Monuments on Facebook

FARSOT - "Fail-Lure" (Lupus Lounge/Prophecy Productions 2017)

Saturday, 03 June 2017 17:04
Συντάκτης:

Η γοητεία της αποτυχίας.

Γράφει ο Πάνος Γιανναράκης

Οι Γερμανοί Farsot (farsot.) δεν είναι μια ακόμη black metal μπάντα. Χωρίς να είναι πρωτοπόροι μουσικά ή να γκρεμίζουν στερεότυπα με την εικόνα τους, κατάφεραν να χαράξουν τον δικό τους δρόμο μακριά από τα πρέπει του ακραίου ήχου. Ονόμασαν το πρώτο τους album “III”, το οποίο ξεπερνιέται σε επίπεδο κουλαμάρας μόνο από τους Jane's Addiction που έκαναν ντεμπούτο με live album. Το συγκρότημα διατηρεί εδώ και δέκα χρόνια μυστική την ταυτότητα των μελών του, τα οποία υιοθετούν ονόματα όπως v.03/170 και 10.XIXt. Το μόνο που ξέρουμε είναι η συμμετοχή του ενός κιθαρίστα σε διαφορα underground κυρίως, σχήματα της γερμανική σκηνής. Καλά είναι όλα αυτά στα λόγια, αλλά τίποτε δεν θα είχε σημασία αν η μουσική τους δεν ήταν ενδιαφέρουσα. Και διάολε είναι και με το παραπάνω!

Καταρχάς να πούμε ότι η παραγωγή έγινε από τον V. Santura, κιθαρίστα των Triptykon και Dark Fortress. Ο Santura είχε συνεργαστεί ξανά με τους Farsot για τις ανάγκες του πρώτου τους δίσκου, οπότε ως γνώστης της μουσικής και του ύφους τους, καταφέρνει να συλλάβει την ατμόσφαιρα που ήθελε η μπάντα. Το “Fail-Lure” είναι ένα λογοπαίγνιο με τις λέξεις “failure”(αποτυχία) και “allure”(γοητεία) και το εξώφυλλο, που είναι ένα γλυπτό του γάλλου καλλιτέχνη Denis Loveyon, αποδίδει ακριβώς τον τίτλο του album σε μια εικόνα. Αυτή η γυναικεία φιγούρα που έχει κλαδιά αντί για χέρια και στέκεται τόσο αινιγματικά γοητευτική και απειλιτική ταυτόχρονα, είναι η ιδανική έκφραση των στίχων απόγνωσης και θλίψης.

Μπορεί οι Farsot στο “III” να είχαν γράψει “black metal” στο μουσικό τους GPS, στο “Insects” (2010) όμως παρουσιάστηκαν πιο ανοιχτόμυαλοι, εμπλουτίζοντας τον ήχο τους και φλερτάροντας ανοιχτά με το avant-garde. Στο “Fail-Lure” παντρεύουν ιδανικά αυτά τα δύο στοιχεία και μας προσφέρουν τον πιο ενδιαφέρον δίσκο της καριέρας τους. Ακούγοντας για πρώτη φορά το “Fail-Lure”, τρεις λέξεις σχηματίστηκαν αμέσως στα χείλη μου: Ved Buens Ende. Οι θρυλικοί Νορβηγοί των οποίων ο μοναδικός δίσκος “Written In Waters” καταφέρνει να αντριχιάζει εδώ και 20 χρόνια τους τολμηρούς ακροατές που τολμούν να βουτήξουν στα νερά του. Φυσικά και δεν μιλάμε για ισάξιους δίσκους, αλλά για μια προσέγγιση στις συνθέσεις που διέπονται από την ίδια αισθητική. Η ατμόσφαιρα που καλύπτει τα 6 κομμάτια του album έχει αυτή τη νοσηρότητα που σε κάνει να νοιώθεις άβολα, αλλά την ίδια στιγμή σε μαγνητίζει. Το ότι το καταφέρνουν αυτό με ελάχιστα πλήκτρα και χωρίς γυναικεία φωνητικά, δείχνει την ικανότητα τους ως συνθέτες. Το “With Obsidian Hands” μόνο από μια πραγματικά μεγάλη μπάντα θα μπορούσε να γραφτεί, ενώ το πανέμορφο ορχηστρικό “A Hundred To Nothing” που κλείνει τον δίσκο, το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όποιον θέλει να έρθει σε μια πρώτη επαφή μαζί τους.

Όπως έίπα και στην αρχή οι Farsot θα σου θυμίσουν αρκετά πράγματα. Απο τους Ved Buens Ende που ανέφερα μέχρι πιο σύγχρονα συγκροτήματα όπως οι Harakiri For The Sky και οι Secrets Of The Moon. Η παρουσία του V. Santura δεν θα μπορούσε να αφήσει τους Triptykon έξω από την εικόνα, ενώ εγώ σαν κολλημένος που είμαι, άκουσα και σημεία που μου θύμισαν τους αγαπημένους Agalloch. Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν τίθεται θέμα αντιγραφής, αφού ο όρος “avant-garde” απαιτεί την διαφορετικότητα. Ο μόνος κίνδυνος έγκειται στο να προσπαθείς υπερβολικά να αποδείξεις κάτι που δεν είσαι. Και οι Farsot δείχνουν ότι νοιώθουν άνετα σε αυτά τα μονοπάτια της διαφορετικοτητας, αφού μετά τις άπειρες ακροάσεις τόσο του “Fail-Lure” όσο και των προηγούμενων δουλειών τους, αδυνατώ να φανταστώ που θα κινηθεί μουσικά ο επόμενος τους δίσκος.

Το μόνο που εύχομαι είναι να μην χρειαστεί να περιμένουμε άλλα 7 χρόνια μέχρι να ακούσουμε ξανά νέα τους.

Tracklist:

1. Vitriolic (9:05)
2. Circular Stains (8:33)
3. With Obsidian Hands (9:24)
4. Undercurrents (8:18)
5. The Antagonist (6:45)
6. A Hundred To Nothing (5:43)

 

Read 224 times