Monuments on Facebook

TYGERS OF PANG TANG - “Tygers Of Pang Tang” (Mighty Music 2016)

Saturday, 17 June 2017 11:30
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

 “Do you remember all the crazy bands we saw in our teens - I can't forget the mighty Zepp - They were digging the scene - We'd have a ball at the City Hall - the music oh so loud - All night long we’d scream and shout - Just hanging with my crowd.”
- Do It Again

Αφύπνιση! Δεν μπορεί αλλιώς να χαρακτηριστεί αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με τις κορυφαίες μπάντες από Αγγλία μεριά.

Οι ΤYGER’S και οι DIAMOND’S μέσα στο 2016, ήρθαν, μας πήραν τα μυαλά και τις ψυχές για να μας θυμίσουν κάτι απ' αυτή την μαγεία των νεανικών μας χρόνων.
Μακάρι να μείνουμε για λίγο εδώ. Και μη πει κανείς ότι είμαι παρελθοντολάγνος ή κολλημένος σε εκείνες τις χρυσές δεκαετίες, γιατί απλά δεν είμαι.
Δεν θα γράψω τι έχει κάνει αυτή η μπάντα μέχρι τώρα. Θα εισέλθω κατευθείαν στο τώρα.

Το Deja vu των Metal-ικών μου αναμνήσεων εμφανίζεται αυτόματα.
“Χαμήλωσε το ρε παιδάκι μου, μας πήρες τα αυτιά με δαύτο” ή του στυλ… “είναι μεσημέρι ρε μπαγλαμά, θέλουμε να κοιμηθούμε!”
Όλα αυτά τα ωραία που ζούσες μικρός, θα εμφανιστούν ξανά σε ένα πακέτο από έντεκα κομματάρες που έγραψαν στο πρόσφατο ομότιτλο άλμπουμ τους οι TYGERS OF PANG TANG.
Οι κακές - σε εισαγωγικά - διαθέσεις της μπάντας έρχονται στα πρώτα δευτερόλεπτα του βαρβάτου “Only The Brave”. Ρυθμός με ένα απίστευτα καλό riff και μαγευτικό solo, ένα Ηeavy κομμάτι βγαλμένο από την ψυχή της μπάντας.
“Dust”, το εύρος των φωνητικών του Jacopo Meille σε απόλυτη ταύτιση με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας αποδίδει άπταιστα την φιλοσοφία του Ηard Rock. Ότι πιο κοντινό έχω ακούσει σε εκείνα του Phil Mogg των U.F.O. Σαφώς πιο αργό από το πρώτο κομμάτι του δίσκου, αλλά με δυναμική τέτοια που είναι ικανό να σηκώσει την γειτονιά στο πόδι με το επικό refrain του.
Αμέσως μετά έρχεται το “Glad Rags”.
Συναυλιακό πέρα για πέρα mood. Ξεσηκωτικό Ηard Ηeavy Μetal συναίσθημα αναμεμειγμένο με funky διάθεση. Εδώ φαντάζομαι τις ζωντανές τους εμφανίσεις, το κοινό να παίρνει μπροστά και να τραγουδά το refrain.
Το “Never Give In” ένας Ηeavy Μetal ύμνος. Η μπάντα σε μεγάλα κέφια. Το κεντρικό riff σπάει κόκαλα. Το solo ένα από τα καλύτερα που έχω ακούσει τελευταία, το μπάσο γεμίζει με μαεστρία τα κενά, τα ντραμς δεν έχουν σταματημό. Χωρίς οίκτο!
Άκουσε το εάν δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα, οπωσδήποτε. Είναι αυτό που λέμε “must”.
Η μπαλάντα που ακολουθεί “The Reason Why” ξεκινά γλυκά με τα φωνητικά του μαστρο-Jacopo να μου φέρνουν στο μυαλό λίγο Lenny Wolf αλλά η μουσική του κομματιού δεν θυμίζει τους KINGDOM COME. Κάθε άλλο μάλιστα.
Πανέμορφο σαν άκουσμα και με μαγευτικό τελείωμα.
Έκτο κατά σειρά τραγούδι έρχεται το “Do It Again”. Την δεύτερη στροφή του οποίου δανείστηκα για την επικεφαλίδα της παρουσίασης.
Δηλώνει η μπάντα: “Είμαι εδώ μετά από τόσα χρόνια. Το διασκεδάζω και χαίρομαι αυτό που κάνω και θα το κάνω για όσο χρόνο μου έχει δοθεί.”
Και λέω, εάν βρισκόμαστε στη Δύση της καριέρας μιας μπάντας σαν κι αυτή, τύφλα να έχει η Ανατολή. Σπουδαία πράγματα εξελίσσονται σε όλη την διάρκεια του κομματιού. Οι άνθρωποι είναι εκπληκτικοί τόσο απλά και καθαρά.
Τραγουδάρα και το “I Got The Music In Me” και μ' αυτό δείχνουν στους GUNS N' ROSES πως έχει το πράγμα.
“I feel funky, I feel good - Gonna tell you I’m in the neighbourhood - Gonna fly like a bird on the wing - Hold on to your hat honey sing sing sing” από τα κορυφαία του δίσκου χωρίς περιττά λόγια.
Ρίχνουμε για λίγο τους ρυθμούς να ακούσουμε το πιο εμπορικό κομμάτι του δίσκου. Αυτό εδώ εάν ήμασταν ας πούμε είκοσι χρόνια πριν θα έκανε τεράστια επιτυχία. Η μπάντα το αξίζει. Αλλά ζούμε σε άλλες εποχές. Μακάρι να καταξιωθούν περισσότερο στην συνείδηση του κόσμου έστω και τώρα.
Το “Blood Red Sky” μας επαναφέρει στο γενικό κλίμα του άλμπουμ. Λες και είναι βγαλμένο από τα σωθικά εκείνου του ανυπέρβλητου “Lights Out” (U.F.O). Διαρκεί ακριβώς πέντε ολόκληρα λεπτά. Βαρύ και ασήκωτο riff και στα δυόμιση λεπτά του εξελίσσεται. Γίνεται πιο σύγχρονο, πιο όμορφο ακόμα, ώσπου να έρθει η ώρα του solo…. Υποκλίνομαι… και το έπος τελειώνει όπως ακριβώς άρχισε.
Τελειώνοντας την ακρόαση τα δυο τελευταία τραγούδια θα τα βάλω μαζί επίτηδες μιας που για μένα είναι σαν ένα. “Angel In Disguise” και “The Devil You Know” καταλαβαίνει κανείς γιατί αυτά πηγαίνουν μαζί με την μια. Το μεν “Angel In Disguise” μελωδικό, το δε “The Devil You Know” άγριο και μεγαλύτερο κατά πολύ σε διάρκεια.
Κλείνει ο δίσκος επάξια με ένα mid-tempo όργιο. Κάτι μεταξύ Hard Rock και Heavy Metal θα πρόσθετα αλλά με το ερωτικό συναίσθημα να είναι πολύ έντονο!

