Monuments on Facebook

Nightmare - Dead Sun (AFM)

Monday, 12 December 2016 16:33
Published in When Hard Gets Heavy

Επιτέλους, βγάλτε τους από την αφάνεια!

Αυτοί εδώ οι Γάλλοι ανήκουν στα συγκροτήματα που είναι “cult”. Αν και έχουν 37 ολόκληρα χρόνια στη “γύρα”, ποτέ δε κατάφεραν να κάνουν το μεγάλο βήμα προς τη καταξίωση. Όποτε όμως έχει παιχτεί κάποιο κομμάτι τους σε rock club (πολύ σπάνια είναι η αλήθεια), έχω δει πως ο κόσμος γουστάρει. Ελάχιστοι, μετρημένοι στα 5 δάκτυλα αναφωνούν αμέσως “Nightmare ρε!” και οι υπόλοιποι ψάχνονται και ρωτούν τον dj. Μήπως θα έπρεπε να τους δωθεί η δέουσα προσοχή, έστω και τώρα;
Ξέροντας τί θα ακούσω, καθώς έχω πλήρη εικόνα της δισκογραφικής τους παρουσίας, βάζω το “Dead Sun” να παίξει. Πρώτο κομμάτι το “Infected”, και τρώω κρυάδα. Πού είναι το power metal που έπαιζαν οι Φραντσέζοι; Τούτο δω είναι thrash! Και η φωνή διαφορετική... Κάτσε να δω ποιος τραγουδά. Ποιός; Όχι. Ποιά! Τα φωνητικά έχει αναλάβει η Magaly Luyten, που έχει τόσο τσαμπουκά όσο δέκα συνάδελφοί της. Οι κιθάρες και το rhythm section έχουν “τσιτωθεί” ώστε να φτάσουν σε σημεία πολύ σκληρότερα απ'ό,τι έχει δοκιμάσει η μπάντα στο παρελθόν και αυτό ίσως είναι ένα ατού, ώστε να τους ακούσουν και οπαδοί άλλων ιδιωμάτων, όπως thrashers μέχρι και μελο-deathsters. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης του δίσκου πάντως, διαπίστωσα με μεγάλη μου χαρά πως το βέρο US power metal που προτιμούσαν από το 1999 που δραστηριοποιήθηκαν ξανά και δώθε, όπως και οι κλασσικές heavy επιρροές από Maiden μεριά, δηλώνουν παρών. Προσωπικά, δεν ξέρω αν όντως μου αρέσει η στροφή αυτή, αυτό το “μπόλιασμα” με πιο extreme “συστατικά”. Μάλλον θέλω περισσότερες ακροάσεις, για να “χωνέψω” καλύτερα το όλο εγχείρημα. Προσοχή όμως: Αν δεν λάβεις υπόψιν τα δικά μου, καθαρά προσωπικά γούστα, δεν ξέρεις τίποτα για τους Γάλλους και ακούσεις τον δίσκο, ΣΙΓΟΥΡΑ θα σου αρέσει. Άλλωστε μιλάμε για μια πολύ καλή μπάντα.

Εμένα τώρα μου επιτρέπετε, πάω να ακούσω τα πρώτα τους και θα επανέλθω αργότερα. “...try to open the gates, or like a flower you'll fade, remind your sorrow, and you'll know...” (Let's Go - Power of the Universe, 1985)

 

Read 168 times