BIFF BYFORD - School of Hard Knocks (Silver Lining Music/2020)

Thursday, 23 April 2020 12:49
Published in When Hard Gets Heavy

A classic, masterfully-constructed old school British hard rock album!

 

Ο γερόλυκος αυτός δεν εγκαταλείπει ποτέ.
Κρατά ψηλά την υπερηφάνεια του που λούζεται από την ασημένια του χαίτη και σε καλεί σε άλλη μια "σκληρή" διαδρομή.
Περπατάμε μαζί του στο ρυθμό που έχει αποτυπώσει στα βήματα του 50 ολόκληρα χρόνια τώρα.
Δεν χρειάζεται να είσαι ιχνηλάτης για να τον βρεις. Είναι όλα διάφανα, ξεκάθαρα και στιγματισμένα από τα βαριά Saxonικά χτυπήματα του στο μουσικό μας πλανήτη.
Ο Peter Rodney "Biff" Byford φτιάχνει για πρώτη φορά κάτι αυστηρά δικό του και συνεπαίρνει.
Και ενώ ξέρεις και παρακολουθείς σαν πιστός συνοδοιπόρος (όσα χρόνια θυμάσαι τον εαυτό σου σαν μεταλλά) την μπάντα του, συνειδητοποιείς πως για ΠΡΩΤΗ φορά ανακοινώνει debut solo album. Και αυτό σημαίνει αφοσίωση. Δεν το είχε ανάγκη ποτέ. Στήριζε μια ζωή τον θεσμό Saxon.
Βέβαια τι να πρωτοθυμηθείς. Να ήταν μόνο οι Saxon?
Διαβάζεις και θυμάσαι... με... Air Pavilion - Fastway - Freedom Call - Destruction - Helloween - Doro - Avantasia - The Scintilla Project, κι αν υπάρχει κάτι άλλο που μου διέφυγε ρίξτε σήμα.



Ο Biff Byford έχει κερδίσει το δικαίωμα στην αναγνώριση σαν τού μεγαλύτερου heavy metal βάρδου. Εεε τι τώρα; Είναι ποτέ δυνατόν να αντικρούσει κάποιος αυτό του το ιδίωμα. Έχουμε προσκυνήσει τη χάρη του δεκαετίες πριν. Μόνο σεβασμός στον Κο Byford.
O Biff στο School of Hard Knocks αφηγείται, βγάζει ιστορίες και παραμύθια από την καρδιά του και την ψυχή του, ταυτόχρονα όμως διερευνά και τη Μεσαιωνική ιστορία μεταξύ άλλων.

"Τραγουδάω σχετικά με το παρελθόν μου φυσικά, για πράγματα που μου αρέσουν αλλά κυρίως ήθελα το άλμπουμ να αντικατοπτρίζει εμένα, την προσωπικότητά μου και τη ζωή μου." μας λέει.
Και τα κατάφερε 100%. Μέσα στο άλμπουμ θα βρεις όχι μόνο metal αλλά από metal μέχρι rock ‘n’ roll. Και η μικρή αυτή διαφορά στην ουσία και στην ακουστική της, κρύβει μια τεράστια σημασία μέσα της.
Ο Byford δεν έπεσε στην παγίδα της ιστορίας του, του ένδοξου παρελθόντος του και ποια είναι αυτή; Μα ποια άλλη από αυτή της "επανάληψης".
Δεν υπάρχει ούτε 1 λεπτό μουσικής που να βαρεθείς. Που να θες να "πηδήξεις" κομμάτι.
Έντεκα (11) τεράστιες κομματάρες με ουσία. Από μουσική μέχρι στίχους.
Κομμάτια διαφορετικά μεταξύ τους. Και εκεί που πιστεύεις ότι "υποθέτεις" τι τάχα θα ακούσεις έρχεται ο Master με τη παρέα του να σε "κάνουν βόλτα".



Γιατί σε όλο αυτό δεν είναι μόνος του. Έχουμε και λέμε...
*Στην παραγωγή τού School of Hard Knocks ο Biff Byford, recorded από Jacky Lehmann |Brighton Electric Studios in Brighton (UK) | mixed στα Queen Street Studios στη Stockholm (Sweden) από τον Mats Valentin.
*Συμμετέχοντες / καλεσμένοι οι Phil Campbell (Motörhead/Phil Campbell & The Bastard Sons), Alex Holzwarth (Rhapsody of Fire and Turilli / Lione Rhapsody), Nick Barker (Voices), Dave Kemp (Wayward Sons) και Nibbs Carter (Saxon).
*Στο School of Hard Knocks, ο Byford συνεργάστηκε επίσης με τους Fredrik Åkesson (Opeth) στις κιθάρες, Christian Lundqvist στα τύμπανα και Gus Macricostas στο μπάσο.

Υπάρχει το κομμάτι The Pit and the Pendulum που για μένα είναι ίσως το πιο δυναμικό prog metal κομμάτι που έχω ακούσει τελευταία. Μπαρούτι σκέτο. Με τρέλανε. Πολύ αργότερα διάβασα δήλωση του που λέει... "I’m a big prog rock fan".
Υπάρχει μέσα επίσης version του Throw Down the Sword των άλλων θρύλων Wishbone Ash και εξηγεί το λόγο που το έκανε αυτό.
"Αυτό έγινε επειδή ήταν το πρώτο τραγούδι που άκουσα ποτέ που είχε σχέση με την ιστορία με την έννοια των μαχών και του πολέμου, και ήταν πραγματικά ο λόγος που μου έδωσε το έναυσμα για να γράφω τραγούδια με ιστορικό τρόπο".
Δεν σταματά όμως εδώ. Συνεχίζει και με μια άλλη διασκευή (μα και ποιος δεν το έχει διασκευάσει!) το Scarborough Fair. Ένα παραδοσιακό μεσαιωνικό τραγούδι που ήρθε στην επιφάνεια από τους Simon & Garfunkel αλλά μόνο που εδώ ο φίλος μας του έδωσε μια άλλη χροιά τέτοια ώστε να το προσαρμόσει επάξια στην γενέτηρά του πόλη Yorkshire, έτσι το έκανε αρκετά βαρύτερο και λειτούργησε μια χαρά.



Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο μα πόσο φρέσκο ακούγεται. Καλοδουλεμένο, προσεγμένο με εκείνη την "παραγωγή" που σε κάνει να θες να μπεις μέσα στα ηχεία. Σε κάνει να κοπανιέσαι, να ουρλιάζεις.
Δεν χρειάζεται κάτι άλλο να πω. Ίσως το ακούσατε, ίσως και όχι. Αν όχι μην το αγνοήσετε.
Εγώ προσωπικά λυπάμαι μόνο που λόγο της εποχιακής αυτής άσχημης κατάστασης ακυρώθηκε ο ερχομός του στη Σουηδία και θα ζούσα μια φανταστική νύχτα. Αλλά όλα θα γίνουν. Καλά να 'μαστε.

Θα κλείσω με μια δήλωση του και αυτό τα λέει όλα. Μετά από αυτό μπορείς να ορμήσεις στα ηχεία σου.
“It’s been great to break new ground, explore new territories and work with some old friends, and having waited so long to make this album, I have to say, I am delighted with it! It has a whole range of styles, from the ridiculously heavy to ballads, and it is certainly my album.”
Αν είναι λοιπόν το άλμπουμ του -και που το εννοεί- καιρός να γίνει και δικό σου.
 
 
 
 
 
 
 
Eleni Liverakou Eriksson (ECLECTIC SHADOWS team)
 
 
Read 229 times