AYREON – Transitus (Music Theories Recordings/2020)

Monday, 14 September 2020 11:02
Συντάκτης:
Published in Where Prog meets Art

Ο «κατ’ οίκον περιορισμός» ενός ασύλληπτου θεατρικού/κινηματογραφικού έργου στα πολυτελή δωμάτια των μέσων αποτύπωσης ήχου!

Γράφει ο Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team) 

 

Προφανώς και θα ξενίσει πολλούς και πολλές η κεντρική ιδέα που προλογίζει το νέο Ayreon άλμπουμ τού καταξιωμένου πολυπράγμονα και σφόδρα αγαπητού μου Arjen Anthony Lucassen. Ωστόσο καθησυχάζω ευθύς εξαρχής τις όποιες αμφιβολίες περί της ποιότητας και του επιπέδου του έργου Transitus, εξηγώντας σε επόμενη παράγραφο την βαθύτερη σημασία της.

Παίρνοντας τα πράγματα με μια υποτυπώδη σειρά, υποχρεούμαι να ξεκινήσω από το γεγονός των εξηκοστών γενεθλίων τού Arjen Anthony Lucassen τα οποία έλαβαν χώρα τον Απρίλιο που μας πέρασε. Τι πιο όμορφο να γιορτάζεις τα 60 σου χρόνια παράλληλα με τα 40 χρόνια μουσικής και όχι μόνο καριέρας και αυτά τα δύο να συνοδεύονται από την κυκλοφορία του πλέον φιλόδοξου και μεγαλειώδους άλμπουμ από το «μοναχοπαίδι» σου, τους Ayreon!
Μια καριέρα η οποία ξεκινάει εντός των συνόρων της Ολλανδίας με βαθύ αποτύπωμα στο Heavy Metal γίγνεσθαι. Η καθοριστική συμμετοχή τού Lucassen στα πεπραγμένα τόσο των Bodine όσο και περισσότερο των Vengeance, αμφότερες εκ των θρυλικών μπαντών πλέον και μάλιστα εκτός της περιμέτρου της Μ. Βρετανίας όπου οργίαζαν τα πάντα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, προσδίδει ακόμα μεγαλύτερο ειδικό βάρος σε αυτή την αναγνώριση.



Ωστόσο, η απόφαση για νέα, αυτόνομη πορεία περίπου στα μέσα των ‘90’s, απόρροια οργιάζουσας καλλιτεχνικής ανησυχίας και πληθώρας οπτικοακουστικών ιδεών ήταν η σταγόνα που οδήγησε σε ένα τσουνάμι συνεργασιών και κυκλοφοριών τοποθετώντας τον Lucassen σε μοναδική, περίοπτη θέση μεταξύ των λεγόμενων προοδευτικών του σκληρού ήχου. Ο χαρισματικός μουσικός, συνθέτης και τολμηρά θεατρικός συγγραφέας, είναι από τους ανθρώπους που με μαγική ικανότητα έχει επιτύχει ομοιογενές αποτέλεσμα αναμιγνύοντας φαινομενικά ξένα μεταξύ τους μουσικά είδη. Heavy Metal, Hard Rock, Ηλεκτρονική και Παραδοσιακή μουσική έχουν συναντηθεί και συνυπάρξει αρμονικά με την όπερα, την κλασική μουσική και την επιστημονική φαντασία.
Αποτέλεσμα τα σύνορα της χώρας του να φανούν τόσο στενάχωρα που η διεθνής αναγνώριση ήταν κάτι αναμενόμενο και απόλυτα λογικό να συμβεί. Η εκτίμηση, ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη του μουσικού αλλά και του ευρύτερου καλλιτεχνικού χώρου στο πρόσωπο του είναι δεδομένα. Εξού και τα αμέτρητα “Ναι” στα κατά καιρούς καλέσματα για μικρή ή μεγαλύτερη συμμετοχή στα έργα του, ονομάτων που προκαλούν το λιγότερο δέος απλά και μόνο στο άκουσμα τους.

