Monuments on Facebook

ERIC GALES – Middle of the Road (Provogue)

Saturday, 25 February 2017 08:51
Published in Where Blues meets Rock

Όταν ο πήχης είναι πολύ ψηλά…

…είναι φυσικό και επόμενο κάποιες φορές οι μεγάλες προσδοκίες μας να μην δικαιώνονται. Το έγραψε άλλωστε και ο φίλτατος Αντωνιάδης πρόσφατα για τους λατρεμένους μας Thunder. Τις φορές αυτές πιστεύω πως και οι δυο πλευρές κάτι χάνουν… Ο καλλιτέχνης το «χειροκρότημά» μας κι εμείς το αίσθημα της απόλυτης ικανοποίησης. Ρε λες να είναι λάθος η στάση μας αυτή εν τέλει; Φιλοσοφικό το ερώτημα θεωρώ, άρα δεν απαντάται σε μια παρουσίαση των τριακοσίων λέξεων. Όμως το έθεσα συνειδητά για ευνόητους λόγους, αφού το φετινό κύημα του πηγαίου Gales μου ακούγεται «άνισο» όσες φορές κι αν το άκουσα με λαχτάρα.

Καταρχάς εγώ δε θα ξεκινούσα τούτο το δίσκο με το κοινότυπο “Good Time”. Πόσο μάλλον όταν ακολουθεί δεύτερο ένα από τα καλύτερα τραγούδια του ανθολόγιου! Το “Change in Me (The Rebirth)” ορίζει…επίπονα τον πήχη εκεί που τον θυμόμαστε το 1991, γεγονός που λειτουργεί όμως και ως boomerang παρακάτω… Και άντε ξανά άλλη μια πάρα πολύ καλή στιγμή, και άντε πάλι μετά μια απλά ικανοποιητική. Κ.ο.κ. Οι επίτιμοι καλεσμένοι προσδίδουν άλλες φορές τα μέγιστα (ο μεγάλος του αδελφός Eugene στο μπάσο ζωγραφίζει πάλι, άκου το “Repetition” που αποτελεί φόρο τιμής στον αείμνηστο Prince όπως μου διαβεβαίωσε ο Eric στην τηλεφωνική μας συνομιλία!), άλλες τα αναμενόμενα (ο Gary Clark Jr στο “Boogie Man”) και άλλες τίποτα το σπουδαίο (ο Christone “Kingfish Ingram δε πολυφαίνεται στο “Help Yourself”). Όμως είναι όταν το καντράν δείξει το νούμερο επτά που σφίγγει πάλι η γροθιά όπως τα παλιά τα χρόνια στο άκουσμα του θυμωμένου “I’ve Been Deceived”. Heavy Blues! Όμορφος όρος, ε; Της μοδός βέβαια, αλλά εδώ κάθεται τέλεια!

Ο επίλογος μου αφορά τον αντίστοιχο επίλογο του παρουσιαζόμενου album. Το ορχηστρικό country rock style δεν με πείθει ως απαιτητικό ακροατή & πόσο μάλλον θαυμαστή του Gales παρότι διακατέχεται από όμορφους αντιχρονισμούς. Μα κατάλαβες; Όταν ξεκινάς και τελειώνεις άχαρα, ποιος σου φταίει για τέτοιου είδους αντιμετώπιση;

Ας είναι. Λατρεύω Eric Gales ως έναν από τους σημαντικότερους απόγονους της βαρυσήμαντης κληρονομιάς των Jimi Hendrix & Stevie Ray Vaughan! Έτσι, κάθε που δίνει το παρών εγώ τρέχω να βρεθώ «δίπλα» στο Φως του. Κι αν κάποιες φορές τούτο δε φτάνει για να με «ανυψώσει», έχω ήδη γεμίσει χαρά από αυτή καθαυτή τη συνάντησή.

 

 

Read 199 times