Monuments on Facebook

PARAMORE – “After Laughter” (Fueled By Ramen)

Saturday, 17 June 2017 11:43
Συντάκτης:

If you ever think about giving up, remember why you held on for so long.

Οι Paramore είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση συγκροτήματος και πρέπει να μάθει κανείς για την πορεία τους πριν ακούσει το “After Laughter”. Ξεκίνησαν από το θρυλικό Nashville ως μια παρέα φίλων και όταν κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος ήταν ακόμη έφηβοι. Η παγκόσμια αναγνώριση ήρθε με το δεύτερο τους album “Riot!”(2007) και τη συμμετοχή τους στο soundtrack του “Twilight” με το τραγούδι “Decode”. Το μέλλον τους όμως τέθηκε υπό αμφισβήτηση όταν το 2010 αποχώρησαν από το συγκρότημα τα αδέρφια Farro (κιθάρα και τύμπανα). Κατηγόρησαν την τραγουδίστρια Hayley Williams πως τραβάει όλη τη δημοσιότητα πάνω της και κάνει το υπόλοιπο συγκρότημα να μοιάζει με πληρωμένους μουσικούς που απλά τη συνοδεύουν. Η ιστορία τους βέβαια διαψεύστηκε αφού η Williams αρνήθηκε να παίξει το ρόλο της Gwen Stefani και αποτέλεσε το μοναδικό αυθεντικό μέλος του συγκροτήματος που δεν εγκατέλειψε ποτέ τους Paramore. Η μπάντα συνέχισε ως τριάδα και κυκλοφόρησε το ομώνυμο album το 2013 με μια ελαφρώς funky στροφή στον ήχο τους. Το 2015 όμως αποχώρησε και ο μπασίστας Jeremy Davies και ξεκίνησε δικαστική διαμάχη για τα πνευματικά δικαιώματα. Κι εκεί που το τέλος ήταν πιο κοντά από ποτέ, επέστρεψε μετά από 7 χρόνια ο drummer Zac Farro και η Williams πάτησε ξανά το restart. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο “After Laughter”, τον πέμπτο δίσκο των Paramore.

Η pop punk/emo σκηνή, που είχε ανθίσει την προηγούμενη δεκαετία, εξασθένησε και οι περισσότεροι εκπρόσωποί της είτε προσαρμόστηκαν στη νέα εποχή (Fall Out Boy), είτε διαλύθηκαν (My Chemical Romance). Οι Paramore ακολούθησαν τον πρώτο δρόμο και η μετάβαση δεν ήταν απλά ομαλή, αλλά άγγιξε τα όρια του θριάμβου. Η αλλαγή στη μουσική του συγκροτήματος είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή από τον προηγούμενο δίσκο, εδώ όμως έχουμε την πλήρη απομάκρυνση από το pop punk παρελθόν τους και τη στροφή στο synth pop και new wave ήχο των 80's . Κάτι τέτοιο ίσως να ακούγεται λίγο παράξενο αφού κανένα από τα μέλη των Paramore δεν είχαν ζήσει τη συγκεκριμένη δεκαετία (η Williams είναι γεννημένη το Δεκέμβρη του 1988), αλλά ο τρόπος που το κάνουν λειτουργεί άψογα. Μπορεί ο Taylor York (κιθάρα) όταν συνέθετε τη μουσική να είχε στο μυαλό περισσότερο καινούριες μπάντες, όπως τους Tame Impala, παρά τους Blondie ή τους Talking Heads, αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα το “After Laughter” να ακούγεται ολόφρεσκο κουβαλώντας στις συνθέσεις του την ηχητική κληρονομιά του new wave κινήματος. Οι δυνατές κιθάρες έχουν αντικατασταθεί από μια funky αισθητική και με αυτόν τον τρόπο οι Paramore κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς.

