Monuments on Facebook

HELÉN – Helén (Svart Records)

Monday, 20 February 2017 11:15
Published in Where Prog meets Art

Δικαιωματικά??? (Μου έγραψε ο Chief Editor στο mail...)
Πως θα μπορούσα να του το αρνηθώ άλλωστε!

Helén δεν είμαι εγώ, δεν είναι καμιά γυναίκα. Είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του πολυτάλαντου Φινλανδού Kimmo Helén. Σαν όνομα δεν μου είπε τίποτα απολύτως στην αρχή. Νόμισα κιόλας ότι είναι κάποιο concept album που έχει να κάνει με κάποια... Helén. Ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Ο Kimmo Helén έχει δραστηριοποιηθεί και είναι γνωστός από τις δουλειές του με τους Hexvessel. (Τι μπαντάρα!!!).

Στο ντεμπούτο του θα ακούσουμε 8 υπέροχες συνθέσεις σε free-style genre όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει τη μουσική του και δεν έχει άδικο. Μπορείς να διαχωρίσεις στιγμές και ύφη μουσικά αλλά χωρίς να μπορέσεις να το κατηγοριοποιήσεις κάπου. Εμένα πάντως μου βγάζει ένα βαρύ folk με έντονο συναισθηματισμό και προβληματισμό άλμπουμ.
Ο Kimmo αποτύπωσε στιγμές πραγματικές στη θεματολογία του αλλά και ονειρικές διαδρομές που ήθελε να τις καταγράψει στο έργο του. Είναι ο καλλιτέχνης που δουλεύει ελεύθερος, χωρίς στεγανά και όρια. Εκείνος αποφασίζει για το τι και το πως. Εμ, μάλλον και για αυτό βγήκε αυτή η ποιοτική δουλειά!
Η μελαγχολία, η απώλεια και η εγκατάλειψη συμπληρώνουν την όλη ηχητική εικόνα του ομώνυμου άλμπουμ.

Αυτό που σε αρπάζει αμέσως εδώ είναι η ένταση και όταν λέω ένταση δεν εννοώ σε ντεσιμπέλ.
Μιλάω για “νεύρο” από τα φωνητικά, τα πλήκτρα, τα τύμπανα και φυσικά το απίστευτο μπάσο.
Να αναφέρω μάλιστα ότι ο Mr Helén είναι υπεύθυνος για όλα, την παραγωγή, τα φωνητικά και τα όργανα μέσα εδώ εκτός από το τσέλο, το σαξόφωνο και το βιολί.
Τα πλήκτρα πρωτοστατούν στο “Uusi Olento” που κάνει το μπάσιμο του φουριόζικο στο άλμπουμ των 8 κομματιών.

Η γλώσσα με αποσυντονίσει λιγάκι και με ξενίζει (ότι αφορά την προοδευτική μουσική) αλλά το στυλ της μουσικής με παραπλανεί και έτσι προτιμώ να αφεθώ στο άκουσμα παρά να φέρνω μπροστά το “κόλλημα” μου.

Το “Jumalan Hullu” μπαίνει και αυτό συναρπαστικά σαν σε ταγκό ραντεβού με τον πειραματισμό. Η έγχορδη παρουσία θα καθορίσει και την εξέλιξη του.
Αυτό που χαροποιεί είναι πως επιτέλους δεν έχω να το συγκρίνω με κάτι. Εντάξει κάποιες αχρωμάτιστες prog αναφορές μου έρχονται. Αλλά τούτο δω έχει το δικό του χαβά.
Το “Puolen Metrin Syvyydessä” είναι ένα πανέμορφο κομμάτι που στηρίζεται στις χορδές της κιθάρας, μαλακά φωνητικά, drumming με “σκούπα” και ραδιοφωνικά παράσιτα.
Το σαξόφωνο εδώ και το mid – tempo θα κλέψουν την παράσταση.
Η Φινλανδική είναι μια γλώσσα χωρίς προφορά, στακάτη, καθαρή σαν τα Ελληνικά και τα Ιταλικά για παράδειγμα. Μπορείς μεν να την ακούσεις ευχάριστα αλλά δεν καταλαβαίνεις...τί-πο-τα!
“Muinainen Muoto” και τα (επί τούτου, τεχνικά) παράσιτα συνεχίζονται. Ο ήχος έχει βαρύνει και τα φωνητικά του Kimmo Helén παίρνουν αφηγηματικό αργόσυρτο ειρμό. Τι όμορφα που ηχεί η απλότητα ρε παιδί μου πολλές φορές!
(Στην Σκανδιναβία τα τελευταία χρόνια έχει υιοθετηθεί το στυλ “Dream Pop / Rock”. Είναι ένα μουσικό ιδίωμα που σου δημιουργεί νοσταλγικές τάσεις, πνευματική ανάταση και ταξιδιωτικές προοπτικές).
Μπαίνοντας το “Lystia”, ξεχνάς ότι σου ανέφερα παραπάνω γιατί πολύ απλά έχει βαρύνει κι άλλο και επιτέλους ο ηλεκτρισμός στις κιθάρες παίρνει τον ρόλο που του αξίζει, άσχετα αν διεκδικεί και το βιολί / τσέλο μέρισμα υπεροχής.
Πέφτουμε σε πιο... Doom ατμόσφαιρες.
Ίσως και το πιο όμορφο κομμάτι του άλμπουμ με παραπομπές στις “παλιές” καλές εποχές των CBP.
”Lyijypeto” και πιο Folk ύφος. Έτσι, λιγάκι μου ήρθε ο αγαπημένος μου Einar Selvik και οι Wardruna του αγκαλιά με τους άλλους υπέροχους Sólstafir.
Πολύ όμορφο, σχεδόν δραματικό. Το βιολί χρεώστε για αυτό.
Το “Lopussa” καταφτάνει σχεδόν ακουστικό, η μόνη συντροφιά του είναι τα φωνητικά και το βιολί. Χμ... δεν υπάρχουν άλλα σχόλια εδώ, μόνο ακρόαση για να δω που το πάνε...
Όχι, δεν υπάρχει έκπληξη παρά μόνο υπέροχη μουσική.
Το υπέροχο και παράξενο “Helén” θα κλείσει με το αργό “Kaikki Isä” που μπαίνει σιγανά και αλλάζει ρυθμό στο δεύτερο λεπτό με την εισαγωγή του σαξοφώνου και κάνοντας το να βγαίνει λιγάκι τζαζέ.

Ένα πολύ όμορφο άλμπουμ που συνδυάζει την εμπειρία του μουσικού, μοντέρνων ήχων, απαλών αλλά και βαρύτερων με προοδευτική ευελιξία, χωρίς να κουράζει και με τη διάθεση να το ακούσεις πάλι.
Οι πιο “ψαγμένοι” θα δώσουν προσοχή, αλλά γενικά αξιολογείτε σαν ένα πολύ όμορφο άκουσμα και είναι ανοιχτό πιστεύω για περισσότερα...αυτιά!

Κυκλοφορεί από την Svart Records σε Black vinyl, 500 copies μόνο! (Προς το παρόν).

"As long as I've been active in music I've had the idea of making a solo album, an urge to create something entirely my own. This is it, an amalgam of my personal musical history since the beginning, with echoes of folk music, heavier sounds and anything and everything I've dabbled in over the years"
Kimmo Helén

 

Read 217 times