Monuments on Facebook

ZEAL AND ARDOR, SKULL AND DAWN, CYANNA MERCURY- Ίλιον Plus, Αθήνα, 5 Μάη

Monday, 15 May 2017 16:23
Published in Live Reviews

Devil is fine ( λες και δεν το ξέραμε)

Γράφει ο Στέφανος Τυροβολάς

Σε αυτό το live πήγα επειδή με έσυραν·

Εδώ και 20 μέρες μου είχαν πάρει τα αυτιά. Για το concept, για την ιδέα, για την απόδοση, για τα πάντα.

Πείστηκα εν τέλει και –ευτυχώς- πήγα.

Γιατί οι Zeal & Ardor είναι πολύ μπροστά μπάντα. Γιατί το soul/fusion που συνδέουν εξυπνότατα με το core παίξιμο στα τύμπανα και τα black σκισμένα φωνητικά, δημιουργεί ένα εξωπραγματικό σκηνικό, που είναι μαγευτικό και εφιαλτικό συνάμα.

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Κατ' αρχήν η επιλογή του χώρου κρίνεται ως απόλυτα επιτυχημένη, τόσο από άποψη προσέλευσης (150 max) όσο και από άποψη αισθητικής και κυρίως ήχου. Απίστευτα καθαρός και ογκώδης ήχος, κρυστάλλινος, με δυναμικές, ο καλύτερος ήχος που έχω συναντήσει στα μαγαζιά της Αθήνας. Ελπίζω να συνεχίσει να υποδέχεται τέτοιους καλλιτέχνες και είδη μουσικής, μιας και έχει τα φόντα να γίνει σοβαρός χώρος υποδοχής underground ανερχόμενων σχημάτων του ακραίου χώρου.

Βέβαια για να κυλούν όλα ομαλά, χρειάζεται και ακρίβεια. Πράγμα που δεν είχε σε καμία περίπτωση η διοργάνωση, μιας και οι πόρτες άνοιξαν με μιάμιση ώρα καθυστέρηση και αντίστοιχα πήγε αρκετά πίσω το συνολικό πακέτο.

Η σύνθεση του κοινού ήταν ενδιαφέρουσα. Κυρίως ψαγμένοι μαυρομέταλλοι αλλά όχι μόνο, μιας και οι headliners έχουν ένα hipster status που αποτυπώθηκε στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προσέλευσης.

 

Στις 22.00 ξεκίνησαν οι Cyanna Mercury με ένα post rock χαρακτήρα που μου θύμισε συνειρμικά Raining Pleasure. Με έντονα βαλκανικά tribal στοιχεία, στο πρώτο μισό της παρουσίας τους σκυλοβαριόμουν, αλλά από τη μέση και μετά αναδύθηκε ένας τέρμα Sabbath χαρακτήρας στο παίξιμο, που με χαροποίησε ιδιαιτέρως. Εξαιρετικός drummer. Συμπέρασμα. Παίξτε Sabbath και θα βρείτε την υγειά σας παιδιά.

Ωραία εμφάνιση.

 

Στη συνέχεια τη σκηνή κατέλαβαν oι Skull & ADawn με τη σκοτεινή country μουσική μας. Δόξα τους Metallica και τον Hetfield, οι μεταλλάδες είμαστε αρκετά εξοικειωμένοι με τον νότιο ήχο, συνεπώς η μπάντα δεν δυσκολεύτηκε να βάλει το μαγαζί σε χορευτικούς southern ρυθμούς. Hell yeaaah!
Βέβαια ακόμα περιμένουμε την διασκευή στο Sign of Evil Existence που πήγε να μας τάξει ο πολύ καλός performer-τραγουδιστής και μπροστάρης της μπάντας.
Μια ωρίτσα γεμάτες ένταση, μπάντζο, Jim Beam και χαμόγελα.
Πολύ σωστή μπάντα, παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά και όσο χρειάζεται, και σε αυτό που κάνουν είναι παραπάνω από απλά καλοί.

Θα ξανακούσουμε για τους Skull & Dawn.

Εν τέλει είχε φτάσει η ώρα για τους headliners.

 

Με συνεσταλμένο στήσιμο επί σκηνής, τα 6 άτομα της μπάντας, χρειάστηκαν περίπου 20 δευτερόλεπτα για να κάνουν πανικό.

Τέλειος ήχος.

Η καλύτερη μπότα που έχω ακούσει εδώ και χρόνια, από έναν υπερπαίκτη ξανθομπάμπουρα με φράντζα, που ήθελε 3 death metal drummer- πυροβολαρχίες για πρωϊνό.

Υπερτούμπανος ήχος κιθάρας που δεν τζιτζίκισε ούτε δευτερόλεπτο! Και συνολικά μια τεράστια εμφάνιση από το πουθενά.
Έπαιξαν βαριά μια ωρίτσα, αλλά δεν χρειάστηκε άλλο. Είναι από τις φορές που έχει περάσει από πάνω σου ένα τανκς και λες δεν πειράζει, ας πάω για ξεκούραση να καταλάβω τι έγινε.

Τ-Ρ-Ο-Μ-Ε-Ρ-Ο-Ι!!

Είναι μπάντα που το έχει. Συνθετικά αλλά κυρίως στο σανίδι. Με τέτοιες εμφανίσεις δεν θα αργήσουν να καταλάβουν και πολύ μεγαλύτερα venues από το Ίλιον.

Εν συνόλω ήταν μια εξαιρετική βραδιά, που θα ήταν αξέχαστη, αν δεν είχαμε βαρεθεί να περιμένουμε απέξω στην εκκίνηση.

Παρόλα αυτά νομίζω ότι είδαμε μια μπάντα που θα γίνει μεγάλη.

Και θα λέμε μετά από κάποια χρόνια ότι ήμασταν 150 νοματαίοι όταν πρωτόπαιξαν εδώ.

Setlist

Sacrilegum I
In Ashes
Servants
Come on Down
We Never Fall
Blood in The River
Row Row
Ship On Fire
Cut Me
Children's Summon
Hold Your Head Low
Bury My Body
We Can't Be Found
Sacrilegium III

Encore

Don't You Dare
Devil is Fine

 

Φωτογραφίες: Χρήστος Λεμονής 

 

Read 339 times

Leave a comment