Το “After Laughter” ξεκινάει με το “Hard Times” και αμέσως καταλαβαίνει κανείς τη διαφορετική κατεύθυνση που ακολουθούν οι Paramore, όπως και το ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τραγούδι ισάξιο του “Misery Business”. Ναι, είναι τόσο καλό! Ρίξτε μια ματιά στο πανέμορφο retro video clip ή ακόμη καλύτερα στην εμφάνισή τους στο show του Jimmy Kimmel, όπου το συγκρότημα αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι στα live αποδίδει καλύτερα και ότι η Williams είναι ένας απίστευτος συνδυασμούς ταλέντου και perfomer. Τα “Told You So” και “Rose-Colored Boy” ακολουθούν το ίδιο ύφος με τα απίστευτα εθιστικά ρεφρέν, ενώ το μπαλαντοειδές “Forgiveness” κρύβει καλά μέσα τους τις επιρροές από τις πιο soul/ρυθμικές στιγμές του Michael Jackson. To “Fake Happy” ξεκινάει με ακουστική κιθάρα και την απαλή φωνή της Williams μέχρι που μεταμορφώνεται σε ένα mid-tempo synth-pop κομμάτι, αποτέλεσμα της φιλίας τους με τους CHVRCHES, καθώς εδώ θυμίζουν αρκετά την παρέα της Lauren Mayberry. Το δεύτερο μέρος του δίσκου δεν είναι τόσο δυνατό, όπως το πρώτο, αλλά κι εδώ υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες στιγμές, όπως το κάπως πειραματικό “Pool” και το σχεδόν reggae “Caught In The Middle”. Από την άλλη, το “No Friend” είναι από τα πιο παράξενα τραγούδια, όχι μόνο του album, αλλά και ολόκληρης της δισκογραφίας των Paramore. Σε αυτό συμμετέχει ο Aaron Weiss των MewithoutYou, των οποίων η Williams είναι τόσο φανατική θαυμάστρια που κόσμησε τις σκάλες του σπιτιού της με στίχους τους. Εδώ λοιπόν έχουμε ένα επαναλαμβανόμενο riff και τον Weiss να μιλάει πάνω από τη μουσική παρά να τραγουδάει, δηλαδή ό,τι κάνει και στη μπάντα του. Ίσως το αποτέλεσμα να ήταν καλύτερο αν τα φωνητικά δεν ήταν τόσο χαμηλά στη μίξη. Οι μπαλάντες “26” και “Tell Me How”, αν και συμπαθητικές, δεν προσφέρουν κάτι στη ροή του δίσκου.

Αυτή η αλλαγή στον ήχο και η απομάκρυνση από το pop punk παρελθόν τους, δεν φαντάζει προσποιητή, αλλά σαν τη φυσιολογική εξέλιξη μιας μπάντας, τα μέλη της οποίας πλησιάζουν τα 30 τους. Ο βασικός λόγος που ο νέος δίσκος θα αγκαλιαστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία των παλαιών οπαδών τους έχει ονοματεπώνυμο: Hayley Williams. Όταν η Atlantic Records την ανακάλυψε σε ηλικία 15 χρονών, σκόπευε να την προωθήσει ως pop καλλιτέχνιδα, αλλά αυτή αρνήθηκε γιατί ήθελε να είναι μέλος ενός συγκροτήματος, και παρά τα πολλά σκαμπανεβάσματα στην πορεία των Paramore και τα προσωπικά της προβλήματα, συνεχίζει να είναι πιστή στο εφηβικό της όνειρο. Οι συνθέσεις του “After Laughter” δεν επιτρέπουν τα δυνατά φωνητικά του παρελθόντος, αλλά η Williams πλέον έχει την εμπειρία και ξέρει πως να κάνει τα κομμάτια να λάμψουν. Δίνει πνοή στο κάθε τραγούδι και την προσωπικότητα που του ταιριάζει. Η Williams όμως δεν κλέβει την παράσταση μόνο με τη φωνή της, αλλά και με τους στίχους των τραγουδιών. Και μπορεί να έντυνε το pop punk παρελθόν των Paramore με λέξεις που πάντα είχαν μια κοριτσίστικη ευαισθησία, εδώ όμως γίνεται πιο προσωπική από ποτέ, καθώς γράφει για όλα όσα βίωσε το τελευταίο διάστημα. Ακόμη και ο τίτλος του δίσκου έρχεται σε αντίθεση με τα χαρούμενα χρώματα που κοσμούν το εξώφυλλο. Η Williams μιλάει για το πόσο κοντά έφτασε στη διάλυση των Paramore (“Caught In The Middle”) και εκφράζει τα συναισθήματα της για την απρόσμενη επιστροφή του Zac Farro (“Grudges”). Στο “Idle Worship” αρνείται να παίξει τον ρόλο του προτύπου για τους θαυμαστές και είναι ενδιαφέρον ότι σε κάποια σημεία του τραγουδιού η Williams για πρώτη και μοναδική φορά θυμάται τη βραχνάδα της φωνής της βγάζοντας την απελπισία που χρειάζεται για να περάσει το μήνυμα που θέλει. Αυτή η αντίθεση των στίχων με την up-tempo μουσική είναι ίσως το yin-yang που τελικά φέρνει την ισορροπία μέσα στο συγκρότημα.

Το “After “Laughter” είναι ένας δίσκος που τον είχαν περισσότερο ανάγκη οι Paramore, παρά οι οπαδοί. Είναι ένας δίσκος που θα βρίσκεται σε πολλές λίστες με τα καλύτερα albums της χρονιάς και θα γεμίσει με αυτοπεποίθηση μια από τις πιο ταλαντούχες μπάντες των 00's.

Read 61 times