Αφήνοντας την σύντομη γενική αναδρομή πίσω μας, η οποία όμως αποτελεί απαραίτητη προετοιμασία για το σήμερα, περνάω στο πολυαναμενόμενο Transitus,το οποίο βλέπει επίσημα το φως της ζωής στα τέλη του Σεπτεμβρίου. Διάδοχος του πολύ καλού Source (2017), αποτελεί αναπόσπαστο μέλος τής Ayreon οικογένειας και ταυτόχρονα μια συνειδητή προσπάθεια εξερεύνησης νέας θεματολογίας έξω από το σύμπαν αυτής.
Ο Lucassen τολμά την συγγραφή ενός κατά βάση θεατρικού / κινηματογραφικού έργου το οποίο με περισσή άνεση θα μπορούσε να καταλάβει κάποια παγκοσμίου φήμης θεατρική σκηνή για απροσδιόριστο αριθμό σεζόν με μεγάλη επιτυχία.
Ο Lucassen βουτά το μυαλό και την πένα του στα βαθιά και έχει όλο το δικαίωμα να το κάνει. Η εμπειρία και η καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα αποτελούν εχέγγυα επιτυχίας. Έτσι λοιπόν συνθέτει ένα έργο εποχής το οποίο συνδυάζει στοιχεία γοτθικής ατμόσφαιρας, τρόμου, φαντασίας και μεταφυσικού. Δεν μένει όμως εδώ. Η ιστορία αγάπης που υφαίνεται αποτελεί το όχημα για την διαπραγμάτευση των εννοιών της ζωής και του θανάτου σε συνάρτηση με υπερφυσικά φαινόμενα. Όλα τα παραπάνω χτυπούν σε ευαίσθητες ανθρώπινες ανησυχίες που παλεύουν να βρουν γήινες και λογικές εξηγήσεις στο πέρασμα των αιώνων με τα ερωτηματικά να παραμένουν και ενίοτε να πληθαίνουν καθώς η αέναη έρευνα προσθέτει συνεχώς νέα και περισσότερα από αυτά που καταφέρνει να απαντήσει.



Το Transitus τοποθετείται χρονικά στο 1884 και η μετάβαση του ακροατή στην συγκεκριμένη χρονολογία πραγματοποιείται αβίαστα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα από την έναρξη της αναπαραγωγής του άλμπουμ. Κάτι σαν τηλεμεταφορά όπως λόγου χάρη επιτύγχανε ο Tom Baker υποδυόμενος τον Doctor Who των παιδικών μας χρόνων με το διαστημικό χρονοσκάφος του.
Ο τεράστιος αυτός Άγγλος ηθοποιός και καλλιτέχνης έχει αναλάβει τον ρόλο του αφηγητή, εκπληρώνοντας ένα μεγάλο όνειρο του Lucassen ο οποίος δεν κρύβει τον θαυμασμό και την συγκίνηση του για την εμπειρία της μεταξύ τους συνεργασίας. Ο Tom Baker αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο τού Transitus καθώς ως προλογίζων των «σκηνών» που εκτυλίσσονται έχει καθοριστική συμβολή στην περιχαράκωση του ενδιαφέροντος και την ενδυνάμωση του μέσα από το σταδιακό ξετύλιγμα της ιστορίας.

