EVERSHIP – “Evership” (Atkinsong Productions 2016)

Thursday, 06 July 2017 19:38
Published in Where Prog meets Art

Eυλογημένος είναι ο σκοπός του Progressive Rock. Ευλογημένος είναι και ο δημιουργικός στόχος των απανταχού μουσικών του πλανήτη Γη. Με την ευκαιρία της επανακυκλοφορίας σε διπλό βινύλιο αυτού του αριστουργήματος (επίσημα βγήκε στην αγορά πέρυσι αρχικά σε cd) ένιωσα την ανάγκη να παρουσιάσω το άλμπουμ φέτος. Δεν νομίζω να είναι αργά. Ποτέ δεν είναι αργά για ποιοτική μουσική και ο νοών… τρέχει για την απόκτηση του.

Ομολογώ ότι άργησα πάρα πολύ να παρουσιάσω το συγκεκριμένο ομότιτλο ντεμπούτο album των EVERSHIP γιατί ενώ είχα παραγγείλει την κόπια μου πολλούς μήνες πριν, εκείνη κάπου χάθηκε στο “δρόμο”.
Επικοινώνησα με το site και μου έστειλαν μια νέα κόπια. Επιτέλους το έχω ατόφιο στα χέρια μου. Είχα σκοπό να ήταν η πρώτη μου παρουσίαση για το ROCK & ROLL MONUMENTS.
Τέλος πάντων κάλιο αργά παρά ποτέ.

 

O Shane Atkinson και η κομπανία του εδρεύουν στην περιοχή του Nashville.
Παραγωγός και συνθέτης μια ζωή, διαθέτει δικό του στούντιο ηχογραφήσεων. Δραστηριοποιείτε στον χώρο της μουσικής από την δεκαετία των 80’ς. Ως ερασιτέχνης μουσικός τότε, συνεργάστηκε με πολλά συγκροτήματα της γύρω περιοχής. Όλοι εκεί τον γνωρίζουν ως έναν παραγωγικό συνθέτη με μουσικό έργο που εκτείνεται από το διαφημιστικό και κινηματογραφικό του έργο, μέχρι και τα ορχηστρικά θέματα που έχει γράψει ακόμα και για θεατρικές παραστάσεις.

Ήταν μέλος των Alternative Rockers CURIOUS FOOLS. Ενός συγκροτήματος που δεν έτυχε αναγνώρισης πίσω στα 90’ς. Απομακρύνθηκε έτσι από το να είναι ενεργό μέλος σε κάποια μπάντα και συνέχισε να δουλεύει μόνος του πάνω σε προσωπικές του συνθέσεις για πάρα πολλά χρόνια με στόχο όταν έρθουν οι κατάλληλες συνθήκες να προχωρήσει σε κυκλοφορία του υλικού του.

 

Η μουσική που θα ακούσετε στο πρώτο αυτό album – project των EVERSHIP, δεν πιστοποιήθηκε από τον ίδιο τον συνθέτη, ώστε να έχει την ταμπέλα της Progressive Rock ταυτότητας συνθετικά αλλά και εκτελεστικά. Έτσι του βγήκε στην πορεία.
Ωστόσο είναι πολύ χαρούμενος για το αποτέλεσμα και όπως ο ίδιος αναφέρει. Δεν θα μπορούσε να ηχεί διαφορετικά μιας και οι επιρροές του ως μουσικός αρχίζουν από κλασσικούς σύνθετες όπως οι BACH, RACHMANINOV και RAVEL.
Η ατέρμονη αγάπη του για ήχους από κολοσσιαία συγκροτήματα και ονόματα όπως οι LED ZEPPELIN, RUSH, YES, QUEEN, KANSAS και MAHAVISHNU ORCHESTRA ήταν η αφετηρία του αλλά και ο όλος του ο κόσμος.
Για δέκα ολόκληρα χρόνια πριν την κυκλοφορία του εν λόγο album o Shane έγραφε μουσική και την ηχογραφούσε στον ελεύθερο του χρόνο. Είτε ήταν αυτό μέρα είτε νύχτα. Ξυπνούσε μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ή όποτε του ερχόταν η έμπνευση της δημιουργίας. Υλικό μαζεμένο για 4 κυκλοφορίες υπάρχει ήδη έτοιμο (να είναι καλά ο άνθρωπος για να τα έχουμε σύντομα κοντά μας).

