Monuments on Facebook

Dark Sarah - The Puzzle (Inner Wound Recordings)

Sunday, 01 January 2017 14:57
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Δείχνει το δρόμο!

Από τον Δημήτρη Τσέλλο

Η Σκοτεινή Σάρα είναι ένα project της πρώην Amberian Dawn τραγουδίστριας Heidi Parviainen, η οποία “μάζωξε” μια σειρά από ταλαντούχους μουσικούς και τραγουδιστές για να φέρουν εις πέρας ένα πολύ φιλόδοξο έργο. Το ντεμπούτο άλμπουμ της Parviainen ήταν, εκτός από εισαγωγή, μια ψυχολογική μελέτη της Sarah, της βασικής ηρωίδας, μιας νεαρής γυναίκας που την άφησαν στα κρύα του λουτρού την ημέρα του γάμου της. Η Sarah, παθαίνοντας μεγάλο σοκ αρχικά, βρίσκει τελικά τη δύναμη να ανταπεξέλθει με αρωγό την σκοτεινή πλευρά της προσωπικότητάς της (“Dark”). Το “The Puzzle” είναι ένα concept άλμπουμ που συνεχίζει να διηγείται την ιστορία της Sarah, που τη βρίσκει σε ένα παράξενο ομιχλώδες νησί στη μέση ενός μεγάλου ωκεανού - κάπου μεταξύ ζωής και θανάτου. Τα τραγούδια μιλούν για τους αγώνες της προς επιβίωση και πώς αυτή βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει. Φαντασιακό μα και ρεαλιστικό το concept.

Το “παζλ” είναι ένας δίσκος που “φωνάζει επαγγελματισμό”. Από την εξαιρετική παραγωγή ως τη τελευταία νότα. Το μουσικό - ορχηστρικό κομμάτι δεν εμμένει στις διαμορφωμένες αξίες του female fronted metal, αλλά διανθίζεται με διάφορους ήχους οι οποίοι του προσδίδουν μια ποικιλία που τόσο έχει λείψει στις μέρες μας. Η φωνή της Heidi είναι σταθερή αξία. Μελωδική, “εύθραυστη” σε σημεία και πάνω απ'όλα γνήσια οπερατική, καθοδηγεί τους συνεργάτες της, ήτοι Erkka Korhonen και Sami Salonen στις κιθάρες, Rude Rothstén στο μπάσο, Thomas Tunkkari στα τύμπανα. Ως guests, βρίσκουμε τους JP Leppäluoto (στο ρόλο του Δράκου - ντουέτο με τη Heidi στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου, το εξαιρετικό οπερατικό tango “Dance With The Dragon”), τη Charlotte Wessels των Delain ως Σειρήνα και τη Manuela Kraller (πρώην Xandria) ως Μοίρα, στο δεύτερο καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ, το “Rain”.
Όπως έγραψα και πιο πάνω, το μεγαλύτερο ατού του δίσκου είναι η ποικιλία του. Θα κερδίσει τόσο οπαδούς της συμφωνικής μουσικής, όσο και αυτούς του female fronted metal, του gothic ήχου, ακόμη και power metallers. Άλλωστε, μιλάμε για ένα κινηματογραφικό έργο.
Ίσως θα έπρεπε να σκεφτούν τα “μεγάλα μυαλά” της σκηνής προς τα που θα πρέπει να “στρίψουν” το καράβι του FFM. Ή προς αυτόν ακριβώς τον ηχότοπο, δηλαδή τον άκρως κινηματογραφικό, ή προς έναν αρκετά πιο power metal, όπως ήταν στις ρίζες. Μια φορά, αυτό το metal-ο-pop συνοδεία γλυκούλας φωνής και βύζων, δε θα βγάλει πουθενά.

 

 

Read 219 times