Monuments on Facebook

Melissa Etheridge – Memphis Rock And Soul (Stax Records/Rockarolla Records)

Tuesday, 28 March 2017 18:26
Συντάκτης:
Published in Where Blues meets Rock

Like the way they did…

Είναι γεγονός ότι η μουσική που τόσο αγαπάμε είναι γεμάτη με αδικίες. Καλλιτέχνες που άξιζαν περισσότερη προβολή, χάθηκαν στη λήθη, ενώ κάποιοι άλλοι κέρδισαν πολλά παραπάνω από τα 15 λεπτά δόξας που τους αναλογούσαν. Τις περισσότερες φορές για αυτό δεν φταίνε ούτε οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, ούτε οι ακροατές, ίσως ούτε οι δισκογραφικές εταιρίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αδικίας για μένα θα είναι πάντα οι Europe, οι οποίοι μετά την επανασύνδεση τους το 2004 κυκλοφορούν τη μια δισκάρα μετά την άλλη κι εμείς έχουμε μείνει ακόμη 30 χρόνια πίσω και στο τιρινίνι. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και η Melissa Etheridge, η οποία είχε την “ατυχία” να κάνει τη μεγάλη της επιτυχία (“Like The Way I Do”) στο ντεμπούτο της.

Η Melissa Etheridge λοιπόν έχει κυκλοφορήσει 14 studio albums και μετράει 30 χρόνια σταθερής δισκογραφικής παρουσίας, γεγονός που από μόνο του είναι αξιοθαύμαστο. Τον Οκτώβριο του 2016 κυκλοφόρησε την πιο πρόσφατη δουλειά της, η οποία φέρει τον τίτλο “Memphis Rock And Soul” και αποτελείται από διασκευές σε κομμάτια καλλιτεχνών της θρυλικής Stax Records και της σκηνής του Memphis που έπαιξε τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη των blues και του rock n’ roll. Οι Albert King, Otis Redding, William Bell και B.B. King μεταξύ άλλων, μπαίνουν στο στόχαστρο της Etheridge σε μια προσπάθεια της να αποδώσει τις δέουσες τιμές σε αυτούς που επηρέασαν τόσο την ίδια, όσο και τους δικούς της ήρωες. Και αν αναρωτιέσαι γιατί να κάνει κάτι τέτοιο, εγώ αναρωτιέμαι γιατί το καθυστέρησε τόσο πολύ.

Η ηχογράφηση του “Memphis Rock And Soul” δεν μπορούσε να γίνει πουθενά αλλού εκτός από το Memphis. Ο παραγωγός John Burk επιστρατεύει πνευστά, βιολιά και gospel χορωδία για να βελτιώσει και να ενισχύσει τον ήχο, όμως το μεγάλο πλεονέκτημα του δίσκου συναντάται σε δυο σημεία. Το πρώτο είναι ότι το album ηχογραφήθηκε στο θρυλικό Royal Studios, ένας χώρος από τον οποίο έχουν περάσει ο Solomon Burke, ο Buddy Guy, ο Rod Stewart, η αγαπημένη Ann Peebles και φυσικά ο Al Green. Το δεύτερο είναι η συμμετοχή των αδερφών Charles και Leroy Hodges και του Archie Turner, μουσικών που έπαιξαν στα τραγούδια αυτών των καλλιτεχνών. Αποτελεί μουσική πολυτέλεια να έχεις μαζί σου σε αυτό το εγχείρημα ανθρώπους που ήταν παρόντες όταν γράφονταν ιστορία 40 και 50 χρόνια πριν.

Όλα αυτά όμως θα ωχριούσαν χωρίς την φωνή της Melissa Etheridge, η οποία από την αρχή της καριέρας της δεν έκρυψε ποτέ τον soul χαρακτήρα της. Αυτή η “βραχνάδα” που κρύβει μέσα της ταιριάζει απόλυτα στο ύφος των τραγουδιών και τους αποδίδει τον σεβασμό που τους αρμόζει. Οι ενορχηστρώσεις είναι κοντά στις αρχικές εκτελέσεις και μόνο σε δύο κομμάτια η Etheridge παίζει με τους στίχους, αλλάζοντας τους σε σημεία. Η επιλογή των τραγουδιών ισορροπεί ανάμεσα σε κλασσικά κομμάτια από τη μια και σε κρυμμένα διαμάντια όπως το “Wait A Minute” και το “Any Other Way” από την άλλη.

Το “Memphis Rock And Soul” έχει πολλές καλές στιγμές και λίγες αδιάφορες, κάτι που είναι απόλυτα φυσιολογικό αφού μιλάμε για δίσκο διασκευών. Τα “Rock Me Baby” και “Born Under A Bad Sign” για παράδειγμα τα έχουμε ακούσει από πολλούς άλλους καλλιτέχνες και δεν προσφέρουν κάτι διαφορετικό στο τελικό σύνολο. Εκεί όμως που η φωνή της Etheridge προκαλεί ανατριχίλες είναι στα δύο κομμάτια του Otis Redding, το “I’ve Been Loving You Too Long (To Stop Now)” και το “I’ve Got Dreams To Remember”. Ειδικά το δεύτερο ακούγεται σαν να έχει γραφτεί για την φωνή της και κλείνει τον δίσκο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Όταν το χέρι πηγαίνει από μόνο του ξανά στο play.

Read 276 times