Ο Shane γνωρίστηκε με τον τραγουδιστή Beau West και αυτή η συνάντηση θα ήταν μοιραία με την καλύτερη δυνατή έννοια του όρου. Η ταύτιση μουσικών απόψεων ήταν τέλεια από όλες τις πλευρές. Ο Beau ήταν ο κατάλληλος στο να έχει την πλέον νευραλγική θέση πίσω από το μικρόφωνο των EVERSHIP.
Τo φωνητικό εύρος του Beau ήταν το κατάλληλο ή αλλιώς ακριβώς αυτό που έψαχνε ο Shane ώστε να ανάψει το πράσινο φως για την κυκλοφορία του “Evership”.
Όσοι από εσάς έχουν προσεγγίσει το project του Arjen Lucassen (Arjen ακούς??? που να ακούσει ο Arjen…) GUILT MACHINE θα καταλάβουν πως τραγουδά ο Beau West.
Όχι τόσο στην χροιά αλλά στην τεχνική του. Ίσως συμφωνήσετε μαζί μου αλλά μπορεί και όχι. Δεν έχει καμιά σημασία στην τελική.

 

Ο ταλαντούχος αυτός ερμηνευτής διαθέτει την στόφα και την απεριόριστη τεχνική καλλιέργεια ώστε να αντεπεξέρχεται στις όποιες απαιτήσεις.
Ακόμα και του πιο δύσκολου κομματιού που θα καλούταν να ερμηνεύσει. Η ενσωμάτωση του ήταν και θα είναι ένας γάμος. Δεν μπορώ να βρω πιο κατάλληλη λέξη για να αποδώσω καλύτερα την χημεία που υπάρχει μεταξύ των δυο αυτών μουσικών και το αποτέλεσμα σε ολόκληρο τον δίσκο.
Συνολικά 57 λεπτά μουσικής Progressive Rock και σε σημεία έντονης Hard Rock πανδαισίας. Οι μελωδίες είναι αυτές που κυριαρχούν παντού. Ο αναγεννησιακός χαρακτήρας που δημιουργείτε μέσα από τις 6 συνθέσεις του “Evership” σου δίνουν την αίσθηση ότι βρήκες το κομμάτι που σου έλλειπε από το puzzle της δισκοθήκης σου.

Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ την παρουσίαση και να έλεγα ότι το διαμάντι αυτό δεν πρέπει να λείπει από κανέναν λάτρη του είδους (και όχι μόνο) αλλά αξίζει πολύ περισσότερο.
Αξίζει χώρο, χρόνο και υπομονή για να μπεις φυσιολογικά στον κόσμο που δημιουργεί ο δίσκος. Ποιος είναι αυτός που λέει ότι δεν κυκλοφορούν πλέον δισκάρες εφάμιλλες του παρελθόντος?
Ότι δεν υπάρχει πλέον έμπνευση και όλα αυτά τα αστεία που διαβάζω και ακούω από μερίδα του τύπου και των ίδιων των ακροατών.

Εάν δεν μπορείς να νιώσεις πλέον συναισθήματα όπως το ρίγος να διαπερνά το κορμί σου σε κυκλοφορίες σαν και αυτή, τότε πρέπει να ασχοληθείς με κάτι άλλο που σε ευχαριστεί. Και όχι να αποπροσανατολίζεις τους ακροατές.
Για μας, σημασία έχει το τι προσφέρει η ολότητα ενός τέτοιου διαχρονικού (ας μου επιτραπεί η έκφραση) μουσικού κατασκευάσματος. Δεν μπορεί κάποιος να ξεπετά (εάν τολμά) ένα album με δέκα αράδες και μια βαθμολογία που δεν πείθει κανέναν πια.
Βασική προϋπόθεση είναι να βρεθείς αντιμέτωπος με την αντικειμενικότητα. Να κάνεις μια κουβέντα πρώτα με τον εαυτό σου όταν κρίνεις μια κυκλοφορία τέτοιας εμβέλειας.

