Monuments on Facebook

THE OSSUARY – “Post Mortem Blues” (Supreme Chaos Records - 2017)

Friday, 28 July 2017 06:00
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Το Heavy Metal δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ με τέτοιες κυκλοφορίες. Ακούτε εσείς όλοι εκεί έξω?

Παρουσιάζει και απαντά ο Halo of Thorns 

Ένας ζωντανός οργανισμός είναι η μουσική μας. Θα επιβιώσει ότι και εάν συμβεί.
Ο σκληρός ήχος όσο υπάρχει ταλέντο και υπομονή θα συνεχίσει να μας προκαλεί δέος. Θα επεκταθεί, θα τραφεί από τις ίδιες του τις σάρκες, αλλά θα ζήσει.
Αφήστε τις γκρίνιες και πάμε να απολαύσουμε Αγνό Μέταλλο!

Οι Ιταλοί THE OSSUARY είναι ένα πρώτο-εμφανιζόμενο σχήμα και το ντεμπούτο τους “Post Mortem Blues” η απαρχή μιας (ελπίζω) λαμπρής καριέρας. Είναι αυτό που εύκολα μπορεί να πει κανείς “δεχτήκαμε goal από τα αποδυτήρια”.
Η σύσταση της μπάντας έγινε επίσημα τον Οκτώβριο του 2014.
Με την καρδιά τους να χτυπά δυνατά για συγκροτήματα όπως οι SAINT VITUS, PENTAGRAM και όχι μόνο, εξαπολύουν την επίθεση τους φέτος για να μας αφήσουν ά-φω-νους.
Οι τέσσερις αυτοί μουσικοί από το Bari της Νοτιοανατολικής πλευράς της Γείτονος, μας παρουσιάζουν ένα από τα καλύτερα (στην κυριολεξία) Heavy Metal albums για φέτος. Με αυτόν τον βαρύ τους ήχο που παραπέμπει σε μπάντες του παρελθόντος όπως για παράδειγμα οι THIN LIZZY, WISHBONE ASH, CAPTAIN BEYOND.
Ναι! Την ατμόσφαιρα των SAMSON παίδες.

Έχουμε έναν τραγουδιστή ο οποίος κάθε φορά που αναλαμβάνει να ερμηνεύσει, σου δίνει την αίσθηση ενός Bruce χωρίς τις τσιρίδες του. Δηλαδή την προ-IRON MAIDEN περίοδο του Dickinson.
Ο Stefano Fiore έχει την χροιά που απαιτεί η μουσική της μπάντας. Δεν σε κουράζει με το να επιδεικνύει τις αρετές του. Στρωτός σε όλη την διάρκεια του δίσκου να χρωματίζει και τις 8 συνθέσεις με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του ιδιώματος.
Από το εναρκτήριο “Black Curse” αντιλαμβάνεσαι με τι έχεις να κάνεις.
“Μπουκωμένο” Doom, Blues, Heavy Metal, Dark Rock! Επική διάθεση και επίθεση σε ότι εναντιώνεται στην μουσική του σήμερα. Δεν έχουν την πολυπλοκότητα και τις αλλαγές αυτές που προκαλούν ερωτηματικά στον εγκέφαλο σου.
Παίζουν από την καρδιά τους αυτό ακριβώς που θα σου προκαλέσει την επιθυμία για επιστροφή στις (μουσικές) ρίζες σου.
Το “Witch Fire” είναι μια σκάλα πιο γρήγορο από το εναρκτήριο, με το βασικό του riff να σπέρνει τον πανικό.
Μπάσο και ντραμς σε πρωταγωνιστικό ρόλο και κιθαριστικό σόλο “ενοχλητικά” όμορφο. Γιατί έτσι πρέπει να είναι στο κάτω κάτω. Μιλάμε για Heavy Metal και όχι για εκκολαπτόμενους guitar heroes. Σύνθεση που εάν είχε κυκλοφορήσει πριν 30 χρόνια θα αγαπούσες και θα υμνούσες ακόμα μέχρι και σήμερα.

Δεν χρησιμοποιούν πουθενά στο album πλήκτρα. Η ατμόσφαιρα πηγάζει από το ταλέντο της μπάντας και σου δίνει ΜΟΝΟ αυτόν τον ήχο που ρέει από τα τρία βασικά όργανα. Στο “Blood On The Hill” η ένταση γίνεται λίγο πιο αυξημένη. Καυτό λιωμένο ατσάλι που πηγάζει από το μεγάλο ηφαίστειο της μουσικής μας.

