Monuments on Facebook

ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ, ΛΗΤΗΣ, MAGIC DE SPELL, ΣΤΙΓΜΑ 90 «η ιστορία της Ελληνικής Ροκ Σκηνής» - Κύτταρο, Αθήνα, Παρασκευή 12 Μαΐου 2017

Monday, 15 May 2017 06:47
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ ΜΕ ΤΣΙΤΑ ΤΑ ΓΚΑΖΙΑ....

Γράφει η Έυα "Foxy Lady" Ζευγούλα

Η ιστορία της Ελληνικής rock σκηνής επί σκηνής, στον καταλληλότερο χώρο, αφού Ελληνικό rock και Κύτταρο πάνε μαζί, χέρι με χέρι εδώ και χρόνια.

Το live ξεκινούσε νωρίς πράγμα που έγινε με μια μικρή καθυστέρηση από αυτές που περνούν απαρατήρητες μια και θέλεις και κάνα τέταρτο για να εποπτεύσεις το χώρο, να κόψεις φάτσες και να κοιτάξεις για κάνα γνωστό.

 

Τα πράγματα προμηνύονταν εκρηκτικά ήδη από το soundcheck των Στίγμα 90...και ήταν έτσι ακριβώς. Ανέβηκαν οι Στίγμα 90 και καταλάβαμε αμέσως τι μας περίμενε. Καθαρόαιμο punk rock με τρομερές κιθάρες που γάζωναν κανονικά και δεν σε άφηναν σε ησυχία. Ναι, έγινε ένας χαμός στη Τζέσικα άλλα το κοινό έδειχνε να τους γνωρίζει και να τους γουστάρει τρελλά σε όλα τους τα τραγούδια. Η εκπληκτική Βιβή η οποία τραγουδά με το ίδιο πάθος του τότε, ξεσήκωνε τον κόσμο και μας παρότρυνε να συμμετέχουμε. Απολαμβάνει αυτό που κάνει και ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει μια front woman σε μια μπάντα που παίζει punk rock. Χωρίς πόζες και γκριμάτσες έδινε τον εαυτό της και μας έκανε να τραγουδάμε και να κοπανιόμαστε. Τρελές κιθάρες όπως είπα και πριν, κιθάρες που είχα ν ακούσω από τον καιρό των Stiff Little Fingers. Δεμένοι πολύ όλοι μαζί, αποδεικνύουν ότι δεν κάναμε λάθος όσοι τους αγαπήσαμε τότε κι ότι έχουν να δώσουν ακόμα πάρα πολλά.

 

Επόμενος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε ήταν ο Λήτης. Χωρίς την Ιζόλδη του, γεμάτος πάθος και τρέλα. Γνήσιο rock’n’roll, ξεκούνησε όσους είχαν μόλις έρθει και δεν είχαν προλάβει να....εγκλιματιστούν. Οι υπόλοιποι απλά συνεχίσαμε να ξεβιδωνόμαστε και να...βραχνιάζουμε. Ιδιαίτερο το χιούμορ του, πικάντικο σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, τον λάτρεψε το κοινό...τραγουδούσε με την ψυχή του, με απίστευτο νεύρο, αστειευόταν συνεχώς και ερμήνευε το κάθε τραγούδι όλο και καλύτερα με αποτέλεσμα να μην μπορείς να πεις ποιο απ’ όλα ήταν το καλύτερο του. Χαμός στην «Αράχνη», στη «Φάκα’, στον «Τεμπέλη», σε όλα του τα τραγούδια που τραγουδιόνταν και χορεύονταν απ’ όλους. Άλλος ένας που αποδεικνύει ότι η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός στην ταυτότητα ή όπως λέει κι ένας πολύ καλός φίλος..."να τον φοβάσαι το μπάρμπα γιατί ξέρει τα κόλπα τα παλιά και κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά". Ο Λήτης είχε και μπιζάρισμα...όπως και οι Στίγμα 90,μας έστειλε για τα καλά και δε θέλαμε να τον αφήσουμε να φύγει βλέπετε...μας είπε κι ένα τελευταίο που μας αποτελείωσε....ή έτσι νομίζαμε....

