SANCTUARY - “Inception” (Century media)

Tuesday, 14 February 2017 17:26
Published in When Hard Gets Heavy

“Sanctuary”
Πόσες έννοιες κρύβει αυτή η λέξη που μοιάζει τόσο σημαντική όσο κι επιβλητική, σκέψου το λίγο, πόσες φορές δεν αναζητήσαμε “άσυλο”, ”καταφύγιο” (θα βρεθείς στο τέλος σε μια θάλασσα από διάφορα συνώνυμα !)

Μακριά όμως από την “στεγνή” πραγματικότητα , πόσες φορές η αλήθεια αφυπνίζει ,εμείς δεν δημιουργούμε όσο και γκρεμίζουμε τους τοίχους, όσο και προσμένουμε εκείνη την αύρα που γαληνεύει τις σκέψεις μας αφηρημένες , ελεύθερες από κάθε δέσμευση, του εκάστοτε άγραφου “τι πρέπει και δεν πρέπει” νόμου. Είναι όμως εκείνη η μοναδική στιγμή της μεγάλης φυγής που περιμένουμε όλοι.

SANCTUARY σαν “Heavy Metal” όμως ακόμα και στις μέρες μας φαντάζει να μας στοιχειώνει , ειπώθηκαν πάρα πολλά από πολλούς, ο καθένας μέσα από το δικό του πρίσμα. Για το όνομα του Κυρίου WARREL DANE, όμως , όλες αυτές οι εσώτερες σκέψεις, για την μοναδική φωνή σαν δρεπάνι της ψυχής και σαν ασήκωτο αμόνι στη καρδιά, η άμορφη μορφή, ως ύλη και αντί-ύλη… O ερμηνευτής - αερικό που παίζει με τις ψυχές μας στα δάκτυλα τόσα μα τόσα χρόνια μέχρι να καταβροχθίσει αμάσητες τις σκιές μας, αφήνοντας μόνο μια σκοτεινή φιγούρα που μοιάζει αβοήθητη στο έλεος.

Δεν είναι ο εαυτός μας, λες, αυτό που σέρνεται στο πάτωμα (έτσι νομίζεις!). Dεν μοιάζει όμως και σαν τη γνωστή μικρή Αλίκη “χαμένη” στη χώρα των πραγμάτων και Θαυμάτων και των “ουσιών” (του “΅White Rabbit” της λευκής θεάς Grace slick και του πληρώματος του Jefferson airplane της !)
Oχι, δεν θα αποκωδικοποιήσουμε τους “πειραματισμούς” ενός ακόμα Timothy Leary (σε ακούω να φωνάζεις ΝΕVERMORE πάλι!). Θα ανοίξουμε όμως τους ήχους σαν τους ασκούς του Αίολου, θα παίξουμε άφοβα με το κουτί της Πανδώρας. Θα αφήσουμε πάλι το Τσουνάμι να μας παρασύρει στα άδυτα νερά του, σαν τεράστια αγκαλιά που σε αγκαλιάζει και σε πνίγει μαζί .

Έρχεται και η στιγμή που όσα άκουσες και δεν άκουσες (άσχετα με το αν ήσουν “εκεί” χρονικά η όχι , πόσες δεκαετίες περάσαν από το 1986!) λίγη σημασία έχει πλέον. Η μηχανή του χρόνου σαν πλυντήριο γυρίζει και φέρνει “τα άπλυτα” ξανά στη φορά , τα παλιά “ξεφτισμένα” ρούχα - όμως ρούχα του βασιλιά , σχεδόν ευωδιάζουν ξανά, χάρη στην νέα επεξεργασία ήχου από “ξεχασμένες” κασέτες, από τον μηχανικό Chris “Zeuss” Harris (Queensrÿche, Hatebreed κ.α). Και το όλο πακέτο αναγράφει τον νέο τίτλο “INCEPTION” .

Tα παλιά ευρήματα έρχονται και πάλι στο φως (ιδιαίτερα αν ανήκεις σε αυτούς που στο παρελθόν δεν άφησες ούτε τεταρτημόριο να πέσει κάτω αυτής της Γιγάντιας metal μπάντας από το Seattle των Ηνωμένων Πολιτειών).

Με λίγα λόγια, στο εξώφυλλο είναι ζωγραφισμένη και πάλι η κλασσική, γραφική «δικαστική αναπαράσταση» του “Refuge Denied” με την υπογραφή όμως του Ed Repka αυτή τη φορά ( βλ. Megadeth ) που όμως δεν ξεπερνά την εικαστική προσέγγιση του πρωτότυπου, που θα βρεις και πάλι όμως εδώ ως αρχικό σκίτσο . Αξίζει φυσικά να σημειωθεί το πλούσιο layout, το φωτογραφικό ανέκδοτο υλικό της μπάντας όπως και σημαντικών σημειώσεων και αναφορών ως δώρο-παρακαταθήκη στους αφοσιωμένους και πάντα πιστούς ανά τους αιώνες των αιώνων οπαδούς .