Χαίρε βάρος χαίρε Μέταλλο!!!... με το επόμενο τραγούδι “Graves Underwater”. Εάν εδώ δεν κολλήσεις άσχημα τότε πρέπει να το κοιτάξεις αυτό που σου συμβαίνει. Μου έρχονται μπάντες στο μυαλό όπως οι τεράστιοι CIRITH UNGOL (ως προς την ατμόσφαιρα) και οι πιο νέοι (συμπατριώτες τους) THUNDERSTORM ως προς την μουσική προσέγγιση (τσέκαρε τους επίσης). Νομίζω ότι οι δάσκαλοι BLACK SABBATH και οι επιρροές αυτών δεν λείπουν από καμιά μπάντα. Έτσι και εδώ το αρχέγονο Doom είναι στις επάλξεις.
Το ομώνυμο “Post Mortem Blues” υπηρετεί ακριβώς αυτό που περιγράφει ο τίτλος του. Ένας σκοτεινός Heavy Rock Blues ύμνος. Γρήγορο και αποτελεσματικό σαν τραγούδι για σίγουρες κρανίο-εγκεφαλικές κακώσεις μετά από τέσσερα και μισό λεπτά (πες το head banging).
-”Post Mortem Blues makes me feel alright”... ρεεεεε!!!!

Ένα ανυπέρβλητο σόλο στα αυτιά και φασαριόζικο rhythm section. Πες μου τι άλλο θες!
“The Crowning Stone”. Ένα σαφώς πιο αργό τραγούδι που στόχο έχει όχι να γεμίσει τον δίσκο αλλά να δείξει τις αρετές μιας μπάντας που γουστάρει στο έπακρο αυτό που κάνει. Οι μελωδίες εδώ είναι άξιες θαυμασμού.
Μπερδεμένες με την απόλυτα σκληρή ταυτότητα του συγκροτήματος. Μάγμα από τον Βεζούβιο οι τυπάδες, τίποτα το λιγότερο τίποτα το περισσότερο. Όλες οι επιρροές τους σε ένα τραγούδι.
Και έρχεται το πιο βαρύ και ασήκωτο κομμάτι του δίσκου “Evil Churns”.
Το main riff έρπει απειλητικά. Το μπάσο επενδύει τα κενά με ένα τσιμεντένιο συστατικό για την πλήρη ολοκλήρωση. Άπιαστη ατμόσφαιρα από τους μουσικούς των THE OSSUARY. Προσοχή, δεν έχουμε να κάνουμε με τίποτα κρετίνους που παίζουν Stoner ή Desert Rock τις κακιάς ώρας.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με γνήσια παιδιά του HEAVY DOOM METAL! Εμπλουτίζουν με κάποιες ψυχεδελικές πινελιές τον καμβά της μουσικής τους αλλά είναι καλά φιλτραρισμένες πίσω από τα - υπέρ του δέοντος - βάρβαρα θέματα που δημιουργούν. Εδώ ένα acid Ανατολίτικο πέρασμα εμπλουτίζει την σύνθεση. Ίσως και το highlight του album.
Τελειώνοντας, το “The Great Beyond” είναι ένα ακόμα Heavy Metal άσμα. Άξιο σαν όλα τα άλλα κομμάτια που συμπεριλαμβάνονται στο “Post Mortem Blues” άλλωστε. Πρέπει πάση θυσία να ακούσεις τι μας προσφέρουν αυτά τα παιδιά με το ντεμπούτο τους. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως με το τέλος αυτής της χρονιάς το album αυτό θα βρίσκεται στην λίστα μου με τα καλύτερα της χρονιάς. Έπος!

Η απόδειξη!
Ότι η μουσική μας είναι εδώ για να ταράξει (με ευχάριστο τρόπο) τις συνειδήσεις των οπαδών και ότι δεν ακολουθεί το ρεύμα της εποχής. Δεν χρειάζεται να μοιρολατρούμε κάθε λίγο και λιγάκι ότι έχουμε πέσει σε τέλμα.

Οι εποχές έρχονται και παρέρχονται. Όσο υπάρχουν οπαδοί να στηρίζουν με την αγορά των κυκλοφοριών της μια μπάντα, αυτόματα βάζουν ένα ακόμα πετραδάκι στο τεράστιο τοίχος του Heavy Metal.
Κάποια στιγμή αυτό το τοίχος θα καταρρεύσει με τέτοιο τρόπο που θα παρασύρει τα πάντα στο διάβα του. Εννοώ φυσικά την επάνοδο του στην κορυφή των προτιμήσεων του κάθε φίλου της μουσικής!

Άντεξε τόσα χρόνια και θα αντέξει άλλα τόσα και άλλα τόσα. Θα είναι πάντα το αντίπαλο δέος σε όλες αυτές τις ξενέρωτες τάσεις της αποβλάκωσης που προσπαθούν μάταια να μας αποδείξουν το αντίθετο. Από όπου και αν προέρχονται.

Line up:

Stefano Fiore (vocals)
Domenico Mele (guitars)
Dario Defalco (bass)
Max Marzocca (drums)
https://www.facebook.com/TheOssuary/

 

 

 

Read 347 times