούστα του καθενός, είναι κοινώς παραδεκτό ότι δύσκολο θα βρεις μουσικούς στην χώρα αυτή που να χαρακτηρίζονται εις την καθομιλουμένη ως “κουλοί”.
Έτσι και τα τρία παλικάρια που απαρτίζουν τους πρωτοεμφανιζόμενους ÅSKVÄDER διαθέτουν τα ελάχιστα εκείνα στοιχεία που τους εξασφαλίζουν τουλάχιστον τη βάση στην τελική βαθμολογία. Τώρα πόσο πάνω από αυτή κινούνται, θα προσπαθήσω να το αναδείξω χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις.



Οι ÅSKVÄDER είναι μια πολύ πολύ φρέσκια μπάντα ιδρυθείσα μόλις το 2018 στο Γκέτεμποργκ. Η εξ αρχής ξεκάθαρη προτίμηση τους σε ευθείς απλούς ήχους υπό τον γενικό όρο του Rock n' Roll και ένα εύρος επιρροών μεταξύ τού garage Rock των 90's και του Blues Rock δεν αφήνουν και πολλά ερωτηματικά σχετικά με το πως μπορεί να ηχούν. Άλλωστε οι ίδιοι δεν κρύβουν την αγάπη τους σε μπάντες όπως οι συμπατριώτες τους The Hellacopters ή τους εκ Νορβηγίας Turbonegro.

Με βάση τα παραπάνω το μόνο που μένει είναι να εξετάσουμε κατά πόσο η μουσική τους προσέγγιση μπορεί να προσδώσει κάτι φρέσκο και ίσως πρωτότυπο που θα έχει την δύναμη να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον σε ένα είδος το οποίο έχει περιέλθει σχεδόν σε πλήρη αδράνεια εδώ και αρκετά χρόνια.
Ακούγοντας με πολύ προσοχή τα δέκα κομμάτια του Åskväder άλμπουμ, η διάρκεια του οποίου μετά βίας αγγίζει τα τριανταπέντε λεπτά -και καλά κάνει- αρχικά επιβεβαιώνεται η ικανότητα των τριών συντελεστών στην άριστη υποστήριξη των μουσικών τους οργάνων. Από κει και πέρα, όντως οι δέκα συνθέσεις ποικίλουν ως προς την κατεύθυνση τους η οποία άλλοτε κοιτάει περισσότερο προς το garage και άλλοτε προς το ατόφιο Blues Rock με σκόρπιες αναφορές και σε σύγχρονους παίκτες όπως οι The Black Keys ή και οι Rival Sons. Αξίζει να σημειωθεί η ιδιαιτερότητα της βασικής ερμηνείας από τον ντράμερ της μπάντας, κάτι όχι και τόσο συνηθισμένο, απόλυτα επιτυχημένο όμως με βάση τα ιστορικά παραδείγματα μέσα στο πέρασμα των χρόνων.



Οι ιδέες συνολικά κρίνονται ως θετικές, ωστόσο ένσταση έγκειται στην έλλειψη τόλμης καθώς βαδίζουν σχεδόν στο σύνολο τους εκ του ασφαλούς πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι κακό και πιθανότατα να οφείλεται στην έλλειψη εμπειρίας η οποία θα επέτρεπε περισσότερους πειραματισμούς και απρόοπτες αναπτύξεις.
Το καλό στην υπόθεση των ÅSKVÄDER είναι ότι, η διάθεση των τριών μουσικών για δημιουργία είναι εμφανής κάτι που περνάει και στον ακροατή αφήνοντας ένα ελαφρύ χαμόγελο ως τελικό αποτέλεσμα της ακρόασης το οποίο λειτουργεί ως άτυπο ραντεβού με το επόμενο βήμα τους, όποτε αυτό έρθει.
Οι συνθέσεις που ξεχώρισα πάντα με βάση προσωπικά κριτήρια που συμβαδίζουν όμως παράλληλα και με την επιθυμία για διαφοροποίηση είναι τα Thunderstorm, Nothing to Lose, Give In και Devil's Feast.

Tracklist: 1. Thunderstorm (3:01) 2. Cutting Corners (3:17) 3. God's Grace (3:37) 4. Nothing to Lose (3:38) 5. Give In (4:08) 6. Bit My Lip (3:07) 7. Devil's Feast (3:53) 8. Elysium (3:48) 9. Defeat (3:39) 10. The Miser (3:47)

Line-up:
Staffan Persson - Bass
Jon Solheim - Drums and lead Vocals
Martin Gut - Guitar, Vocals

Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team)
 
 
Read 145 times