GRIOT - Gerald Self-published

Wednesday, 07 September 2016 08:03
Published in Where Prog meets Art

...Ελπιδοφόρος, θερμός και προοδευτικός αέρας μας έρχεται από την Δύση...

Πορτογαλία, η χώρα της αίσθησης, του δράματος, του χρώματος.

Η χώρα που η φήμη της είναι αναγνωρισμένη για την καλή της κουζίνα, τα κόκκινα κρασιά, τις πολύχρωμες συνοικίες της, τον ορυκτό πλούτο, τους ζεστούς ανθρώπους και τα Fado.
Οι GRIOT είναι και αυτοί ένα δημιούργημα της χώρας αυτής με έντονες τόσο επιρροές όσο και δημιουργικότητα προοδευτικών ήχων.

Οι João Pascoal και Sérgio Ferreira αυτά τα δυο νεαρά παλικάρια έφεραν στην κυκλοφορία το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Gerald. (Το τρίτο πρόσωπο της παρέας έρχεται να το συμπληρώσει με τα φωνητικά του ο Nuno Aleluia).
Ο Gerald λοιπόν μέσα σε 5 κεφάλαια θα κάνει ένα ταξίδι μακρινό για να βρει κάτι νέο, κάτι μοναδικό, να βρει απαντήσεις σε όλα αυτά που τον απασχολούν. Οι οποίες βέβαια θα είναι πολύ λιγότερες από τις ερωτήσεις του. Θα περιπλανηθεί αρκετά μέσα σε ένα 36-λεπτο concept άλμπουμ, 5 μόλις κομματιών με πολύ όμορφες μουσικές.

Πίσω από τους δυο αυτούς νέους δεν μπορούσα να φανταστώ το επιτελείο των μουσικών που τους ακολούθησαν προκειμένου να φέρουν εις πέρας το “θεατρικό” κατά τα άλλα ντεμπούτο τους.
Εξεζητημένα ή περίεργα πράγματα δεν θα ακούσεις αλλά οι ιδέες και οι μελωδίες είναι σαν ένα soundtrack.

Βάζω λοιπόν το αλμπουμάκι για ακρόαση με ακουστικά για να μπορέσω να ακούσω τα πάντα του και αφήνομαι στο ηλεκτρονικό storybook τους το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ είναι 21 σελίδες. Μια υπέροχη ιστορία σε κεφάλαια με σκίτσα της Maria Branco.
Εντύπωση μου έκαναν οι συμμετοχές των μουσικών. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά εδώ μέσα είναι η έντονη παρουσία του μπάσου. (Θα σας πω σε λίγο τι μου θύμισε αμέσως!).

Τα ελάχιστα – σε σχέση με το μουσικό κομμάτι – φωνητικά, που για να είμαι ειλικρινής θα το προτιμούσα να είναι 100% instrumental. Και αυτό για τον εξής λόγο. Από το ξεκίνημα αισθάνθηκα ότι δεν κολλούσαν για το συγκεκριμένο ύφος και στυλ. Για κάτι άλλο ίσως. Λιγάκι... too much.
Οι μουσικές όμως με άρπαξαν αμέσως. Ανατρίχιασα όμως αμέσως στο κοίταγμα των κομματιών όταν το μάτι μου έπεσε στο The Curtain Falls (Chapter IV). Τι δηλαδή? Ποιος πήρε και από που το δικαίωμα να αγγίξει τον ίδιο τίτλο κομματιού των μοναδικών RIVERSIDE? Σαν να το πήρα προσωπικά και σαν να έψαχνε ο μικρός κρυμμένος διαβολάκος μέσα μου ατόπημα μεγάλο από την μεριά τους για να ρίξω τις φωτιές μου στην παρουσίαση του άλμπουμ τους.

Όσο το άλμπουμ θα κυλούσε, εγώ από την μεριά μου θα έψαχνα να βρω... τι? Κάτι για να κάνω το κόλλημα μου με τους Πολωνούς θέμα αυστηρά προσωπικό? Και αν όντως άξιζαν τα παιδιά? Και αν οι συνθέσεις μου αποδείκνυαν περίτρανα ότι θα έπρεπε να παραμερίσω τους συναισθηματισμούς μου?
Αυτό που ακολούθησε δεν το περίμενα. Το άλμπουμ το άκουσα αρκετές φορές, το συγκεκριμένο όμως κομμάτι (The Curtain Falls) θα το άκουσα και καμιά 20αριά σε χαλαρή επανάληψη για να με κάνει στο τέλος να παραδεχτώ πως ναι. Είναι αριστούργημα.
Θα μπορούσα να αναφέρω από την αρχή την μέγιστη επιρροή τους και που την οποία την άρπαξα στα πρώτα 5 λεπτά. Ναι... οι RIVERSIDE!(Που να περίμεναν ότι θα έκανε παρουσίαση στο άλμπουμ τους ίσως και μια από την πιο σκληροπυρηνικές οπαδούς τους!)

Εδώ λοιπόν κολλάει τώρα η αναφορά που έκανα στους χαρακτηριστικούς ήχους του μπάσου, ποιου άλλου φυσικά εκτώς του Duda!
Τα πλήκτρα επίσης έχουν βασικό ρόλο, άλλοτε σαν Synthesizer, σαν Moog και σαν Piano. Mέσα σε όλα τα άλλα Violin, Violoncello, Clarinet, Flute παίρνουν μέρος αλλά αυτό που κερδίζει στα σημαία είναι το σαξόφωνο! Μαγεία σκέτη.

Εν ολίγοις. Το άλμπουμ αν είσαι χαλαρός, νορμάλ και με την διάθεση να ακούσεις κάτι όμορφο χωρίς παθιασμένες για κριτικάρισμα διαθέσεις θα το αγαπήσεις και είμαι σίγουρη πως θα ψιλοκολλήσεις...

Δώσε μια ευκαιρία για άκουσμα έτσι για αρχή και μετά αποφασίζεις.

Εδώ για παράδειγμα:

http://griotofficial.bandcamp.com/



Read 263 times