Monuments on Facebook

Robert Sin and the Huckleberries - ...And the Ghosts in Between (G.O.D. Records)

Thursday, 19 January 2017 15:01
Published in Special Guests

Δεν είχα τη παραμικρή ιδέα για το τι πραγματικά θα άκουγα όταν η αγαπημένη μου Εύη Χασαπίδου Watson μου είχε δώσει τους δύο δίσκους που κυκλοφόρησαν το 2016 για κριτική.

Έκατσα και εγώ χαλαρός στην αγαπημένη μου πολυθρόνα, και ένα ατελείωτο ποτάμι ηχοχρωμάτων άρχισε να ρέει μέσα μου διατρέχοντας κάθε πτυχή του σώματος μου. Μάλλον πρέπει να βρίσκομαι στις όχθες του Mississippi, και να ακούω τους τοπικούς μουσικούς, σκέφτηκα. Γιατί, αγαπημένοι μου αναγνώστες, ο δίσκος, που αποτελεί και τον πρώτο τους, είναι παγκόσμιου βεληνεκούς. Americana, όπως μάθαμε να την λέμε, στα καλύτερα της, με τον Ροβέρτο Αμαρτία με την χαμηλή, υποβλητική φωνή του, να μας δίνει το έναυσμα για ένα ταξίδι στις υπέροχες μουσικές, χαρακτηριστικές από την άλλη μεριά του Ατλαντικού.

Από την πρώτη κιόλας νότα, ένιωσα τον εαυτό μου να βυθίζεται στα τραγούδια, αφέθηκα, καθώς μου θύμιζε όλο και πιο έντονα τον μεγάλο Bob Dylan και τους Band, ειδικά στο πανηγύρι που υπήρξε το “Last Waltz.” Με ενορχηστρωτή στο μπάσο και την υπέροχη φωνή της να δένει υπέροχα, η Εύη Χασαπίδου υπενθυμίζει σε όλους μας εδώ στην Ψωροκώσταινα το πόσο τεράστιο κεφάλαιο αποτελεί για την εγχώρια μουσική σκηνή. Η φωνή και κιθάρα του Robert Sin δίνουν τον χαρακτηριστικό, προσωπικό θα έλεγα, τόνο του Album που πλημμυρίζει από συναίσθημα και αγάπη.

Με low-mid tempo συνθέσεις που δένουν αρμονικά με τους στίχους, το album με παρέσυρε και με κράτησε μέχρι και την τελευταία νότα. Προσωπικό μου αγαπημένο, το “Lost,Scared,lonely,” που οι στίχοι του και κυρίως η μουσική κάνουν ένα μικρό πέρασμα από Seattle, μεριά θυμίζοντας λίγο grunge. Ένα πραγματικό διαμάντι που το ακούς ξανά και ξανά.

Αγαπημένοι μεταλλάδες του site, αν θέλετε να ακούσετε κάτι διαφορετικό ακούστε ΑΥΤΟ τον δίσκο και θα με θυμηθείτε. Σκεφτείτε τους Disturbed πόσο ωραία διασκεύασαν Simon and Garfunkel και μιμηθείτε τους, ακούγοντας αυτό το στολίδι της εγχώριας δισκογραφίας, που εμένα προσωπικά με κάνει τρομερά υπερήφανο. Χωρίς να έχω καμία διάθεση υπερβολής, αποτελεί έναν από τους δίσκους που όλοι θέλουμε να έχουμε στη συλλογή μας.

Read 355 times

Leave a comment