Monuments on Facebook

MEADOWS END – The Grand Antiquation (Black Lion Records/2019)

Monday, 04 March 2019 16:25
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Η μεγάλη του N.W.O.S.D.M. σχολή εξακολουθεί και σήμερα να προσφέρει έστω και σποραδικά συγκινήσεις ικανές να συντηρήσουν ζωντανό τον μύθο της... χαρακτηριστικό παράδειγμα οι MEADOWS END! 

 

MEADOWS END και ... The Grand Antiquation η τέταρτη στουντιακή δουλειά των Σουηδών symphonic/melodic/death metallers από το μικρό Örnsköldsvik (Έρνσελντσβικ) είναι γεγονός.
Ο τίτλος του άλμπουμ ταιριάζει απόλυτα με την ταραχώδη πορεία του συγκροτήματος το οποίο ταλαιπωρήθηκε δεκατρία χρόνια από συνεχείς αλλαγές μελών κινδυνεύοντας να υποστεί “παλαίωση” προτού καν συστηθεί επισήμως στο ευρύτερο κοινό.
Έστω και αργά η σύνθεση σταθεροποιήθηκε με κεντρικό πυρήνα τους Jan Mehle (κιθάρες) και Mats Helli (μπάσο) μοναδικούς εναπομείναντες από το αρχικό σχήμα πίσω στο 1997.

Η μηχανή των MEADOWS END φαίνεται να έχει ζεσταθεί για τα καλά και πλέον στοχεύει στην κάλυψη του χαμένου εδάφους με δουλειές κάτι παραπάνω από αξιοπρεπείς που δεν απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο στους οπαδούς του είδους.
Με σαφείς επιρροές από καταξιωμένα και αναγνωρισμένα ονόματα του “κλασσικού” death metal και του μελωδικού / συμφωνικού παρακλαδιού του, όπως οι Dark Tranquility, Septic Flesh, Amon Amarth, Insomnium κ.α. καταθέτουν ένα άρτιο, στιβαρό και δεμένο άλμπουμ οκτώ συνολικά συνθέσεων οι οποίες ικανοποιούν πλήρως τον ακροατή.
Αξίζει να ειπωθεί ότι πολλές είναι οι φορές που ο ήχος πλησιάζει και φλερτάρει με τα όρια του power metal -στα πιο επιθετικά του- θυμίζοντας έντονα τους συμπατριώτες Evergrey, γεγονός που προσδίδει στο άκουσμα ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
 
 
Χαρακτηριστικό των κομματιών η άψογη εναλλαγή των δυναμικών με τα μελωδικά μέρη τα οποία εμπεριέχονται σε σωστή ποσότητα καταφέρνοντας να δημιουργήσουν την απαιτούμενη ατμόσφαιρα σε συνδυασμό πάντα με τα πλήκτρα τα οποία και αυτά με την σειρά τους συνεισφέρουν με την σωστή δοσολογία στο τελικό αποτέλεσμα.
Τα brutal φωνητικά του Johan Brandberg είναι ισορροπημένα χωρίς υπερβολές.
Πολύ σημαντική λεπτομέρεια το γεγονός ότι δεν γίνονται ενοχλητικά ακόμα και σε αφτιά λιγότερο εκπαιδευμένα στις ακραίες ερμηνείες.
Μοναδική παρατήρηση -ότι τουλάχιστον εγώ θα επιθυμούσα- λίγο περισσότερο χρωματισμό καθώς σε στιγμές μού δημιουργούν την αίσθηση του μονοδιάστατου.
Κιθαριστικά η δουλειά που έχει γίνει είναι όμορφη με τα σόλο να ξεχωρίζουν προσφέροντας ουσία και όχι άσκοπες επιδείξεις τεχνικής.
Στον τομέα αυτό συνεισφέρει και ο Reinxeed Johansson των Sabbaton εκτελώντας το σόλο στο εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, Devilution.
Για την ιστορία τα κομμάτια που ξεχώρισα λίγο παραπάνω είναι τα Devilution, Svept i Sorgepläd και Non-Dreaming Eye χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα υστερούν... προσωπικό γούστο!

Αν κρίνω συνολικά την μέχρι σήμερα παρουσία των MEADOWS END, με σχετική ευκολία τους κατατάσσω ανάμεσα στα αξιολογότερα συγκροτήματα του είδους που υπηρετούν τουλάχιστον στην πατρίδα τους.
Ωστόσο αν είχαν μια ευκαιρία να ξεχωρίσουν και να γράψουν την δική τους ιστορία, αυτή μάλλον χάθηκε στα χρόνια των συνεχών “πήγαινέλα” των μελών τους, χρόνια που το NWOSDM βρισκόταν στην ακμή του και τα social media στα σπάργανα μη αποτελώντας απειλή για την βιώσιμη πορεία όσων το άξιζαν.
Πλέον με την μουσική σήμερα να αποτιμάται κατά βάση διαδικτυακά και να κοστίζει λιγότερο από όσο μία τσίχλα στο περίπτερο, δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να εισπράξουν ευρύτερη αναγνώριση... ωστόσο τους το εύχομαι ολόψυχα!

Tracklist:
1. Devilution
2. Storm of Perdition
3. Svept i Sorgepläd
4. Night’s Bane
5. Non-Dreaming Eye
6. Her Last Sigh Goodbye
7. The Insignifcance of Man
8. I Stilla Vemod Vandra

Line-up:
Johan Brandberg – Vocals
Robin Mattsson – Orchestrations
Jan Mehle – Guitar
Mats Helli – Bass
Daniel Tiger – Drums
Tommy ‘ReinXeed’ Johansson (Sabaton) – Guitar Solo on Devilution

Mixed & Mastered – Oscar Nilsson, Crehate Studios
Artwork – Xenoyr (Ne Obliviscaris)


✎ Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team)
Read 85 times