Δεν είχα ακούσει το άλμπουμ όταν βγήκε το ομολογώ. Ενώ ήξερα ότι το είχαν κυκλοφορήσει. Το έκανα τώρα για της ανάγκες της παρουσίασης και της επανακυκλοφορίας του για την αγορά της Αμερικής και του Καναδά και όπου αλλού τέλος πάντων.
Εάν και σεις δεν το έχετε κάνει μέχρι τώρα δεν είναι ποτέ αργά.

Φτιάχτηκε – ηχογραφήθηκε για να είναι πάντα κοντά μας και να μας κρατά συντροφιά από δω και πέρα.
Ένας δίσκος που στην κατάλληλη ώρα θα σου φτιάξει την διάθεση όποια και να είναι αυτή.

Οι Tygers Of Pang Tang είναι σε περιοδεία αυτή την στιγμή. Από Πολωνία μέχρι Βρετανία και θα σαρώσουν όλη την Ευρώπη. Μακάρι να κατέβουν και προς τα εδώ.

Long Live Rock And Roll!!!

Robb Weir - guitars
Jacopo Meille - vocals
Micky Crystal - guitars
Gav Gray - bass
Craig Ellis - drums & percussion

Μεγαλείο από ένα τεράστιο συγκρότημα. Διαχρονικό παντοτινό.

http://www.tygersofpantang.com/official/
https://youtu.be/vBHIw_Ptf7g
https://www.facebook.com/tygersofpantangofficial/

Read 44 times