 

Καθηλωμένος από την απόλυτη κυριαρχία της μουσικής του δίσκου που άσκησε επάνω μου (το τονίζω αυτό) με μάγεψε από την αρχή έως το τέλος με την αψεγάδιαστη παραγωγή την οποία έχει κάνει όπως ήταν φυσικό ο Shean.
Όταν μιλάμε για Progressive Rock δεν σημαίνει αυτόματα ότι η μουσική πολυπλοκότητα είναι το ζητούμενο πάντοτε. Ναι, ο δίσκος είναι πολυδιάστατος αλλά η ενορχήστρωση των κομματιών είναι γραμμένη με ένα τρόπο από τον συνθέτη ούτως ώστε να μην κουράζει τον ακροατή.
Η δουλειά που έχει γίνει με τα έγχορδα απλά σπέρνει.

Τα σόλο δεν είναι από αυτά τα βιρτουόζικα άνευ ουσίας που σου ζαλίζουν τον έρωτα με πόσες νότες το δευτερόλεπτο μπορεί κάνεις να παίξει, αλλά εκείνα που δίνουν άλλη διάσταση στην ατμόσφαιρα του concept. Επιτέλους η προσαρμογή των εγχόρδων είναι συνδεδεμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνει τον τόνο που πρέπει, μαζί με τα πλήκτρα σε τέτοιο βαθμό που να μην σε ενοχλεί καν ο έξω κόσμος.

Μπάσο και ντραμς δημιουργούν εκκωφαντικές ομοβροντίες όταν και όπου χρειαστεί. Άλλοτε μελαγχολική διάθεση, προσγειωμένη αλλά τόσο θανάσιμα μαγευτική μέχρι να έρθει η λαμπρή εξύψωση.
Ακουστικά θέματα διάσπαρτα παντού αρμονίες και λυρισμός. Μουσική που θα ήταν άδικο να γράψω περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στις επιρροές της (που σίγουρα υπάρχουν) που είναι όμως τόσο καλά καλυμμένες με μαεστρία.
Απορροφημένος να είσαι, και εάν δεν μπορείς να το κάνεις, αναζήτησε την ησυχία που χρειάζεται να βιώσεις το απόλυτο μουσικό θαύμα.

Το στοίχημα του Shean στέφτηκε με επιτυχία. Κατάφερε ότι πιο δύσκολο. Να συνθέσει εύπεπτο υλικό αλλά και τόσο περίπλοκο παράλληλα για τα αυτιά του υποψήφιου ακροατή.

Αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές των απανταχού Progressive Rock μυημένων εύκολα όπως επίσης όλων των νέων οπαδών του είδους. Ίσως εδώ βρεις ένα χαμένο παράδεισο που για χρόνια αναζητούσες, ίσως πάλι να βιώσεις κάτι πιο αξιόλογο από ότι στην αρχή περίμενες.

Πάντως τον δίσκο αυτόν πρέπει να τον ακούσεις ολόκληρο δίχως διακοπές. Εκεί κρύβεται η μαγεία του. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Line up:

Beau West / lead vocals
Shane Atkinson / keyboards, drums, percussion, Theremin, Chapman stick, dulcimer, experimental guitar, sound design, orchestrations, vocals
Guests:
James Atkinson / acoustic & lead guitars
Rob Higginbotham / classical, acoustic, electric rhythm guitars
Dan Smalley / classical guitar (5)
Brandon Vestal / electric guitar (5)
Jaymi Millard / bass
Nicelle Priebe / violin
Mike Priebe / backing vocals
Charles Heimermann / choir director (Green Hills' Cathedral)
Artwork: Philip Willis

http://www.evership.com/

 

Read 363 times