Monuments on Facebook

ANDREA SCHROEDER – Void (Glitterhouse Records)

Thursday, 01 September 2016 16:11

...Μουδιάζει τον πόνο και ξορκίζει τις αναμνήσεις...

Πόση ικανότητα να χρειάζεται άραγε να είσαι γνήσιος καλλιτέχνης με ότι αυτό συνεπάγεται?

Το θέμα είναι τόσο στο αν είναι αρεστό ένα ύφος μουσικής ή αν αντιλαμβάνεσαι αμέσως την ιδιαιτερότητα, την μοναδικότητα και το ότι δεν ανήκει στο σωρό?
Ναι, κάπως έτσι είναι τα πράγματα και η Diva της γκρίζας Γερμανικής μελαγχολίας Andrea Schroeder το αποδεικνύει ξανά με το τρίτο της αριστούργημα Void.
Έχω ασχοληθεί με την γλυκιά, δραματική και αέρινη Andrea από την αρχή της καριέρας της με τα απίθανα Blackbird και Where The Wild Oceans End.
Πάντα με γεμίζει με την αισθησιακή φωνή της, τα υποτονικά της τραγούδια και αυτά τα lyrics που είναι απλά ποιήματα γεμάτα τέχνη.

Στο Void λοιπόν που αποτελείτε από 11 κομμάτια έχουμε και ένα ποίημα του “underground” Rob Plath το Black Sky και το Was Poe Afraid του Charles Plymell. (Και τα δύο από τα πιο όμορφα μελωδικά κομμάτια στο άλμπουμ, με τον Charles Plymell να έχει εισχωρήσει και στο παρελθόν στο άλμπουμ της Blackbird). Και οι δύο από την Αμερική.

Οι στιγμές που γράφονται οι γραμμές αυτές είναι και η επίσημη κυκλοφορία του άλμπουμ. Είναι στιγμές σαν αυτήν εδώ απόψε. Ένα πρώιμο φθινοπωρινό απόγευμα, με το σκοτάδι του σύννεφου, του ψιλόβροχου, του άγνωστου βάθους της ψυχής εκείνης που λυτρώνεται μέσα από τον λυρισμό και την δραματουργία. Εκείνης που τραγουδά για τα πιο βαριά συναισθήματα, για βιωματικές καταστάσεις και περάσματα από τον χρόνο στο άγνωστο. Αχ, αυτή τη γλυκιά μελαγχολία που χρόνια τώρα μου έβγαζε στο απόλυτο η Marianne Faithfull.

Σε αυτό της το άλμπουμ όμως έχει καταφέρει να συνδυάσει την απαλότητα και την γλυκόπικρη αναπόληση της με πιο σκληρούς και ψυχρούς ήχους του παρόντος (σε σημεία) και αυτό το χρωστά στην συνεργασία της με τον κιθαρίστα των Swans, Kristof Hahn. Ακούγοντας τα Burden, Little Girl, Creatures και Don't Wake Me όπου και συμμετέχει με Lap steel guitar θα αισθανθείς κατευθείαν τον industrial ήχο μετατρέποντας τα κομμάτια σε ένα είδος noise-rock. Πόσο αρέσει?... δεν μπορώ να το περιγράψω! Οι φανατικοί απολαύστε μέχρι το κόκκαλο.

Μια άλλη όμως συμμετοχή, αυτή του Pelle Ossler (Ossler, Thåström, Sällskapet) έρχεται να μπει στην άλλη μεριά της ζυγαριάς και να δώσει το βάρος του στις μελωδίες στα Void, Black Sky. Στα Burden και Creatures οι παρουσία και των δύο απογειώνει τα κομμάτια.
Βέβαια αξίζει να αναφέρω τον Jesper Lehmkuhl σύντροφος και συνεργάτης της Andrea ο οποίος συνεισφέρει στην ολότητα του άλμπουμ.
Το Void ηχογραφήθηκε κατά την διάρκεια του περασμένου έτους σε Βερολίνο και Στοκχόλμη από τον Ulf Ivarsson γνωστός για τις δουλειές του με Thåström αλλά και με Sivert Höyem. H παραγωγή έγινε από Andrea Schroeder, Jesper Lehmkuhl και Victor Van Vugt (Nick Cave, Sonic Youth, P.J. Harvey, Mick Harvey, Neubauten).

Aν δεν ξέρεις την Andrea Schroeder ακόμα και έχεις ήδη διαβάσει τα παραπάνω μπορείς πια να καταλάβεις “περί τίνος πρόκειται”.
Πιο πολλά λόγια θα κουράσουν, δώσε λοιπόν χρόνο να απολαύσεις ένα ταξίδι χωρίς δυσκολίες αλλά με μια και μόνο υπόσχεση.

Αυτή του “one way ticket” προορισμού. Γιατί... έτσι είναι πως να το κάνουμε. Όταν απολαμβάνει κανείς μουσικές που κάνουν την ψυχή του να πετάξει μακριά... σιγά μη θέλει να γυρίσει πίσω.

Μπράβο για άλλη μια φορά γλυκιά μου Andrea, σε αγαπώ για αυτά που με κάνεις και αισθάνομαι μέσα από τα μουσικά σου κομψοτεχνήματα.

 

 

 

Read 292 times