Monuments on Facebook

LEBOWSKI - Galactica (Cinematic Media / 2019)

Sunday, 27 January 2019 13:51
Published in Where Prog meets Art

Εκεί που η πρόοδος συναντά την τέχνη.

Έχω ήδη εκφράσει τη χαρά που νιώθω όταν φτάνει φρέσκο υλικό στα χέρια μου από την ίδια τη μπάντα και φυσικά χαίρομαι την κάθε φορά που γράφω για έργο τους. Έτσι κι τώρα δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο το νέο album των Πολωνών LEBOWSKI.
Η δικογραφία τους μικρή σχετικά με τα χρόνια που παίζουν μουσική αλλά αυτό είναι μάλλον κάτι που δεν πρέπει να μας πολυνοιάζει αφού όλα αυτά που δημιουργούν είναι απλά αριστουργήματα.
Ξεκίνησαν σαν συγκροτημένη ομάδα το 2002 και μόλις το 2010 έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση με το Cinematic. Το 2017 επιστρέφουν με το Lebowski plays Lebowski μια ζωντανή ηχογράφηση. Και τα δυο έχουν πάρει αξιόλογες κριτικές και γιατί όχι και το ολοκαίνουργιο Galactica που κυκλοφορεί κι επίσημα τώρα στο τέλος Ιανουαρίου.
Για το Lebowski plays Lebowski είχα γράψει τότε...
“Θα μπορούσαν οι LEBOWSKI να έχουν κάνει τη μουσική επένδυση για τη δική σου ζωή. Εκείνο το soundtack για την ταινία που δεν έχει ακόμα σκηνοθετηθεί. Είναι πάντα μια όμορφη ακουστική υπόσχεση από απέραντη μουσική με τεχνικό υπόβαθρο, άψογους μουσικούς που ξέρει ο καθένας που και πότε παίζει τι. Υπάρχει χρόνος και χώρος για να ξετυλίξουν κάθε – μελετημένη αλλά και αυτοσχέδια – αρμονία. Οι εναλλαγές στις μελωδίες είναι περίτεχνες. Προσμένεις το κάθε επόμενο λεπτό για να δεις που θα σε οδηγήσουν. Δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή που να αισθανθείς άβολα. Αντίθετα μόλις κάτι τελειώσει θα θες να τους ξανακούσεις. Σε ηρεμούν.”





 

Σήμερα λοιπόν δεν θα μπορούσα να αλλάξω ούτε μια λέξη από αυτά που είχα γράψει τότε.
Με το ξεκίνημα του Galactica και το πρώτο τους κομμάτι Solidude Of Savant αισθάνθηκα πως κάτι συγκλονιστικό με διαπέρασε. Οι ρυθμοί και οι μελωδίες περνούν τόσο αβίαστα αλλά και καλλιτεχνικά που ο χρόνος που μετρά τα λεπτά είναι ανήμπορος να σταθεί εμπόδιο στην ομορφιά των συνθέσεων.
Οι LEBOWSKI είναι γνωστοί για τις συνεργασίες τους με διάσημους μουσικούς. Εδώ η Kasi Dziubak και πάλι δανείζει την ομορφιά της φωνής της για λίγα δευτερόλεπτα στα κομμάτια Midnight Syndrome και Mirage Avenue (και που το δεύτερο είναι και ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της καριέρας τους για μένα).
Ένα από τα πιο παλιά τους κομμάτια το Goodbye My Joy (2013) -που ήταν και παραμένει μια αξιόλογη συνεργασία των LEBOWSKI με τον γνωστό Markus Stockhausen είδωλο της Ευρωπαϊκής Jazz σκηνής- υπάρχει στο Galactica και δίνει μια άλλη άποψη στο τι σημαίνει απλή αλλά εκλεπτυσμένη μουσική.
Αλήθεια δεν ξέρω αν θα ήθελα να ακούσω στίχους (στα Αγγλικά ή στα Πολωνικά δεν έχει σημασία) στους δίσκους τους. Η μουσική αυτή καθεαυτή μιλάει τόσο δυνατά και γεμίζει με αρμονία νου και ψυχή.




 

Ομολογώ πως οι LEBOWSKI είναι από τα αγαπημένα μου σχήματα (και όχι μόνο επειδή έχω αδυναμία στην Πολωνική προοδευτική μουσική σκηνή).
Η μουσική τους έχει συναίσθημα. Βάθος και αέρα ταυτόχρονα. Ηρεμία και ένταση. Προοδευτικό Art Rock στην πλειοψηφία των συνθέσεων χωρίς όμως να παγιδεύεται σε στεγανά.
Και αυτό μπορεί κάποιος να το ακούσει ξεκάθαρα στο ομότιτλο κομμάτι -Galactica- που εκτοξεύει μια απίστευτη Dream Pop-Rock αίσθηση.
Ο τελευταίος Βασιλιάς (The Last King) έρχεται να κλείσει το άλμπουμ ακριβώς όπως αρμόζει σε ένα Βασιλιά. Με δύναμη, θάρρος και αποφασιστικότητα. Εδώ μια πιο "σκληρή" στιγμή των LEBOWSKI και άκρως αποδεκτή.

Τρομπέτα, διπλό μπάσο, κλαρινέτο και μαντολίνο δίνουν μια ουσιαστική αλλά και έντεχνη παρουσία που κάνουν το album να ξεπηδάει πραγματικά από μια κινηματογραφική ταινία που δεν έχει ακόμα γραφτεί.

Για άλλη μια φορά οι Πολωνοί μαγεύουν με άκρως ποιοτική μουσική.

https://www.facebook.com/lebowskipl/

http://lebowski.pl

https://www.youtube.com/user/lebowskipl

✍ Eleni Liverakou Eriksson (ECLECTIC SHADOWS team)

 

Read 175 times