Sojourner – Empires of Ash (Avantgarde)

Friday, 16 September 2016 11:41
Συντάκτης:

Black Metal αριστούργημα!

Από τον Δημήτρη Τσέλλο

Ξέρετε, πολλές φορές συναντούμε σε περιγραφές δίσκων, κλισέ εκφράσεις όπως «μαγευτικό», «ταξιδιάρικο» κλπ. Στη πραγματικότητα όμως, είναι λίγοι οι δίσκοι αυτοί που μπορούν να μεταδώσουν τέτοια συναισθήματα. Και μάλλον δεν είναι τυχαίο, που αρκετοί εξ αυτών των λίγων, βρίσκονται σε αυτό που λέμε «ατμοσφαιρικό black metal». Εδώ, έχουμε να κάνουμε με τη πεμπτουσία των παραπάνω όρων. Μια παρέα μουσικών λοιπόν από τη Νέα Ζηλανδία, τη Σουηδία, την Ισπανία και τη Μ. Βρετανία, ενώνουν δυνάμεις, έμπνευση και πάθος, για να δημιουργήσουν ένα ντεμπούτο υπεράξιο λόγου!

Η είσοδος του “Bound by Blood” δείχνει εξ αρχής τις προθέσεις τους, ενώ η συνέχεια με το “Heritage Of The Natural Realm” ξεσκεπάζει το περίσσιο ταλέντο τους. Οι κιθάρες παρασέρνουν σε μια δίνη, μέσα στην οποία κυριαρχούν επίσης το πιάνο, τα majestic black πλήκτρα και μια πανέμορφη Ιρλανδική φλογέρα δημιουργώντας μια εξαιρετική ηχητική «εικόνα». Το “Aeons Of Valor” που ακολουθεί, βρίσκεται στα χνάρια του “Bound by Blood” ως ένα καθαρό ατμοσφαιρικό black κομμάτι, ενώ στη συνέχεια συναντάμε τη κορυφαία στιγμή του δίσκου: Η διλογία (ας μου επιτραπεί ο όρος, καθώς το ένα κομμάτι οδηγεί κατά κάποιο τρόπο στο άλλο) “The Pale Host” – “Homeward”, είναι το πιο λαμπερό διαμάντι σε έναν δίσκο-κόσμημα. Το πρώτο, πλήρως ακουστικό χωρίς ίχνος ηλεκτρισμού, νομίζεις πως βγαίνει από το δάσος του Mirkwood, τραγουδισμένο από τα εκεί ξωτικά.

Είναι όμως η Chloe Bray που έχει αναλάβει να σου δημιουργήσει την εντύπωση αυτή, με τη κιθάρα, το penny whistle και τα «εύθραστα» φωνητικά της, και κανένα ξωτικό. Σιγά σιγά, σε ετοιμάζει για το “Homeward”, ένα ολοκληρωμένο έπος, που συνδιάζει τις καλύτερες στιγμές των Summoning, Moonsorrow και Caladan Brood. Αν αυτά τα συγκροτήματα σας λένε πολλά, εδώ θα βρείτε το νέο σας κόλλημα. Δύο στιγμές, που και μόνο για αυτές αξίζει ολόκληρος ο δίσκος. Συνέχεια με το “Trails Of The Earth”, πάλι σε πιο «βατές» black φόρμες (λέμε τώρα, η ποιότητα δεν πέφτει ούτε στο ελάχιστο!), για να κλείσει ο δίσκος με το ομώνυμο κομμάτι, μια ακόμη μεγάλη στιγμή επικού φοκλορικού μαύρου μετάλλου, διάρκειας περίπου 13 λεπτών.

“Empires of Ash”. Ένας δίσκος που για μένα τουλάχιστον, ο οποίος δε δηλώνω και ιδιαίτερος φίλος του black metal γενικότερα, αλλά μόνο αυτού που λέμε «επικό ατμοσφαιρικό» και αυτό υπό προϋποθέσεις, αποτελεί πολύ ευχάριστη έκπληξη! Με μόλις επτά κομμάτια αλλά μία ώρα μουσικής, το κουαρτέτο βάζει πολύ ψηλά τον πήχη για τη συνέχεια. Ελπίζω αυτή να είναι ανάλογη, και γιατί όχι καλύτερη. Τους βγάζω το καπέλο! Στα θετικά και το όμορφο εξώφυλλο. Εύγε!

Όσοι πιστοί προσέλθετε και τσεκάρετέ τους εδώ

http://sojournermetal.bandcamp.com/album/empires-of-ash

 

Read 310 times