We were refugees of conflicts with so much to be sorry for. Now we're all but convicts with an empty soul to restore. Betrayed and wronged, all of us roamed alone in search of a place that we soon could call home. (Lights Out)

Γράφει  ο Mike Korakis (ECLECTIC SHADOWS Team)

Αξιοπρέπεια μέσα από την τρέλα και την μαγεία ενός συγκροτήματος που δεν δέχεται κριτικής. Ο νέος τους δίσκος δεν θα αλλάξει την ιστορία του rock αλλά θα σε κάνει να νοιώσεις άνθρωπος με το Α κεφαλαίο. Μεγάλη μπάντα δεν είναι αυτή των πωλήσεων. Είναι αυτή που το μεράκι της, φέρει την σφραγίδα των συντελεστών και του αέρα της.

Γράφει ✍ ο Thanasis Tzelas / Halo Of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)

Καλά κρυμμένο μυστικό από αυτά που μεταδίδονται από στόμα σε αφτί όσος χρόνος και εάν χρειαστεί, αρκεί το συγκρότημα των Νορβηγών SHAMAN ELEPHANT να συνεχίσει να εκπλήσσει με τέτοιες κυκλοφορίες.

Γράφει  ο Thanasis Tzelas / Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)

Οι The Bloody Mallard είναι μια καινούργια μπάντα από το Λονδίνο. Από το αγροτικό Κεντ κι όπως αναφέρουν οι ίδιοι, παίζουν ένα μείγμα από heavy psych, prog, alt rock.

Γράφει  ο Mike Korakis (ECLECTIC SHADOWS team)

Όχι Supergroup… Super μουσικοί και Super μουσική!!!

Στα γραπτά ✍ Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team)

2020, μια χρονιά που θα θυμόμαστε (σίγουρα) για πολλούς λόγους.
Ένας από αυτούς και η επιστροφή των Νορβηγών “δικών μας” GREEN CARNATION.
Αυθαίρετα αλλά με σεβασμό, οικειοποιούμαι κτητικά το Leaves of Yesteryear.
14 ολόκληρα χρόνια αναμονής.
Εν τω μεταξύ στο μικρό κύκλο που ανήκουμε οι φανατικοί, παραμείναμε καιρό απέξω περιμένοντας στωικά αλλά ταυτόχρονα ακούγοντας συνέχεια τη δισκογραφία τους σαν να κάναμε τίποτα ξόρκια με την επιθυμία να περάσουν οι μέρες και να ακούσουμε το καινούργιο υλικό. (Επιτέλους!)
Είναι ήδη αρκετός και ο καιρός που το πρώτο single του άλμπουμ, Leaves of Yesteryear κυκλοφόρησε και από τότε τρελαθήκαμε.
Μια επιστροφή μετά από διάλυση. Αλλαγές και προοπτικές χωρίς υποσχέσεις. Αναδρομές στην καριέρα τους και ένας φόρος τιμής στο παρελθόν και στους ήρωες τους ξαναηχογραφόντας το αρχαίο My Dark Reflections of Life and Death όπως και μια διασκευή πάνω στο Solitude των BLACK SABBATH.
Τι άκουσα μέσα στο Leaves of Yesteryear? Ένα άλμπουμ που μόλις (δεν) ακουμπά τα 45 λεπτά με απίστευτη παραγωγή (Endre Kirkesola (ABBATH, IN VAIN, SOLEFALD) και φυσικά αυτά τα παιδιά που τα αγαπώ πολύ (Kjetil Nordhus - Terje Vik Schei - Bjørn Harstad - Stein Roger Sordal - Kenneth Silden - Jonathan Alejandro Perez) να μου αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πόσο μα πόσο μεγάλοι μουσικοί είναι. Δεν έχει... “αλλά” ούτε “μα” ούτε “δεν”.
“οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ”.
Ανοίγουμε τα χέρια για να τους αγκαλιάσουμε, να τους χειροκροτήσουμε με ότι μας δίνουν.
1990 - 2020. Άπυρα χρόνια μουσικής. Μην μας υποσχεθείτε τίποτα. Σας ευχαριστούμε μόνο που ακόμα υπάρχετε και κάνετε τον μουσικό μας κόσμο ακόμα πιο μεταλλικά προοδευτικό.

Εισαγωγικό σημείωμα:  Eleni Liverakou Eriksson