Ακολουθούν όπως είναι φυσικό οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες του Daniel (Tommy Karevik) και της Abby (Cammie Gilbert) γύρω από τους οποίους πλέκεται το Transitus. Περιττό, αλλά τυπικά πρέπει να αναφερθεί, η άψογη μεταξύ τους χημεία, η άκρως επαγγελματική αφομοίωση των ρόλων τους, η ρεαλιστικότητα των ερμηνειών τους και η άνεση με την οποία μπαίνουν και στα χωράφια της υποκριτικής μέσω των σχετικών promotion videos που έχουν δοθεί στην δημοσιότητα έως τώρα.
Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν και δούλεψαν για την δημιουργία του Transitus είναι επιλεγμένοι με «Lucassen κριτήρια» τα οποία δεν επιδέχονται αμφισβήτησης όσον αφορά τις ικανότητες και το δεινό εκτελεστικό επίπεδο. Από τους ερμηνευτές έως και τον τελευταίο μουσικό, επικρατεί μια «εκνευριστική» τελειότητα που εξουθενώνει και αποδομεί κάθε κακοπροαίρετη σκέψη αποκάλυψης ατελειών.
Άλλωστε ο ίδιος ο ιθύνων νους δηλώνει ότι πρόκειται για μια επίπονη προσπάθεια η οποία χρειάστηκε πολύ κόπο και χρόνο για να έρθει εις πέρας, ξεπερνώντας κάθε εκτίμηση που αρχικά είχε γίνει. Ενδεικτικά αναφέρω κάποιες από τις πλέον βαρύγδουπες συμμετοχές που προέρχονται από τον χώρο του σκληρού ήχου όπως οι Dee Snider, Joe Satriani, Marty Friedman, Johanne James, Simone Simons, Paul Manzi, Micheal Mills και πολλοί άλλοι με το μεγαλύτερο έως το μικρότερο, απαραίτητο λιθαράκι, στην τελειοποίηση του μουσικού αυτού έργου.

Επιχειρώντας να προσδιορίσουμε την ηχητική κατεύθυνση του άλμπουμ καταρχήν πρέπει να πω ότι δεν πρόκειται για έναν μουσικό δίσκο με την στενή έννοια το όρου. Περισσότερο έχουμε να κάνουμε με μια όπερα, μία μουσική παράσταση, ένα έργο που άνετα μπορεί να προσαρμοστεί και να μεταφερθεί είτε στο θεατρικό σανίδι είτε στο κινηματογραφικό πανί δίνοντας μια εντελώς άλλη διάσταση στην κακά τα ψέματα μονοδιάστατη αίσθηση της απλής ακουστικής εμπειρίας.
Το Transitus είναι ακραία πολύπλευρο και ακτινωτό στην ανάπτυξη του. Περιέχει Heavy/Rock δομές, progressive πειραματισμούς, ψυχεδελικές αναφορές και ‘70’sαισθητική. Η ακρόαση του περνάει από διάφορα επίπεδα έντασης, πάθους, οργής, φόβου, απογοήτευσης, κατευνασμού και ελπίδας. Ο συμφωνικός του χαρακτήρας συνυπάρχει ισορροπημένα με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία με αποτέλεσμα έγχορδα και πνευστά να μην βαραίνουν το αποτέλεσμα. Σε όλα αυτά προσθέστε χορωδιακά μέρη και μιούζικαλ αναφορές και ολοκληρώθηκε ο πίνακας… τουλάχιστον περιγραφικά!
… περιγραφικά καθότι σε αυτού του είδους και του ύφους τις δουλειές είναι εξαιρετικά δύσκολη η εύστοχη παρουσίαση του περιγράμματος τους. Επίσης η περιεκτικότητα σε ερεθίσματα εικόνων είναι τόσο έντονη που ο περιορισμός του έργου στα αυλάκια ενός βινυλίου ή στην ψηφιακή αποτύπωση ενός cd είναι ασφυκτικός και δεν αποδίδεται στο σύνολο της η μεγαλοπρέπεια του. Κάπως έτσι προκύπτει και η κραυγή αγωνίας στην αρχή της παρουσίασης με την φράση Ο «κατ’ οίκον περιορισμός» ενός ασύλληπτου θεατρικού / κινηματογραφικού έργου στα πολυτελή δωμάτια των μέσων αποτύπωσης ήχου!



