FATES WARNING - Long Day Good Νight (Metal Blade/2020)

Sunday, 15 November 2020 11:27
Published in Where Prog meets Art

Δεν είναι εύκολο έτσι απλά να γράψεις για τους Fates Warning. Πολλές φορές θα βρεις τις αράδες να πεισμώνουν, σαν να μη θέλουν να ξεδιπλωθούν. Πώς άλλωστε να ξεγυμνώσεις συναισθήματα που ζουν έγκλειστα μέσα στο νου μέχρις ότου έρθουν στο φως;

Γράφει ο Λεωνίδας Χατζημιχάλης (ECLECTIC SHADOWS team)

 

Στα τριάντα οχτώ χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας, οι Fates μέχρι τις μέρες μας συνεχίζουν να μας χαρίζουν εξαιρετικές δημιουργίες ως αμβροσία των θεών στον κόσμο των θνητών, σκέψεις και συναισθήματα που χτίζουν ολοένα και πιο δημιουργικά τον λαβύρινθο της ιδεολογίας τους, και αυτοί που θα τους κατανοήσουν στο τέλος της ημέρας θα είναι οι κερδισμένοι.
Οι Fates Warning στη μακρόχρονη πορεία τους στέφθηκαν από δάφνες και διθυράμβους, στάθηκαν όμως και μάρτυρες της απώλειας σημαντικών μελών τους επιλέγοντας διαφορετικούς δρόμους, και παρά τις αντιξοότητες δεν πτοήθηκαν ποτέ.
Τέσσερα χρόνια πέρασαν από το αδαμάντινο “Τheories of Flight” και ο δημιουργός του Jim Matheos δεν έχει ακόμη επαναπαυθεί στις δάφνες του. Καλλιτέχνης πάντα ανήσυχος, έφερε και πάλι στο φως τους Αrch/Matheos συνάμα με τους Tuesday the Sky που αναμφίβολα είναι σπουδαίοι σταθμοί, όχι όμως και ο τελικός προορισμός από τη στιγμή που υπάρχουν εσαεί οι Fates Warning.

Με τον τραγουδιστή Ray Alder να ζει πια στη Μαδρίτη και την κυκλοφορία του εξαιρετικού πρώτου του δίσκου ακόμη νωπή, και παρά τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει ωκεανούς, τα αυστηρά lockdowns με το κλείσιμο συνόρων και το συναίσθημα της αβεβαιότητας να πλανάται, οι Fates Warning αποδεικνύουν ότι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, βρίσκουμε πάντα διεξόδους πέρα από κάθε εμπόδιο.
Αισίως ένα νέο άλμπουμ κατάφερε να ολοκληρωθεί, “Long Day Good Night” ο τίτλος, δέκατο τρίτο στη σειρά με δεκατρία τραγούδια να το διανθίζουν, το μεγαλύτερο σε διάρκεια που είχαν ποτέ (70 λεπτά) και ίσως το πιο κομβικό μέχρι σήμερα, με την ίδια σύνθεση που δημιούργησε το “Theories Of Flight”.


