STEREO NASTY - "Twisting The Blade" (Self Financed)

Sunday, 03 September 2017 06:00
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Back to back και όποιος αντέξει!

Το 2015 ήταν η χρονιά που κάποιοι εκεί στην Ιρλανδία θέλησαν να εξωτερικεύσουν τα τεράστια ποσά ενέργειάς τους. Αφού δεν γινόταν να ενταχθούν στις τάξεις του I.R.A, λόγω του ότι η θρυλική αυτή επαναστατική οργάνωση είχε «θάψει το τσεκούρι» από το 2005, αποφάσισαν να φτιάξουν μια metal μπάντα. Αντλώντας έμπνευση από τα “Video Nasties”, δηλαδή τα ανεξάρτητα films που κυκλοφορούσαν σε κασσέτα στο ΗΒ και περιείχαν ταινίες με εξαιρετικά βίαιο περιεχόμενο και θρησκευτικές προεκτάσεις (“Blood Feast”, “Horrible”, “Anthropophagus” κλπ), ονόμασαν το συγκρότημά τους Stereo Nasty και θεώρησαν εαυτούς ικανούς να σοκάρουν με τη σειρά τους το χώρο της μουσικής κυκλοφορώντας το καταιγιστικό “Nasty By Nature”, που χαρακτηριζόταν από ωμή ενέργεια, 100% μεταλλικό ήχο και ένα τρομερό εξώφυλλο. Το πέτυχαν άραγε; Όχι, αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία.

Φέτος κυκλοφορεί το δεύτερο κύημα των Ιρλανδών, που φέρει το τίτλο “Twisting The Blade”. Με ιδίων χρωμάτων και αισθητικής εξώφυλλο (μαύρο, μπλε, μωβ, δερμάτινα, μαχαίρι), με ίδια νοοτροπία, με ίδιο attitude, με ίδια «λόξα», υστερεί του προκατόχου του μόνο στο ότι το μαχαίρι αυτή τη φορά το κρατάει ένα χέρι που εμφανίζεται από το πουθενά, και όχι η δερματοντυμένη true metal δεσποινίδα. Και υστερεί μόνον εκεί, διότι σε γενικές γραμμές, έχουμε μία από τα (ωραία) ίδια. Καυτό, παραδοσιακό metal, σαν αυτό που αναλαμβάνοντας το ρόλο του ηχητικού NOYNOY, μεγάλωσε και μεγαλώνει γερά παιδιά. Διασκεδαστικό, γεμάτο κλισέ (δηλαδή τι γεμάτο, έχει όλα, μα όλα τα κλισέ του heavy metal, και σε μεγάλες δόσεις!), χωρίς βαθυστόχαστα νοήματα… Μουσική μόνο «για τη φανέλα», για να περάσουμε όλοι καλά και για να υμνηθούν βασικές αξίες της χρυσής δεκαετίας του ’80.

To NWOBHM, οι Judas Priest του “British Steel”, οι Metallica εποχές “Kill ‘Em All”, οι Accept του “Balls To The Wall”, οι θεοί Malice με το “In The Beginning”, αυτοί είναι που με το μαγικό τους σκήπτρο (τι ραβδάκι μωρέ, είμαστε με τα καλά μας;) φροντίζουν τούτο το δίσκο ώστε να ακουστεί αρκούντως εντυπωσιακός. Οι κιθάρες ισοδυναμούν με ξυράφια, στομωμένα, σκουριασμένα, που μεγαλώνουν το πόνο καθώς σε κόβουν, τα φωνητικά ακούγονται σαν μια πιο κλασσική έκδοση του Blackie Lawless ή του Eric Wagner (Trouble) και είναι αυτά που πρέπει, η ρυθμική βάση κοπανάει αλύπητα...

Μη το πολυσκοτίζουμε λέω εγώ. Κάθε φίλος του παραδοσιακού metal, κάθε οπαδός speed και thrash καταστάσεων, και κυρίως κάθε 80s freak, δεν πρέπει να αφήνει δίσκους σαν το “Twisting The Blade” να περνούν απαρατήρητοι. «Μα καλά ρε συ, είναι τόσο καλός πια;». Απάντηση: Αριστούργημα δεν είναι, αλλά ιδρώνει τη φανέλα που λέγαμε πιο πάνω και αφήνει τις καλύτερες των εντυπώσεων.

Και αν δεν με πιστεύεις, ρίξε μόνος σου μια «αυτιά».

https://stereonasty.bandcamp.com/

 

Read 299 times