 

....Γιατί ακολουθούσε ο θείος Νώντας, ή mister Μήτσος, ή....Δημήτρης Πουλικάκος. Μαζί του οι όνομα και πράμα Άσοι του Καράτε. Άσοι της κιθάρας: λέγε με Νίκο Εφεντάκη, άσοι των πλήκτρων, βλέπε Δημήτρης Πολύτιμος και άσοι του...καράτε, Κυριάκος Δαρίβας - ούτως ειπείν. Ο θείος Νώντας χρόνια τώρα μας μαγεύει κι έχει κατακτήσει την καρδιά μας (μεγάλος κατακτητής ο άτιμος) από...τοοοοοοοοοοτε!!! Προσωπικά, έχω ταυτιστεί με τη δικιά του “Foxy Lady” κι όχι μ αυτή του του Jimi του Hendrix… Λατρεμένος του κοινού, πέραν πάσης αμφιβολίας και σε μεγάλες φόρμες. «Σκόνη πέτρες λάσπη όλη μέρα στο γιαπί», γρουσούζη με φωνάζει τεμπέλη κι ανεπρόκοπο… Έχω την εντύπωση ότι δεν τον τραγουδάει συχνά αυτόν τον ανεπρόκοπο ο θείος αλλά δεν πειράζει, τον τραγουδάμε εμείς-και φυσικά το «Υπάρχω» όπου έγινε στην κυριολεξία Ο ΧΑΜΟΣ!!! Έξοχη ατμόσφαιρα όπου τραγουδούσαμε όλοι μαζί και ο χορός που είχε αρχίσει από νωρίς δυνάμωνε σε ένα Κύτταρο που είχε πλέον γεμίσει ασφυκτικά. Φάτσες και φατσόνια, όλοι τελικά είμαστε ανίψια του και χαιρόμαστε που μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε μαζί του. Encore δεν έγινε παρόλο που το ζητήσαμε κι ήταν κι η πρώτη φορά που δε μπόρεσα να θυμώσω... Αφενός με τον Πουλικάκο δε θυμώνεις, του τα συγχωρείς όλα.... Αφετέρου...τι να πρωτοπαίξεις και πόσο να τραβήξει το κάθε σετ αφού υπάρχουν κι άλλες.....ΤΡΕΙΣ μπάντες που περιμένουν να παίξουν.

 

Όχι τίποτα άλλο αλλά έχεις και τη μάγισσα που περιμένει ν ανεβεί στη σκηνή....Magic de Spell. Μεγάλοι μάγοι λέμε... Στους Magic de Spell έγινε κανονικό πάρτι!!! Με τρελό χορό, τα απαραίτητα σπρωξίματα, οι κραυγές, ο ίδρωτας... Το κοινό στην κυριολεξία παραληρούσε, ήξερε όλα τα τραγούδια απέξω και κάθε φορά που οι τραγουδιστές έκαναν πάσα στο κοινό αυτό τραγουδούσε σαν τρίτος τραγουδιστής χωρίς να χάνει λόγια ούτε το ρυθμό... Σε όλα τα τραγούδια τους γινόταν αυτό, το τονίζω!!! Στο medley που ξεκίνησε με το «Τρένο» των Τρυπών κανείς δεν πήρε ανάσα!!! Όλοι μαζί «όταν θα’ρθεις να με ξεθάψεις με τις στάχτες και βγάλεις από πάνω μου όλη τη σκουριά», χωρίς κανένα λάθος στο στίχο, μέσα στο ρυθμό. Το κοπάνημα ήταν ασταμάτητο σε όλα τα τραγούδια τους, γνωστά και άγνωστα αν και όλοι έδειχναν να γνωρίζουν τα άπαντα της μπάντας. Οι δυο τραγουδιστές εξαίρετοι frontmen, αεικίνητοι και εκφραστικοί ως εκεί που δεν παίρνει!!! Άλλο ένα σχήμα που κανείς δεν ήθελε να φύγει από τη σκηνή, είχαμε όμως και μια μεγάλη λαχτάρα για κάτι τύπους που βγήκαν μετά και παραμένουν χρόνια τώρα....Απροσάρμοστοι!!!

 

Οδυσσέας Γαλανάκης, Αλέκος Αράπης, Κυριάκος Δαρίβας....τρείς γερόλυκοι!!! Εδώ, μας πήρε και μας σήκωσε στην κυριολεξία!!! Ο,τι είχε αφήσει όρθιο ο Δαρίβας από το σετ με τους Άσους του Καράτε, το γκρέμισε με τους Απροσάρμοστους... Δε μπορώ να συγκρίνω το παίξιμο του με κανένα άλλο γιατί δεν υπάρχει όμοιος του, τόσο απλά. Ο φίλτατος Οδυσσέας τώρα... Τι να πω για τον Οδυσσέα Γαλανάκη; Ότι παίζει παπάδες; Ότι σπέρνει με την κιθάρα του; Ότι κεντάει; Λίγα θα είναι και θα τον αδικώ...αν δεν τον ακούσεις να παίζει δεν μπορείς να ξέρεις. Αν δε δεις τους Απροσάρμοστους επί σκηνής, δε μπορείς να καταλάβεις το ταλέντο και των τριών ως μουσικών και κανείς δε μπορεί να σου περιγράψει και να σου μεταφέρει την αγάπη που βγαίνει όταν ερμηνεύουν τα τραγούδια τους. Μπορεί να λείπει ο Παύλος από τη σκηνή, δε λείπει όμως από τις καρδιές τους, ούτε κι από τις δικές μας. Άλλωστε όπως είναι γνωστό, "hippies don't die, they just trip away"....

