atmos club
spyridouls live

Monuments on Facebook

LEPROUS “Malina” (InsideOut – 2017)

Wednesday, 09 August 2017 06:00
Published in Where Prog meets Art

The definite definition of Progressive

Όταν κυκλοφόρησε το “Aeolia” έντεκα χρόνια πριν, το μόνο πράγμα που με συγκράτησε από το να δηλώνω μονομιάς βαμμένος οπαδός του σχήματος αυτού ήταν τα καταχθόνια φωνητικά, όσο και όποτε αυτά λάμβαναν χώρα για τις ανάγκες του απροσδόκητου έργου. Ακόμη και η 13χρονη συμμετοχή μου στους Infidel δεν άλλαξε αυτή μου τη στάση απέναντι στις εξτρεμιστικές εκρήξεις ερμηνευτών, όπου τις συναντώ, και από ότι φαίνεται δεν θα το αλλάξει ποτέ και τίποτα αυτό… Όμως κατά τα άλλα οι Νορβηγοί με έπιασαν εξαρχής από το γιακά ως μια ολόφρεσκια μουσική πρόταση στον ευρύτερο χώρο του σκληρού, κιθαριστικού ήχου, με αυτή την «διαφορετικότητα» που πρότειναν από την ώρα που έσκασαν από το αυγό. Τρία χρόνια μετά το “Tall Poppy Syndrome” ήρθε ήδη πιο κοντά στα γούστα μου, εμφανώς. Όμως από το “Bilateral” του 2011 και δώθε, οι διαρκώς μεταβαλλόμενοι & εξελισσόμενοι Leprous αποτελούν μια από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες μέχρι σήμερα. Φως-φανάρι ο λόγος: όσο πάνε, τόσο περισσότερο αφήνουν στην άκρη την «πρωτόλεια εκτόνωση» και δίνουν βάρος στην ευφάνταστη, μελωδική τραγουδοποιία!...

Το “Malina” είναι απίστευτα πλούσιο από ΚΑΘΕ άποψη. Με άλλα λόγια, τολμώ να πω πως είναι το πιο ευφάνταστο, το πιο μελωδικό, το πιο έξυπνα και ανεπιτήδευτα «απλοϊκό», το πιο «πιασιάρικο», το πιο ουσιώδες, το πιο «προοδευτικό» με την πραγματική έννοια του όρου και το πιο «απενοχοποιημένο» έργο της ελευθέριας πορείας των Νορβηγών! Διόλου περίεργο, αφού για την ολοκλήρωσή του χρειάστηκε τέσσερεις φορές περισσότερος χρόνος εντός των τειχών από κάθε προηγούμενη κυκλοφορία τους. Υπεύθυνοι της τελικής πανδαισίας του κρυστάλλινου ήχου που διέπει το εν λόγω κύημα; Ο παραγωγός David Castillo των γνωστών “Ghostward Studios” και ο Jens Bogren στη μίξη του. Κι δυο μιλημένοι από το κουιντέτο: «θέλουμε να ακουστεί όπως ακριβώς το παίξαμε στο studio, δεν θέλουμε να ακούγεται ψηφιακό!».

Δεν ήμασταν λίγοι αυτοί που αναρωτηθήκαμε «και τώρα, τι θα γίνει;;;» με το που μαθεύτηκε η αποχώρηση του Oystein Landsverk από τις τάξεις του σχήματος. Όμως κάθε μας απορία μοιάζει πλέον αστεία… Ο Robin Ognedal που συντάχθηκε ως συνεργάτης της ζωντανής μπάντας του Ihsahn έσβησε μονοκονδυλιά κάθε μας αμφιβολία – Ιδού η Ρόδος! Εύφημη μνεία χρίζει φέτος και η καίρια προσθήκη του Raphael Weinroth-Browne στο σπαραξικάρδιο βιολοντσέλο. Όσο για τον ευφυή Baard Kolstad, μην τα ξαναλέμε… Ο άνθρωπος καταδεικνύει από το σκαμπό του πού θα πάει το όργανο των τεταμένων δερμάτων στο μέλλον...

Το “Malina” δεν ήρθε για να μαγέψει μονάχα εμάς τους ήδη μαγεμένους οπαδούς της ανένταχτης στάσης των Leprous. Τούτο εδώ προβλέπεται να γίνει το μεγάλο τους breakthrough στην σύγχρονη ηλεκτροδοτούμενη μουσική εν γένει, το οποίο ακολούθησε το μεγάλο τους breakthrough στην «σκληρή» μουσική (βλέπε “The Congregation”)!

Ετοιμάζομαι πάλι να ξηλωθώ. Το limited edition Mediabook CD όπως και η έκδοση διπλού βινυλίου θα εμπεριέχει επίσης και ένα bonus-track εν ονόματι ”Root”.

 

 

 

Read 199 times