Monuments on Facebook

STEVE HACKETT - “The Night Siren” (InsideOut Music)

Wednesday, 29 March 2017 17:10
Published in Where Prog meets Art

“Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν συνίσταται στην αναζήτηση νέων τοπίων, αλλά στην απόκτηση νέας προοπτικής”
-Marcel Proust

Γράφει η Ελένη Λιβεράκου

Ο ορισμός “Progressive” στο ύψιστο σημείο του.
Steve Hackett, ο άνθρωπος μουσική, μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Τον Arjen Lucassen μπορώ να βάλω δίπλα του. Και οι δυο τόσο μοναδικοί, ιδιαίτεροι σε στυλ και πάνω από όλα δεν ξέρεις τι μπορεί να περιμένεις από δαύτους.

Το “The Night Siren” ήρθε στον υπολογιστή μου μέσα στα βάθη μιας νύχτας. Αυτό βέβαια ήταν αρκετό για να εξάψει την περιέργεια μου να το ακούσω στα άγρια μεσάνυχτα και να χάσω ασφαλώς και τον ύπνο μου.
Ο Hackett είναι γεννημένος για να κάνει μουσικές, να πλάθει καινούργια πράγματα χωρίς να αφήνει την πολυετή πείρα του να τον βαλτώσει σε κοινότυπες συνθέσεις.
Το μυαλό του ταξιδεύει, αφήνεται στους δικούς του κόσμους. Λαχταρά καινούργιες περιπέτειες και μόλις αυτό στεφτεί με επιτυχία στο πλασάρει και εσύ ο ακροατής ψάχνεσαι... ξανά!

Το “The Night Siren” ήρθε να γίνει το 25 άλμπουμ του.

Το 7λεπτο “Behind the Smoke” ανοίγει την αυλαία με μια οriental αίσθηση και τα φωνητικά να με οδηγούν στον μεγάλο Brendan Perry. H δεξιοτεχνία στις κιθάρες είναι σχεδόν τέλεια. Μα τι άνθρωπος? Τι καλλιτέχνης?
Ένα χαρούμενο στυλ σχεδόν Brit Pop ξετρυπώνεται από το “Martian Sea” που ακολουθεί, με τον John Hackett στο φλάουτο και τον Nick D’Virgilio στα τύμπανα. (Για αυτό πάνε τόσο γρήγορα και ρυθμικά μάλλον!)
Κομματάρα φοβερή ακολουθεί με το “Fifty Miles from the North Pole”. Κιθάρες και πλήκτρα στο αποκορύφωμα τους. Εδώ τον ρόλο του τυμπανιστή τον έχει αναλάβει ο Gary O’Toole, τα γυναικεία φωνητικά η Amanda Lehmann που θα την συναντήσουμε ξανά σε όλο σχεδόν το άλμπουμ. Ανατριχιαστική τρομπέτα από τον Ferenc Kovács και την κόρη του Sara Kovács να έχει αναλάβει το didgeridoo. (Ένας μακρύς ξύλινος σωλήνας, αρχαίο παραδοσιακό Αυστραλιανό πνευστό όργανο που έπαιζαν οι Αβοριγίνες). Γενικά αυτό το κομμάτι θα μπορούσε να είναι ένα κράμα από Pink Floyd, Arjen Lucassen και... Ghost! Αριστούργημα!
Το ότι και μόνο o Hackett σε κρατά σε αγωνία και εγρήγορση για το τι θα ακούσεις αυτό το κάνει από μόνο του περιπέτεια.
Βιολί, βιόλα, κλαρινέτο και διπλό μπάσο (συν όλα τα άλλα) κάνουν το instrumental “El Niño” ένα τυφώνα ακουστικό.

Στην άλλη μεριά... στην άλλη πλευρά του τοίχου το “Other Side of the Wall” σε καθηλώνει με τα όμορφα παραμυθένια lyrics και την απαλή φωνή του Hackett. Ίσως είναι και η πιο ήσυχη στιγμή του στο άλμπουμ.
Η διάθεση του Hackett τόσο όσο και το τελικό μουσικό χρώμα στο “The Night Siren” δεν σου προσφέρουν τίποτα αρνητικό. Το αντίθετο μάλιστα. Κουρασμένος από τον αρνητισμό που εκπέμπεται από τους πάντες σχεδόν και παντού, κάνει ένα άλμπουμ όχι πολύπλοκο μα ευχάριστο, εύκολο και γεμάτο με θετικά vibes.
Ένα ακόμα δείγμα του, το “Anything but Love” μου ξεκινάει με ένα αίσθημα Ισπανικής ελαφρότητας και καταλήγει σε Rock (σχεδόν Blues Rock) με τις κιθάρες και τη φυσαρμόνικα να οργιάζουν.

Φωνητικά από Hackett, Nad Sylvan και Amanda Lehmann, πλήκτρα και πνευστά οδηγούν το μυαλό σου με το “Inca Terra” στις υπέροχες μουσικές του Μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι έστω για λίγο. Από τα μέσα του κομματιού ο Mr Steve ζωγραφίζει ξανά.
Ένα άλμπουμ που σφύζει από αυθορμητισμό και απλότητα. Οι γνωριμίες και τα ταξίδια του Hackett φαίνεται ότι έβγαλαν καρπούς όλα αυτά τα χρόνια, έτσι στο “In Another Life” έχουμε ένα συγκλονιστικό σημείο με uilleann pipes από τον μοναδικό στο είδος Troy Donockley που σκορπά Σκοτσέζικο feeling απλόχερα.
Ο μόνος ανταγωνιστής του Hacket στο “In the Skeleton Gallery” είναι ο Rob Townsend με τα πνευστά του. Σχεδόν θεατρική η αύρα που αφήνει.

Ίσως την έκπληξη να την συναντήσετε εδώ κάπου προς το τέλος. Μεταξύ των φωνητικών όλων, κάνει ένα όμορφο πέρασμα και ο Kobi Farhi (Orphaned Land). Jo Hackett και Amanda Lehmann δίπλα του όπως και ο John Hackett με το φλάουτο του. Λίγο Floyd-ίστικο στυλ αλλά δεν μας νοιάζει κιόλας.
Το τέλος μας έρχεται με συνδυασμούς από πλήκτρα από τους Leslie-Miriam Bennett και Benedict Fenner και τις κιθάρες του Hackett. Το “The Gift” είναι ένα υπέροχο outro, μικρό μεν αλλά μαγευτικό.

Δεν ξέρω αν χρειάζεται το άλμπουμ αυτό κάτι περισσότερο περιγραφικά τουλάχιστον.
Ο Hackett είναι αυτός που είναι δεκαετίες τώρα. Είναι ένα μαέστρος της μουσικής. Ξέρει να γράφει, να συνθέτει, να καλεί στην παρέα του άξιους μουσικούς που συντελούν στο έργο του.

Το “The Night Siren” δεν θα πω αν είναι καλύτερο ή χειρότερο (!) - αυτό δεν παίζει έτσι κι αλλιώς – από κάτι άλλο που ήδη έχει κάνει. Μπορώ όμως να πω πως είναι ένα όμορφο, απλό άλμπουμ, γεμάτο χρώματα, ελπίδα, αισιοδοξία και θετικότητα. Είναι κάτι διαφορετικό και άλλο ένα ακόμα δημιούργημα του που θα συμπληρώσει την ήδη πλούσια μουσική βιβλιοθήκη του.

Κυκλοφορεί σε Special Edition CD+Blu-Ray Mediabook / Gatefold 2LP+CD / CD/ Digital album

www.hackettsongs.com

facebook.com/stevehackettofficial

 

Read 162 times