Monuments on Facebook

BULLET HEIGHT - “No Atonement” (SuperBall Music 2017)

Saturday, 17 June 2017 12:31
Published in Electronica & Trip Hop

Και έρχεται η στιγμή που κάποιοι δίνουν “Γη και ύδωρ” για να αποχρωματιστούν.

BULLET HEIGHT σαν όνομα δεν μου είπαν τίποτα. Οι συντελεστές αυτού του νέου project, Sammi Doll και Jon Courtney πάλι καμιά αναφορά στη μνήμη μου δεν έκαναν. (Που να τα θυμάσαι και όλα σε αυτή τη ζωή δηλαδή!?)

To player έχει αρχίσει να παίζει, ακούω πριν ανοίξω τα κλασσικά “σκονάκια” και πάρω τις πληροφορίες μου τις σχετικές.
Βλέπεις debut album το “No Atonement” οπότε και ποιος στραβός δεν θέλει το φως του!?

Το πρώτο τραγουδάκι πέρασε στο έτσι ώσπου να μαζευτώ και αμέσως κατάλαβα ότι μου πέρασε στο “έτσι” και δεν μου άρεσε καθόλου αυτό... Ωχ.. Μια ανησυχία που περιστοιχίστηκε από φασαρία με προσπέρασε.

Μπαίνοντας το δεύτερο κομμάτι το “Bastion” άρχισα να αναγνωρίζω ένα στυλ, μια μπάντα που λάτρεψα (για την καινοτομία της τότε) και που το πρώτο της άλμπουμ έκανε σχετικό ντόρο επίσης.
Το άλμπουμ λεγόταν “The Dark Third” (2006) και η φοβερή και τρομερή μπάντα ήταν οι PURE REASON REVOLUTION. (Εκεί που βρισκόταν ο Jon Courtney δηλαδή)
(Μετά από αυτό το αριστούργημα τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο για τα επόμενα 2 άλμπουμ τους “Amor Vincit Omnia” - 2009 και “Hammer Αnd Anvil” - 2010).
Ναι λοιπόν, ο Jon Courtney βρίσκεται εδώ τώρα. Είναι το 1/2 των BULLET HEIGHT και έχει αναλάβει τα φωνητικά και τις κιθάρες, ενώ η κοπελιά φωνητικά και πλήκτρα.

Αφήνοντας το Λονδίνο και μετακομίζοντας στο Βερολίνο ο Jon ρίχνει τα χαρτιά του πάνω στο τραπέζι και μας αποκαλύπτει ότι το “No Atonement” θέλει να είναι ότι πιο βαρύ και σκοτεινό έχει ποτέ κάνει. Χμ... ναι, δε λέω. Μια βαρύτητα την έχει. Έχω φτάσει αισίως στο τέταρτο κομμάτι και ακόμα ψάχνομαι. (Τι έγινε ρε παιδιά? Έχω πορωθεί με άλλα ακούσματα πια και με αυτά ...ΔΕΝ?”)
Η Sammi και αυτή αφήνει το Los Angeles και βρίσκεται στο Βερολίνο. Έτσι κάτω από τη σκέπη της SuperBall Music κυκλοφόρησαν το “No Atonement” που ήδη έχει αρχίσει και σκάβει την underground σκηνή του Βερολίνου.

Πάμε παρακάτω. Μην ανησυχείτε, εμείς εδώ ακούμε και γράφουμε και ευτυχώς για σας υπάρχουν οι τρόποι σήμερα να ακούτε σχεδόν παντού τα πάντα πριν τις αγορές σας.

Το “Wild Words” είναι ένα όμορφο κομμάτι με πολύ μελωδικά φωνητικά, στην άκρη οι πολύ ενοχλητικές παραμορφώσεις και ένα αρκετά πιασάρικο refrain.
Θα μπορούσε να είναι και το χιτάκι του άλμπουμ.

Το “Break Our Hearts Down” με φέρνει πίσω στα '80ς και στο Electro-Pop του τότε. Όμορφες μελωδίες.

Από κει και κάτω όλα κινούνται στο ίδιο μοτίβο. Κάποια ήσυχα ξεκινήματα και έντονα ξεσπάσματα.
Έντονοι indie / shoe-gaze ρυθμοί είναι εμφανής.

Το παρελθόν της Sammi στους MY SATELLITE, της έχει αφήσει προίκα. Η εμφάνιση της - ακόμα και σήμερα - στο dark cabaret act, IAMX την εμπνέει ίσως για τις πιο βαριές και σκοτεινές στιγμές τού “No Atonement”.
Βέβαια και το παρελθόν τού Jon σε punk συγκρότημα (βλέπε GEL) του άφησε αυτά τα κατάλοιπα που ήταν αρκετά για να δημιουργήσουν σε αυτό εδώ το άλμπουμ μια αναρχομουσικοκατάσταση.
Το πάνε όμως παρόλα αυτά πιο πέρα. Κρατούν τις επιρροές τους για εξελίξιμες μουσικές.

Ο βιομηχανικός ήχος είναι στο απόγειο του. Δεν μπορώ να πω ότι θα σε χαλαρώσει ή θα σε διασκεδάσει.
Αντιθέτως, αν βρεθείς σε τίποτα τεράστια clubs που παίζουν αυτό το στυλ μουσικής, θα βρεθείς σε ένα εξωπραγματικό ταξίδι (υπό την επήρεια ή όχι του “ότι να 'ναι”) μέσα σε ένα μάτσο κόσμο, χαμένος και εξοντωμένος από τα Decibel και τα Black Lines.
Ok, υπάρχει κόσμος που λατρεύει αυτό το στυλ.
Ο μοναδικός λόγος που ανέλαβα το δισκάκι αυτό ήταν η σχέση του Jon Courtney με τους PURE REASON REVOLUTION και τι τελικά κατάφερε να κάνει σήμερα.

Οι του είδους, οι περίεργοι και οι electro-προοδευτικοί καλώς να το δεχτείτε.

http://www.bulletheight.com/

https://www.facebook.com/Bulletheight/

 

 

 

Read 37 times