Barclay James Harvest - Barclay James Harvest and Other Short Stories (Esoteric Recordings / 2020)

Tuesday, 07 July 2020 12:23
Published in Where Prog meets Art

Barclay Beatles Blues…

Από τον Τάκη Κρεμμυδιώτη

Ακόμα και στην εποχή μας, που η πρόσβαση στη μουσική είναι πιο ευχερής παρά ποτέ, δυστυχώς, εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν τους Barclay James Harvest μόνο ως τη μπάντα του “Poor Man’s Moody Blues”. Είναι άδικο να αφήνει κανείς κατά μέρος όχι μόνο αριστουργήματα όπως το “Time Honoured Ghosts” (1975) με την αριστοτεχνική παραγωγή του Eliot Mazer (Neil Young) ή το “Once Again” (1971), αλλά και την όλη progressive - art rock αισθητική τους, που εμπλούτιζαν με γενναίες δόσεις mellotron. Κατά κάποιον τρόπο, μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα ότι οι Barclay James Harvest είναι ένα από τα πιο «παραγνωρισμένα» πασίγνωστα συγκροτήματα. Τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσα άνετα να πω το ίδιο και για τους Supertramp και τους The Moody Blues.

Οι συμμαθητές από το σχολείο Stuart “Wooly” Wolstenholme και John Lees ήταν υπεύθυνοι για το γκρουπ, το οποίο γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1966 στο Oldham από τη συνένωση μελών δύο τοπικών συγκροτημάτων, των Sorcerers και των Wicked Blues Keepers. Ως αρχικές τους επιρροές θεωρήθηκαν οι Love, Byrds και Simon & Garfunkel, αλλά σύντομα απέκτησαν το δικό τους χαρακτηριστικό ήχο, που ήταν μεν underground, αλλά αρκετά μελωδικός και συχνά συμφωνικός. Η μπάντα εντάχθηκε σχεδόν αμέσως στο δυναμικό της δισκογραφικής εταιρείας Harvest, για να μετακομίσει το 1976 στην Polydor, εξασφαλίζοντας διαρκώς την καλύτερη δυνατή διανομή των δίσκων της. Τώρα, ύστερα από όλα αυτά, μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως είναι παραγνωρισμένοι;

Η απάντησή μου είναι σαφώς καταφατική και εστιάζεται όχι στην απήχηση της οποίας έτυχαν ή στις πωλήσεις που σημείωσαν οι δίσκοι τους, αλλά στην εκτίμηση των δυνατοτήτων τους, που υπερέβαινε κατά πολύ το μέσο όρο της εποχής.

Ό,τι όμως κι αν πιστεύει κάποιος επ’ αυτού, το νέο είναι ότι έχουμε την ευκαιρία να ξαναφέρουμε τη μπάντα στην καθημερινότητά μας και μάλιστα μέσω του “Barclay James Harvest and Other Short Storie”s, που σίγουρα δε συγκαταλέγεται στα περισσότερο ακουσμένα άλμπουμ τους. Με το φερώνυμο ντεμπούτο να έχει προηγηθεί το 1970 και το “Once Again” το 1971, η μπάντα πλέον είχε βρει για τα καλά τα πατήματά της, θέτοντας τις βάσεις για μια σειρά αληθινά εξαιρετικών δίσκων που επρόκειτο να ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια. Ο re-mastered, re-mixed και expanded δίσκος αυτός, που επίσης κυκλοφόρησε αρχικά το 1971, έχει τριπλή μορφή, αποτελούμενος από δύο cd και ένα dvd με εννέα τραγούδια.

Ειδικότερα, τα σαράντα τραγούδια του περιλαμβάνουν το αρχικό και ένα επιπλέον καινούργιο stereo mix από τα πρωτότυπα master tapes. Επιπρόσθετα θα βρείτε εναλλακτικές εκδοχές των “Medicine Man”, “Harry’s Song” και “Someone There You Know” της κόπιας του άλμπουμ που κυκλοφόρησε στην Αμερική από τη Sire Records, πέντε BBC Radio sessions ηχογραφημένα από τον Ιούλιο του 1971 μέχρι το Μάιο του 1972 που περιλαμβάνουν το κορυφαίο “Hymn”, σπάνιες demo ηχογραφήσεις από το αρχείο του John Lees και τρεις μονοφωνικές μίξεις από τα Abbey Road studios, όπου ηχογραφήθηκε ο δίσκος με συμπαραγωγή της μπάντας και του Wally Allen (Pretty Things). Στο ένθετο υπάρχει εκτενές κείμενο και πόστερ εποχής.

Στο “Barclay James Harvest and Other Short Stories” οι επιρροές από τους The Beatles είναι και πάλι εμφανέστατες, ακόμα και στο εξώφυλλο. Φυσικά, τα «μυστικά» της επιτυχίας κι εδώ είναι οι ονειρικές φαζαρισμένες κιθάρες, η ειδοποιός διαφορά του mellotron του Stewart Wooly Wolstenholme που κάνει τον ήχο τους άμεσα αναγνωρίσιμο και τα κομβικά συμφωνικά μέρη των Toni Cooke και Martyn Ford, που αποδίδει η ορχήστρα που διηύθυνε ο τελευταίος. Θυμηθείτε πως βρισκόμαστε στην αυγή των 70s, όταν το να φτιάχνεις υπερχειλισμένη συναισθηματικά μουσική ήταν προνόμιο και ειδικότερα αν ακούγεται τόσο επική όσο στα “The Poet”, "Ursula (The Swansea Song)" και “After the Day”, στα οποία δε μπορείς παρά να διαπιστώσεις τις διασταυρούμενες διαδρομές του συγκροτήματος με τους The Moody Blues.

Όσο για τους The Beatles, τα είπαμε. Θα τους βρείτε σε όλο το δίσκο και ιδιαίτερα στα "Blue John Blues" και "Medicine Man", τα οποία άνετα μπορείς να τα χαρακτηρίσεις και ως «φόρο τιμής».

BJH concert shots @ RODON Club, Athens, Greece 2001 by Chris Kissadjekian

 

Read 97 times