Ο Arjen Anthony Lucassen και οι Ayreon μέσα από το Transitus διατρανώνουν την πρωτοκαθεδρία τους και την μοναδικότητα τους σε ένα μουσικό περιβάλλον που εναγωνίως επιζητά την διαφορετικότητα με οποιοδήποτε τρόπο και κόστος με άλλοτε θετικό αλλά και πολλές φορές με τραγικό αποτέλεσμα προκαλώντας θυμηδία και γέλωτα.
Ο επιβλητικός Ολλανδός εξακολουθεί να μην έχει αντίπαλο σε αυτό που κάνει… όχι ότι θα τον ενδιέφερε κιόλας αν είχε! Η πορεία του εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τα προσωπικά του οράματα, τους δαίμονες και τους αγγέλους που μάχονται μέσα του και σχεδόν πάντα το αποτέλεσμα έχει ευεργετικό αντίκτυπο στα αφτιά και την ψυχοσύνθεση μας.

Το νέο άλμπουμ των Ayreon συντηρεί και αυξάνει τον μύθο του δημιουργού του, υποσχόμενο σε όσους το επιλέξουν, ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι. Συναρπαστικότερο όλων βέβαια θα ήταν η εκπλήρωση του τρελού ονείρου ανεβάσματος τού Transitus σε μια θεατρική σκηνή με το σύνολο των συντελεστών του σε πλήρη απαρτία… αν υπάρχει έστω και μια πιθανότητα αυτό να συμβεί, θέτω σοβαρή υποψηφιότητα από τώρα για μια θέση στην πλατεία όσο άπιαστο και μακρινό να ακούγεται στις μέρες μας κάτι τέτοιο!

Tracklist:
CD 1: 1. Fatum Horrificum 2. Daniel's Descent into Transitus 3. Listen to My Story 4. Two Worlds Now One 5. Talk of the Town 6. Old Friend 7. Dumb Piece of Rock 8. Get Out! Now! 9. Seven Days, Seven Nights
CD 2: 1. Condemned Without a Trial 2. Daniel's Funeral 3. Hopelessly Slipping Away 4. This Human Equation 5. Henry's Plot 6. Message from Beyond 7. Daniel's Vision 8. She is Innocent 9. Lavinia's Confession 10. Inferno 11. Your Story Is Over! 12. Abby in Transitus 13. The Great Beyond
Bonus CD 3:
Instrumental Versions
Bonus CD 4:
Guide Vocal Versions
Bonus DVD:
The entire Transitus album in 5.1 surround and 24bit stereo audio
Behind the scenes
Daniel Descends Into Transitus (Video)
Trailer
Hellscore Choir Session

Line-up:
Arjen Lucassen - Guitars, Bass, Keyboards, Glockenspiel, Dulcimer, Toy Piano
With:
Tom Baker (Doctor Who) / Narrator
Tommy Karevik (Kamelot) - Vocals / Daniel
Cammie Gilbert (Oceans of Slumber) – Vocals / Abby
Simone Simons (Epica) – Vocals / The Angel of Death
Dee Snider (Twisted Sister) – Vocals / Daniel's Father
Joe Satriani - Guitar
Marty Friedman - Guitar
Johanne James (Threshold) – Vocals / Abby's Father Abraham
Noa Gruman (Scardust) / Conductor
Marcela Bovio (MaYan) – Vocals / Fury 1
Caroline Westendorp (The Charm The Fury) – Vocals / Fury 2
Paul Manzi (Arena) – Vocals / Henry
Micheal Mills (Toehider) – Vocals / The Statue
Amanda Somerville (Avantasia, Trillium) – Vocals / Lavinia
Dianne van Giersbergen - Vocals / The Soprano
Patty Gurdy / Hurdy-Gurdy
Joost van den Broek - Keyboards
Juan van Emmerloot - Drums
Ben Mathot - Violin
Jeroen Goossens - Wind instruments
Jurriaan Westerveld - Cello
Alex Thyssen - Horn
Thomas Cochrane - Trumpet, Trombone
Jan Willem Ketelaers - Vocals /Villagers
Wilmer Waarbroek - Vocals / Villagers
Will Shaw - Vocals / Villagers
Marjan Welman - Vocals / Villagers
Lisette van den Berg - Vocals / Villagers
Dan J Pierson - Vocals / Villagers
Hellscore Choir - Choir
 
Read 149 times