Στο μπουκέτο (από αυτά που “τα νιώθεις” για τα καλά στο πρόσωπο όμως) συναντάμε και πάλι τις πρώιμες demo μορφές πριν αυτά συμπεριληφθούν στο ντεμπούτο άλμπουμ “Refuge Denied”. Με ανανεωμένο - πάντα – ήχο, όπως οι ύμνοι “Die for my sins”, “Soldiers of Steel”, ”White Rabbit”, ”Battle angels”, ”Veil of Disguise” που όχι άδικα άλλαξαν τις ζωές πολλών από εμάς άλλα άφησαν και ανεξίτηλα τα σημάδια στο μυαλό, στη καρδιά, στα αυτιά και ιδιαίτερα στο…σβέρκο! Με την προσθήκη όμως του άκρως “σεξιστικού” αλλά και συνάμα σχεδόν μαυρο - χιουμοριστικού (πρέπει να διαβάσεις τους στίχους!) που λειτουργεί σαν προοίμιο του “Garden of Gray” από το ντεμπούτο των NEVERMORE. Μόνο πιο “άμεσοι” το ίδιο όμως ζοφεροί και “ποιητικοί”, με έναν Dane που δεν αστειεύεται, νιώθει τη κάθε ανάσα του άσβεστου πόθου του, “διεισδύει “ στη κυριολεξία σε κάθε λέξη που ερμηνεύει, με το πάθος, το χαρακτηριστικό εκείνο “δεν είμαι εδώ , θα με βρείτε αλλού” και πειθώ όπως μόνο αυτός ξέρει και μπορεί.

Αναφερόμενος βέβαια στο “Dream of the Ιncubus’’ λες και πρόκειται για Σαιξπηρικό έργο (που θυμίζει και σε στιγμές ίσως και κάτι από το επόμενο καταπληκτικό “Ιnto The mirror Black “ μόνο που αυτό που ακούς ηχογραφήθηκε και πριν το “Refuge Denied”και είναι γνήσιο κράμα του, χωρίς να παίρνεις και όρκο - όλα είναι πιθανά και επιτρεπτά στη τρελή δίνη του χρόνου !)

Συν τοις άλλοις, έχουμε και το εξαιρετικό και παράλληλα πολύ δυνατό “Ι am Insane” που αρχικά είχε ως τίτλο “Ιnsane”, απλά πρέπει να ακούσεις και είναι βέβαιο θα νοιώσεις κάτι από την “παράνοια” του ,λες κι επίτηδες να μην φεύγει εύκολα από το μυαλό , αυτός ο ύμνος της λήθης!
Ως τελικό συμπέρασμα ,το “Ιnception” έστω και πολλές δεκαετίες μετά ,στέκεται αξιοπρόσεκτο και άφθαρτο στη σκόνη του χρόνου. Κερδίζει τον ακροατή επάξια κι όχι μόνο αυτόν που ζει και αναπνέει Sanctuary, χωρίς ωστόσο να ξεπερνά την αξία ενός άλμπουμ-μνημείο σαν το “Refuge Denied “. Άλλωστε δεν είναι και αυτός ο λόγος ύπαρξης του πλέον.

Η αλήθεια όμως να λέγεται, συγκρίνοντας πάντα με τις αρχικές ηχογραφήσεις που στάθηκα τυχερός να ακούσω κάποια στιγμή, μια φρέσκια σχεδόν σημερινή, πάντα με το βλέμμα στο πως πρέπει να τους ακούς, δεν μειώνει ούτε στιγμή την ακεραιότητα όσο και την εγγυημένη απόλαυση της ακρόασης. Και μόνο που αντιλαμβάνεσαι πάλι πόσο υψηλή, περίτεχνη ξεχύνεται η απόδοση , από άλλο κόσμο, αστείρευτη ροή των Sanctuary, όπως ακριβώς τους αγάπησες και τους αγαπήσαμε, τα λόγια απλά ωχριούν μπροστά στην αδιαμφισβήτητη ποιότητα .

Αναμένουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την επόμενη τεκμηρίωση του Μεγάλου Dane με όχημα τους Sanctuary του σήμερα, μετά το ανέλπιστα καλό “Τhe Year the Sun Died” που απλά σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή. Αν μη τι άλλο, το ένδοξο και ιδιαίτερο και καθόλα μοναδικό τους U.S Metal παραμένει μια ηχητική σφραγίδα που δείχνει ακόμα δυνατή, γερά θεμελιωμένο και δεμένο και με το αξιόλογο παρόν…..!

 

 

 

Read 403 times