Τα ηνία της παραγωγής έχει και πάλι ο Matheos, ενώ ο εξαίρετος Jens Bogren έχει πλέον αποχωρήσει με τη μίξη του δίσκου να έχει αναλάβει ο Joe Baresi, εξίσου αξιόλογος για τις δουλειές του ως παραγωγός στους Tool, Coheed and cambria, Enslaved, System of A Down, Soundgarden, Alice in Chains, Fair To Midland μεταξύ άλλων, ενώ στο Mastering βρίσκεται ο καταξιωμένος Alan Douches που συναντήσαμε επίσης στους Αrch/Matheos καθώς και στις δουλειές των Aghora, Atheist, Αbnormal Thought Patterns, Burst, Canvas Solaris, Circus Maximus, όπως και των Ελλήνων Αgnes Vein και Calyces.
Η μουσική σύνθεση ανήκει ξανά στον Jim Matheos, και ο Ray Alder έχει αναλάβει σχεδόν εξολοκλήρου τη συγγραφή των στίχων. Το αποτέλεσμα για ακόμη μια φορά είναι άρτιο με όλα τα όργανα να ξεχωρίζουν στην παραγωγή, ενώ η τεχνική, ο λυρισμός και το συναίσθημα βρίσκονται σε εξαιρετική ισορροπία.
Οι αγαπημένοι μας Fates επιστρέφουν με μόνη σκέψη να μας συμπαρασύρουν μαζί τους στο όνειρο για ακόμη μια φορά, μακριά από τη στυγνή πραγματικότητα.
Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε τη μουσική ως εικόνα, καθώς ξεκινά το ταξίδι με το “The Destination Onward”, θα νιώθαμε τη νηνεμία στο εύθραυστο άγγιγμα της φωνής του Alder λίγο πριν ξεσπάσει η σαρωτική καταιγίδα που ακολουθεί, με την αλάνθαστη μελωδικότητα να αποτελεί την ανεξίτηλη σφραγίδα των Fates Warning.
“Outside the world keeps turning 'round”
Το ''Shuttered world", με τις άμεσες και “στρωτές” μελωδίες του, είναι από αυτά τα τραγούδια που θα κάνουν το κοινό να πάλλεται σαν μια καρδιά την όμορφη εκείνη μέρα που θα ανοίξουν ξανά τα παράθυρα ενός κόσμου ερμητικά κλεισμένου και η μπάντα θα επιστρέψει στην σκηνή.
“Try to hide in some shuttered world again”
Και το μονοπάτι μας οδηγεί στο “Alone We Walk” με τις φράσεις του Αlder να μοιάζουν σαν ανάσες κι ο δρόμος έρημος μετράει κάθε παλμό μέσα σου. Πραγματικά υπέροχο!
“I walked the other day among the faces in the crowd”
“Νοw Comes The Rain” και οι πρώτες στάλες της βροχής, σαν τα δάκρυα του φεγγαριού, λειτουργούν ως κάθαρση και διώχνουν τις αμφιβολίες που κουβαλάς για καιρό μέσα σου. Όμορφο, απέριττο σαν τον καθάριο νυχτερινό ουρανό, και τα αστέρια να βλέπουν από ψηλά σαν φωτοκύτταρα της ψυχής. Το less is more σε όλο του το μεγαλείο.
“Underneath the pale moon is where you discovered”
Το “Τhe Way Home” δε θα σου αφήσει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Μέσα σου ξέρεις ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο ψυχρός όσο φαντάζει. Το μαρτυρούν εκείνες οι γαλήνιες όσο και συναισθηματικά φορτισμένες μελωδίες του Alder μαζί με το υπέροχο ρεφρέν, η βελούδινη ακουστική κιθάρα του Jim Matheos, το ταξιδιάρικο μπάσο του Joey Vera και τα καθηλωτικά τύμπανα του Bobby Jarzombek που σαν κυματισμός σε παρασύρουν σε μια θάλασσα ρυθμών.
“Escaping pain, forsaking light Can we find the way home”
Το “Under The Sun” είναι πλασμένο για τις τέσσερις εποχές με το νοσταλγικό χρώμα της μουσικής δωματίου και τη συνοδεία κλασσικών εγχόρδων. Ο Gavin Harrison των Porcupine Tree και Ο.S.I., ως “υψηλός προσκεκλημένος” στα τύμπανα, ζωγραφίζει με τον δικό του απαράμιλλο τρόπο, τις πιο όμορφες εικόνες .
“Another day and you open up your eyes into the clouds”
Το ''Scars”, που φέρει ξεκάθαρα στοιχεία από τον προσωπικό δίσκο του Ray Alder, θα σου αφήσει εμφανή σημάδια για καιρό, ενώ βρίσκει εμπνευσμένα τον στόχο του. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και στα “Begin Again”, “Liar” και “Glass Houses” που ξεγυμνωμένα από πολλά στολίδια, με την μελωδικότητα αλλά και τον πιο σκληρό ήχο τους αγγίζουν λιτόμορφα και μελαγχολικά τοπία.
“I stand above the smoking ruins” (Scars)
“Forget the stars above you Forget the ties that hold you” (Βegin Again)
“The glass house you live in now that's over” (Glass Houses)
Η μελαγχολική διάθεση αποκρυσταλλώνεται στο υπνωτιστικό “When Snow Falls”, με τον Gavin Harrison να παίρνει ξανά τη θέση του πίσω από τα τύμπανα σε μια ακόμη ξεχωριστή στιγμή του δίσκου.
“And snow falls now blinding me Through the dark we have to feel”



Η παράδοση των μεγάλων σε διάρκεια συνθέσεων συνεχίζεται και σε αυτόν τον δίσκο με το Progressive έπος “The Longest Shadow Of The Day”. Η εισαγωγή σε βάζει σε μια Floydικη δυστοπία όμοια του “Τhe Wall”, και η μουσική δεξιοτεχνία κορυφώνεται με άνετες εναλλαγές σε Jazz, Fusion και Prog Rock (τα κιθαριστικά solos συνυπογράφουν ο Jim Matheos και ο Mike Abdow), μέχρι που το σκηνικό αλλάζει σε ατμοσφαιρικό Post Rock πριν την έλευση των φωνητικών στο έκτο λεπτό. Η ενδεκάλεπτη σύνθεση συνεχίζεται σε πιο αργούς, σχεδόν Doom ρυθμούς, απλώνοντας την επιβλητική σκιά της για να αναπτερωθεί λίγο πριν τη δύση αυτού του άλμπουμ.
“Τhe longest shadow of the day stretches out into the gray”
“The Last Song” και όλα τα όμορφα τελειώνουν με μια γλυκιά νοσταλγία. Ο καλλιτέχνης εναποθέτει το έργο του στα χέρια του ακροατή, καθώς τα φώτα της σκηνής σβήνουν αφήνοντας την υπόσχεση για ένα νέο αντάμωμα.
“The writer writes his final wrong This is the last song”

Το “Long Day Good Night” είναι μια κατάθεση ψυχής πέρα από νόρμες, φόρμες και ταμπέλες, που κρατά τα καλύτερα στοιχεία από το παρελθόν χωρίς όμως να αναλώνεται σε αυτό. Η βαθιά ενδοσκοπική και συναισθηματική μουσική των Fates Warning από κάθε άλλη φορά σε προσκαλεί να ανοίξεις τα παράθυρα της ψυχής σου και να την υποδεχτείς.
Ήταν μια μεγάλη μέρα. Καληνύχτα.

Tracklist:
01. The Destination Onward
02. Shuttered World
03. Alone We Walk
04. Now Comes the Rain
05. The Way Home
06. Under the Sun
07. Scars
08. Begin Again
09. When Snow Falls
10. Liar
11. Glass Houses
12. The Longest Shadow of the Day
13. The Last Song

LINE UP:
Ray Alder – lead vocals
Jim Matheos – guitar
Joey Vera – bass guitar and backing vocals
Bobby Jarzombek – drums
Mike Abdow - guitar solos on “Shuttered World”, “The Way Home” & “The Longest Shadow of the Day”.
Gavin Harrison drums on “ Under The Sun” & “When Snow Falls”
Mika Posen violin on “Under the Sun”
Raphael Weinroth - Browne cello on “Under the Sun”
George Hideous bass guitar on “When Snow Falls” & “The Last Song”
All lyrics written by Ray Alder except “The Longest Shadow Of The Day” written by Jim Matheos.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Read 106 times