Monuments on Facebook

THE DESOTO CAUCUS – THE WALKABOUTS – SPAIN – HUGO RACE FATALISTS

Saturday, 14 January 2017 15:41
Published in Check Also

Στης Glitterhouse Records το άκουσμα...

Εντάξει, καλά τα είπαμε, καλά μας τα είπαν και ακόμα – ίσως – καλύτερα ακούσαμε μουσικές που τελικά ίσως και λατρέψαμε.
Τι γίνεται όμως με αυτά που μας ξέφυγαν άραγε?

Το “ποτέ δεν είναι αργά” έχει βγάλει ρίζες μέσα μου και ανά πάσα στιγμή ένα ανθάκι κάνει την εμφάνιση του και μου υπενθυμίζει πως μια αναδρομή προς τα πίσω δεν είναι πάντα για κακό σκοπό, αντιθέτως μάλιστα.
Έτσι σε αυτή τη νέα μας στήλη θα παρουσιάζονται μουσικές κυκλοφορίες που για κάποιο λόγο πέρασαν λιγάκι στα βιαστικά από δίπλα μας, δεν δώσαμε την σωστή προσοχή στον σωστό χρόνο και έτσι η second chance μας βγάζει από αυτή δύσκολη στιγμή του “κρίμα”.
Ας αρχίσω λοιπόν με ένα – τυχαίο – μικρό αφιέρωμα σε κάποιες κυκλοφορίες της Glitterhouse μιας και τα 4 αλμπουμάκια που κάνουν την παρουσία τους εδώ ανήκουν σε κείνη. Έχουν και τα 4 μια εξαίσια ομορφιά, γλύκα και τέχνη.

THE DESOTO CAUCUS – 4
Το τέταρτο κατά σειρά στούντιο άλμπουμ των Δανών κάνει την εμφάνιση του τον Γενάρη αλλά προτρέχω στην παρουσίαση του γιατί μπορεί – δυστυχώς – να περάσει και αυτό στα “έτσι”. Βαδίζουν σε σκονισμένα μονοπάτια, σε ένα ελαφρώς μελαγχολικό indie rock ύφος και τέμπο, δίνοντας καθαρό αποτέλεσμα στην εκτέλεση των οργάνων. Απαλά, ζεστά φωνητικά μπερδεύονται γλυκά με slide κιθάρες, μαράκες και vibraphones. Οι δυναμικές και οι ενδιαφέροντες στίχοι δημιουργούν όμορφες εικόνες. Μουσικοί που τους αρέσουν αλλά και ίσως να τους εμπνέουν: Giant Sand, Golden Boots, Lonna Kelley, Arcade Fire, Lambchop, CV Jørgensen, Marie Frank, Plastic Horse, Iron & Wine, Chad VanGaelen, The Remains, Bright Eyes, Flaming Lips, Dillard & Clark, the International Submarine Band, Scout Niblett, Power Solo. Αν θέλετε στιγμές πραγματικής χαλάρωσης πατήστε απλά το play, και όλα τα άλλα γίνονται μόνα τους.

 

THE WALKABOUTS - Feel Like Going Home: Cover Albums
Και εδώ επίσημα πια περνάω στις αναδρομές του '16 με το βαρύ πυροβολικό της Glitterhouse. The Walkabouts, οι αγαπημένοι από πάντα θαρρώ. Μιας και τους αγαπήσεις δεν υπάρχει γυρισμός. Μια ζωή μουσική. Ίσως και η πιο “γεμάτη” ουσιαστικά κυκλοφορία τους. Βάλτο να παίζει και ταξίδεψε για ώρες, και ναι...γιατί όχι από το Seattle ως την αντίπερα όχθη. Το Satisfied Mind είναι το πρώτο μέρος της υπέροχης αυτής κυκλοφορίας το οποίο αποτελείτε από διασκευές που μόνο οι Αμερικάνοι θα μπορούσαν να εκτελέσουν με τόση ομορφιά και σεβασμό. Μεταξύ πολλών, κομμάτια των Rhodes & Hayes, Nick Cave, Gary Heffern και John Cale συμπεριλαμβάνονται εδώ. Το δεύτερο cd ακούει στο όνομα Train Leaves At Eight και το οποίο ποτέ δεν έχει κυκλοφορήσει σε βινύλιο, έτσι τώρα ήρθε η στιγμή να βγουν και τα δυο αυτά στο φως remastered και σε διπλό βινύλιο. Σαν “δώρο” και bonus για τους φίλους και πιστούς οπαδούς υπάρχει ένα τρίτο διπλό βινύλιο που περιέχει το live album Gone To Hell, Back By Eight, δυο ηχογραφήσεις από δυο συναυλίες: Satisfied Mind και Train Leaves At Eight. Το The Walkabouts - Feel Like Going Home: Cover Albums κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2016 σε Deluxe box set with 3 double LPs (180 gram vinyl) και 4 Cds. Επιβάλετε τόσο η ακρόαση του όσο και η αγορά του.