 

Τα πόδια πονούν τρομερά ήδη από το σετ του Πουλικάκου, μη σας πω από το σετ του Λήτη... Είναι όμως και κάτι Μωρά που γουστάρουν να βάζουν Φωτιά, να μπαίνουν μέσα στη φωτιά τους, να ανακατεύουν τις στάχτες και να τα κάνουν όλα μπουρλότο!!! Μωρά στη Φωτιά λοιπόν και...μπουρλότο στην κυριολεξία!!! Αδελφοί όλοι μας στη Κόλαση, ο καθένας στη δική του κι όλοι μαζί σε μια μεγάλη φωτιά με αμέτρητα ντεσιμπέλ και τσίτα τα γκάζια. Χωρίς δίχτυ ασφαλείας, χωρίς φρένα, χωρίς κρατήματα....Κοπάνημα και τραγούδι μέχρι να πέσεις κάτω, με το εκφραστικότατο πρόσωπο του Στέλιου Σαλβαδόρ, τα απρόσμενα ξεσηκωτικά πνευστά τους και το κοινό να παραληρεί!!!Δε μπορώ να επιλέξω τραγούδι γιατί όλα τα τραγούδια τους ήταν αυτό που λέει και τ όνομα τους...ΦΩΤΙΑ!!!

Εν κατακλείδι που θα έλεγε κι ο Παύλος... «Η καλύτερη συναυλία που έχω δει ως τώρα χωρίς υπερβολή». Καθαρόαιμο rock’n’roll όπως το εννοούσε ο Jagger στο “It's only rock n roll and I like it”... Και ένα μοναδικό κοινό από κάτω που ουσιαστικά ήταν η 6η μπάντα της βραδιάς! Που συμμετείχε σε όλα τα δρώμενα, που αγάπησε όλες τις μπάντες εξίσου, που γνώριζε τα τραγούδια απέξω κι ανακατωτά, που ήρθε για να περάσει καλά χωρίς γκρίνια και μιζέρια και το έκανε μεταδίδοντας το κέφι σε όλους. Σ ένα χώρο που κουβαλάει την ιστορία της Ελληνικής rock σκηνής.(κι εγώ να στέκομαι κάτω από την αφίσα που έλεγε Ζωντανοί στο Κύτταρο και να νιώθω τη ζωή να ξεχειλίζει και να σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της).
Η ηλικία είναι κάτι πλασματικό ειλικρινά....άσπρα μαλλιά ο Λήτης άλλα σε έστελνε αδιάβαστο με συνοπτικές διαδικασίες. Έχουμε εξαιρετικούς frontmen σ’ αυτή τη χώρα... Λήτης, η wonder woman Βιβή των Στίγμα 90...και οι κορυφαίοι Γιώργος Λαγγουρέτος -Δημήτρης Pixel Δημητριάδης των Magic de Spell. ΔΑΡΙΒΑΣ rules τέλος!!! ΓΑΛΑΝΑΚΗ κάνε κάτι, σε ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ!!!! Νίκος Εφεντάκης η πιο χαμογελαστή κεντήστρα κιθάρας ever!!! Σου παίζει την πενιά τη θανατηφόρα με αυτό το μελένιο χαμόγελο στα χείλη...Σε σφάζει με το βαμβάκι που λέμε και σ’ αρέσει κιόλας και παρακαλάς για λίγο ακόμα....

Μια υπέροχη βραδιά που άξιζε τα λεφτά της, που ήταν δώρο ζωής από το Κύτταρο και όλους όσους συμμετείχαν. Ένα τακούνι μείον και καλά που δε φοράω δωδεκάποντα... Μου θες και RockWave, ε; Που δε μπορούσες να περπατήσεις ως τη στάση μετά...κούνια που σε κούναγε!....

ΛΟΝΓΚ ΛΙΒ ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ επίτηδες το γράφω έτσι εδώ...βλέπεις μιλάω για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ροκ, γι’αυτό!

Θέλουμε κι άλλες τέτοιες βραδιές, με τσίτα γκάζια, γεμάτες rock’n’roll κι αδρεναλίνη. Τις έχουμε ανάγκη!!!!

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Photos by Ειρήνη Ρυσσάκη

 

 

Read 892 times

Leave a comment