Monuments on Facebook

UNITED PROGRESSIVE FRATERNITY – Planetary Overload / Part 1: Loss (Giant Electric Pea/2019)

Tuesday, 14 May 2019 13:51
Συντάκτης:
Published in Where Prog meets Art

Prog rock from down under unitopia!

 

Οι U.P.F μας έρχονται από την μακρινή Αυστραλία με το δεύτερο, concept άλμπουμ τους, (Planetary Overload / Part 1: Loss) εμπνεόμενοι από ένα κοινό όραμα για την σωτηρία αυτού του δύσμοιρου πλανήτη που ονομάζεται Γη και των κατοίκων της.
Καταρχάς να πούμε ότι δεν πρόκειται για ένα κανονικό, απλό συγκρότημα αλλά μάλλον για μια κολεκτίβα μουσικών με κοινά ενδιαφέροντα και ανησυχίες.



Βασικοί συντελεστές του εγχειρήματος αποτελούν ο ιδρυτής της μπάντας Mark Truey Trueack (φωνητικά, σύνθεση, παραγωγή), ο οποίος μαζί με τον Sean Timms συμμετείχε στους Unitopia πριν διαλυθούν και ο τελευταίος ιδρύσει τους Southern Empire, και ο Steve Unruh (βιολί, κιθάρες, φλάουτο, φωνητικά, σύνθεση) που έχει συμμετάσχει σε πλήθος μπάντες του χώρου με σπουδαιότερη τους τρομερούς The Samurai Of Prog.
Και σαν να μην έφταναν τα εννέα (!!!) μέλη της μπάντας, στο άλμπουμ συνεισφέρουν πλήθος guest μουσικών, με πιο γνωστούς τους Michael St-Pere (Mystery), Steve Hackett, Colin Edwin και Jon Davison (ο νέος τραγουδιστής των Yes). Ααα ναι, συμμετέχει και η “Fraternity Symphonic Orchestra”!



Μουσικά τώρα, όπως μπορεί να καταλάβει κάποιος από όσα ειπώθηκαν παραπάνω, το στυλ της μπάντας βρίσκεται ανάμεσα στο κλασικό prog-rock και το λίγο πιο μοντέρνο neo-prog αλλά με πολλές άλλες επιρροές όπως ethnic/world music, folk, orchestral και jazz fusion.
Αρκετά σημεία θα θυμίσουν Unitopia όπως είναι φυσικό, άλλα λιγάκι Yes, κάποια άλλα Jethro Tull (ελέω φλάουτου), αλλά και πιο σύγχρονες μπάντες όπως Mystery, Arena και Shadowland.

To οικολογικό concept story του δίσκου χωρίζεται σε τρεις φάσεις, αρκετά κομμάτια ξεπερνούν τα 6 λεπτά με αποκορύφωμα το 19λεπτο έπος Seeds of Life, όπου η μπάντα ξεφεύγει δημιουργικά και εκτελεστικά με αριστουργηματικά αποτελέσματα.
Η ένταση εναλλάσσεται συχνά πυκνά, τα πλήκτρα και οι κιθάρες αλληλοσυμπληρώνονται, ενώ το φλάουτο μαζί με τα άπειρα έγχορδα (έως και μπουζούκι!) και πνευστά ζωγραφίζουν απίστευτα ηχοτοπία πάνω στον μουσικό καμβά που δημιουργεί η υπόλοιπη μπάντα.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Το μοναδικό μειονέκτημα του άλμπουμ είναι η μεγάλη του χρονική διάρκεια η οποία ίσως κουράσει κάποιους.
Πέρα από αυτό, οι φίλοι του prog-rock και των Unitopia θα ευχαριστηθούν ένα μουσικό ταξίδι με οικολογικά μηνύματα και εκτελεστική αρτιότητα.


The White Rider (ECLECTIC SHADOWS team)
 
Read 179 times