 

SPAIN – Carolina
Λίγο πιο πίσω στον Ιούνη του '16 εμφανίστηκε πάλι δειλά ο Josh Haden με άλλο ένα δισκάκι στο όνομα αυτής... Carolina.
Ο Haden είναι γνωστός πια για την υποτονικότατη προσαρμογή του στις νότες. Ακολουθώντας τα έσω του προφανώς αποτυπώνει στα μουσικά όργανα ρυθμούς σε Indie Pop, Americana, Slowcore ή και Free Jazz ενίοτε.
Αρκετά γνωστός στους κύκλους αυτού του μουσικού ύφους έγινε το 1999 όπου και κυκλοφόρησε το She Haunts My Dreams και που από τότε έχουν περάσει αρκετά άλμπουμ με γυναικείες φιγούρες να κοσμούν τα περισσότερα.
Στο παρόν λοιπόν και στο Carolina έχουμε να κάνουμε με μια προσωπική του υπόθεση και με την επιστροφή του σε θύμισες του παρελθόντος του. Όμορφα κομμάτια, υπέροχες μελωδίες με την προσεχτική επιλογή αξιόλογων μουσικών.

 

Hugo Race Fatalists – 24 Hours To Nowhere
Την προσοχή μου όμως την τράβηξε ο Hugo Race – δεν είχα ιδέα – τη φανταστικά όμορφη ύπαρξη είναι.
Τι ατμόσφαιρες, τι μορφή, τι χροιά στη φωνή... υπέροχα όλα. Τελικά αυτοί που λατρέψαμε, Nick Cace, Leonard Coen, έχουν αφήσει άξιους απογόνους και συνεχιστές. Ε ναι ρε γαμώ το, δεν έχουν πεθάνει όλα. H συμμετοχή του στους Nick Cave and the Bad Seeds έστω και για λίγο κατά τη δεκαετία του ΄80 υπήρξε όπως φάνηκε τελικά καταλυτική, frontman και στους The Wreckery μια cult Αυστραλέζικη μπάντα. Στη χρονιά που πέρασε και αυτό το αριστούργημα. Μουσική και στίχοι που βγαίνουν κατευθείαν από την καρδιά σε παραδοσιακά, σχεδόν folk γεμάτο συναίσθημα ύφος. Τραγούδια που μιλούν για τη ζωή, την αγάπη, τον θάνατο και τον μυστικισμό. Για τις μεγαλύτερες ελπίδες αλλά και τους φόβους. Ακούγοντας τους μεγάλους Tim Hardin και Fred Neil (΄60 - ΄70) και έχοντας μαζί του τους Fatalists δημιούργησαν το 3 άλμπουμ μαζί από ρετρό νοσταλγικούς ήχους μεταξύ συνόρων Tuscany και Texas. Υπέροχες ορχηστρικές στιγμές παντρεμένες με το ηλεκτρονικό στοιχείο. Εκπληκτικό άλμπουμ. Ακούστε το!

Και τα 4 αυτά δισκάκια όχι μόνο δεν περνούν απαρατήρητα αλλά - για πρώτη δόση – ένα μεγάλο MUST θα το γράψω. Τα “γνωστά” δημοσιεύονται παντού, τι γίνεται όμως με αυτά τα μικρά διαμαντάκια που δεν τα έχει δει ακόμα το φως για να τα κάνει να λάμψουν.
Ας σκάψουμε λοιπόν για να τα βρούμε.

 

Read 377 times