Jesca Hoop – Memories Are Now (Sub Pop)

Monday, 20 February 2017 11:28
Συντάκτης:

Nanny McPhee and the big bang!

Όλοι ξέρουμε πόσο περίεργα παιχνίδια παίζει καμιά φορά η ζωή. Η Jesca Hoop θα μπορούσε άνετα να είναι άλλο ένα μεγάλο χαμένο μουσικό ταλέντο, καθώς έκανε το δισκογραφικό της ντεμπούτο σε ηλικία 32 ετών και αυτό το οφείλει σε ένα παιχνίδι της μοίρας που την έφερε στον δρόμο του Tom Waits. Ήταν στις αρχές του 2000 όταν η Hoop μετακόμισε στο Los Angeles και με κάποιο τρόπο βρέθηκε να είναι η νταντά των παιδιών του Waits. Όταν αυτός άκουσε τα τραγούδια που η ίδια έγραφε, ήταν πλέον θέμα χρόνου το να βρει δισκογραφικό συμβόλαιο και να κυκλοφορήσει το “Kismet” το 2007. Από τότε συνεχίζει να περπατάει σε folk και indie μονοπάτια, ενώ δεν διστάζει να πειραματιστεί με την jazz και το baroque.

Πέρυσι η Jesca Hoop συνεργάστηκε με τον Sam Beam (ο άνθρωπος πίσω από τους Iron & Wine) και κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό “Love Letter For Fire” μέσω της Sub Pop. Το “Memories Are Now” είναι το πρώτο της solo album από την ιστορική δισκογραφική εταιρία και το πέμπτο της συνολικά. Πίσω από την κονσόλα της παραγωγής βρίσκεται ο Blake Mills, με τον οποίο είχε δουλέψει ξανά στο παρελθόν για το “The House That Jack Built” του 2012. Ο Mills μάλιστα είναι υπεύθυνος και για το νέο album της Laura Marling, αλλά για αυτό θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή.

Πολυσύνθετο στην απλότητα του, το “Memories Are Now” είναι όλα όσα χρειάζεσαι και τίποτα που σου περισσεύει. Είναι το πιο απογυμνωμένο album της Hoop, αλλά και το πιο ουσιαστικό. Όλες οι συνθέσεις βασίζονται στην κιθάρα και στη φωνή της με ελάχιστα κρουστά να εμπλουτίζουν τον ήχο. Διαφέρει όμως από τον τυπικό ακουστικό χαρακτήρα που συναντάμε συχνά σε δουλειές των singers-songwriters. Ακόμη και στις πιο folk στιγμές του δίσκου, η Hoop πειραματίζεται με τις μελωδίες με τον ίδιο τρόπο που το έκανε και η PJ Harvey στα δυο τελευταία της albums και ειδικά στο “The Hope Six Demolition Project”.

Η παραγωγή του Mills είναι εξαιρετική καθώς, παρά τον απέριττο ήχο του δίσκου, δίνει την απαραίτητη δόση “βρωμιάς και φασαρίας” με τις παραμορφωμένες κιθάρες και τα διάφορα εφέ. Στο εναρκτήριο ομώνυμο κομμάτι ακούς μόνο μια επαναλαμβανόμενη μπασογραμμή και ένα ταμπουρίνο και η Hoop ξεκαθαρίζει αμέσως τη διάθεση της τόσο στο επίμονο μουσικό μοτίβο του τραγουδιού, όσο και στους στίχους του: “Clear the way, I’m coming through / I’ve got work to be doing. If you’re not here to help, go find some other life to ruin”. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και ο τρόπος που χρησιμοποιούνται τα δεύτερα (και τρίτα) φωνητικά ως ένα επιπλέον μουσικό όργανο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Cut Connection”, το οποίο στο τέλος του σε υπνωτίζει με τη μαγευτική του μελωδία και νομίζεις ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Το “The Coming” που κλείνει τον δίσκο, είναι απλά ότι πιο προσωπικό έχει γράψει η Hoop καθώς αναφέρεται στην πίστη και στο πως η ίδια βίωσε την απομάκρυνσή της από αυτή όταν εγκατέλειψε στην εφηβεία της τον μορμονισμό. Το “The Coming” ξεκινάει και κλείνει με τον ίδιο στίχο: “Jesus turned in his crown of thorns today and announced to the Earth and the Heavens the end of his reign/He took a seat next to the devil and said “I need a new name”…and the coming never came.”

Η έλλειψη κάποιου ραδιοφωνικού hit, όπως ήταν το “Born To”, μόνο κακό δεν κάνει στον δίσκο, αφού σε προσκαλεί να το ακούσεις μονορούφι και να γνωριστείς μαζί του. Το ίδιο συμβαίνει και με την σχετική απουσία της δομής “στροφή-ρεφρέν-στροφή”, καθώς με αυτό τον τρόπο η Hoop καταφέρνει να ξαναπαρουσιάσει τον εαυτό της στους φίλους της, αλλά και σε όσους την γνώρισαν πέρυσι μέσω του Sam Beam των Iron & Wine.
Εννέα τραγούδια συνολικής διάρκειας 39 λεπτών. Τόσο χρειάστηκε η Hoop για να κυκλοφορήσει ίσως τον καλύτερο δίσκο της καριέρας της. Το “Memories Are Now”, αν και στον τίτλο του σου φωνάζει να αδράξεις τη στιγμή, είναι ο δίσκος που κλείνει με τον καλύτερο τρόπο τη δεκαετή δισκογραφική παρουσία της δημιουργού του. Είναι μια δυνατή καλλιτεχνική δήλωση και το προσωπικό της big bang, καθώς πλέον έφτασε η στιγμή να καθιερωθεί και να μνημονεύεται δίπλα σε ονόματα όπως η Fiona Apple και η Joanna Newsome.

O μέντοράς της, Tom Waits, την περιέγραψε πολύ χαρακτηριστικά: “She is like a four-sided coin. She is an old soul, a black pearl, a good witch or a red moon”.

Read 226 times