Eric Clapton – I Still Do (Universal/Polydor Records)

Friday, 26 August 2016 12:19
Published in Where Blues meets Rock

Clapton & Johns: The “Slowhand’ Dream Team”

Με το που μπήκε η νέα χιλιετία ο Clapton παρουσίασε εντονότατες τάσεις «πισωγυρίσματος», με κάθε έννοια του όρου. Η ονειρική επανένωση των Cream για τις ανάγκες του Live @ Royal Albert Hall (της οποίας την φωτογράφιση έχασα λόγω υποχρεώσεων και ακόμη το φυσώ και δεν κρυώνει!), η αντίστοιχη φάση με τους Blind Faith πέντε χρόνια μετά, το “Riding with the King” με τον αείμνηστο B.B., ο φόρος τιμής στον Robert Johnson & τον συνοδοιπόρο του J.J. Cale… Όμως όλο αυτό είχε σαν αποτέλεσμα και το αντίστοιχο πισωγύρισμά του ως μουσικοσυνθέτη στα «αδρά», «άξεστα», πρωτόλεια blues που τόσο τον επηρέασαν εξαρχής.

Ήταν αναμενόμενο λοιπόν για όσους επιμένουμε να παρακολουθούμε τον γηραιό γίγα το ύφος και το ήθος του φετινού “I Still Do”, και να που ο γενικός του τίτλος μας έκανε να μειδιάσουμε μονομιάς. Ναι. Εβδομηνταένα τα χρόνια του παρακαλώ πλέον. Κι όμως, Ακόμη το Κάνει, και το κάνει όπως μονάχα αυτός ξέρει!
Γεμάτο διασκευές λοιπόν και τούτο εδώ, όμως, ξανά, δεν μας χαλάει καθόλου το γεγονός, αφού ο Eric σέβεται και αναπαραγάγει όμορφα Leroy Carr (“Alabama Woman Blues”), J.J..Cale (“Can’t Let You Do It” & “Somebody’s Knockin’ “), Robert Johnson (“Stones in my Passway”), Bob Dylan (“I Dreamed I Saw St.Agustine”) και Skip James (“Cypress Grove”)! Αρκεί να ακούσεις την αναπαραγωγή του τελευταίου και θα μπεις με το κεφάλι, βουτιά στα βαθιά, στη Χρονομηχανή του Clapton…

Όμως ας μου επιτραπεί να ξεκαθαρίσω πως, ΟΣΟ ευφάνταστα και δημιουργικά κι αν κάνει ότι κάνει, ναι, το κάνει, η δικές μου τρίχες ανασηκώθηκαν στο άκουσμα της δικής του υπόθεσης παρέα με τον φιλαράκο του τον Faiweather Low, αφού το ονειρικό “Spiral” με ταξιδεύει στον Clapton που εγώ προσωπικά αγάπησα και αγαπώ: κείνον που ροκάρει, τον Λευκό Βρετανό που μπόλιασε τα Μαύρα Blues όπως ελάχιστοι ακόμη σύγχρονοί του στα μέσα των 60’ς!!!...

Όσο για την παραγωγή του βραβευμένου Glyn Johns, οκ, απλά δεν απαιτεί οποιοδήποτε σχόλιο από κανέναν μας αφού καταντά…Σεμινάριο. Με Dream Team δίπλα του ξανά κι εδώ (Spinetti, Bronze, Carrack & Low μεταξύ τους), το φρέσκο κύημα του μάστορα απευθύνεται ξεκάθαρα σε όσους έχουν απολαύσει λοιπόν τούτο το πισωγύρισμα στο ευθυτενές blues.

Αυτοί, χειροκροτούν όρθιοι. Εμείς οι «υπόλοιποι», οι βαμμένοι του hard rockin’ blues, επίσης, απλά το κάνουμε…καθιστοί.

Read 332 times