Monuments on Facebook

FRAGILE VASTNESS, ENEMY OF REALITY, DREAMRITES - MODU, Αθήνα, Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017

Tuesday, 03 October 2017 15:49
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Πολυποίκιλη βραδιά εγχώριας παραγωγής στο κέντρο της Αθήνας!

Γράφει ο Δημήτρης Τσέλλος

Dreamrites

 

Οι Dreamrites μας ήρθαν από τη πόλη της Λάρισας. Πρώτη φορά θα είχα τη χαρά να ακούσω αυτά τα νεαρά παιδιά, που πολύ θα ήθελαν να είχαν την ηλικία που έχουν τώρα, καμιά τριανταριά χρόνια πριν. Δυστυχώς τη προηγούμενη φορά που είχαν παίξει επί αθηναϊκού εδάφους, μαζί με τους Skyclad, ήμουν παρών εκείνη την ώρα στην αντίστοιχη εμφάνιση των Candlemass, οπότε και τους έχασα. Οι Λαρισαίοι λοιπόν με κέρδισαν για τους παρακάτω λόγους: Πρώτον, για τις επιρροές τους. Για όσο βρίσκονταν πάνω στη σκηνή και απέδιδαν τα τραγούδια του ομώνυμου ντεμπούτου τους, μας ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο και μάλιστα προσωπικά, αλλά και απ’ όσο μπόρεσα να μάθω από παρισταμένους γύρω μου, το ευχαριστήθηκα πολύ το ταξίδι αυτό! Δεύτερον, γιατί από το λίγο που συνομίλησα μαζί τους, δεν είναι καθόλου «ψωνισμένοι», αλλά αντιθέτως είναι αρκούντως συνεσταλμένοι και χαμηλών τόνων. Αυτά αρκούν.

 

Πως θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τώρα τη μουσική των Dreamrites; Εύκολο αυτό. NWOBHM και κυρίως Iron Maiden. Αλλά πολύ NWOBHM και ΠΟΛΥ Iron Maiden! Με αναφορές σε διάφορους δίσκους τους (“Powerslave”, “Killers”, “Piece Of Mind”, “Brave New World”), με τα φωνητικά και τις κινήσεις του τραγουδιστή Αλέξανδρου Σιδεράκου (ο οποίος στο πρόσωπο είναι φτυστός ο Joacim Cans, τώρα με τα μούσια, με τα χαρακτηριστικά του να φέρνουν στον Joseph Mawle - ο θείος Benjen Stark για όσους βλέπουν “Game Of Thrones”) να παραπέμπουν στον Bruce Dickinson, με τις δισολίες να δίνουν και να παίρνουν… Εκτός των Maiden, έπιασα στον αέρα αναφορές σε Iced Earth (λίγες), σε Diamond Head και Angelwitch και ας μη (!) το καταλαβαίνουν τα παιδιά. Το μόνο που με πείραξε (λέμε τώρα), ήταν το γεγονός πως δεν έπαιξαν μια διασκευή σε κάποιο αγαπημένο τους κομμάτι. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά θα ήταν σίγουρα και δικό μου, γι’αυτό!

 

Από την άλλη όμως, αυτό δείχνει πίστη στο δικό τους υλικό, οπότε πάσο. Ιδιαίτερη μνεία στον κιθαρίστα Δημήτρη Τζιούρτζεκ (ελπίζω να γράφω σωστά το επώνυμό του), που φορούσε τη πιο cult μπλούζα που έχω δει ποτέ μου: αμάνικη, κατακόκκινη, που με άσπρη γραμματοσειρά έγραφε το λογότυπο των …Macter. Ναι, των Macter. Heavy/speed metal made in Russia, από το ‘80τόσο, με ρωσικό στίχο. Βγήκα nock-out! Και εις ανώτερα παίδες!

Setlist:

1. Lord Hypnos
2. Dreamrites
3. Οnly Time Will Tell
4. The Redeemer
5. Lament of Sorrow
6. With Blood We Pay
7. Snow Queen


Enemy Of Reality

 

Μετά το παλαιοσχολικό (old school ντε) metal των Dreamrites, σειρά είχαν οι δεύτεροι καλεσμένοι των Fragile Vastness, οι συμφωνικοί metallers Enemy Of Reality. Έχοντας πέρυσι κυκλοφορήσει έναν εξαιρετικό, με όλη τη σημασία της λέξεως, δίσκο, το "Arakhne", θέλησαν να τον παρουσιάσουν στην ολότητά του. Η ποιότητα των συνθέσεων του "Arakhne" είναι δεδομένη, αυτό που ακούει κανείς όταν βάζει το δίσκο να παίξει χαρακτηρίζεται από λεπτομερή και άκρως επαγγελματική δουλειά, είχα όμως τη περιέργεια να δω πως ανταποκρίνεται η μπάντα στο συναυλιακό σανίδι.

 

Όταν είδα τη μπάντα να ανεβαίνει στη σκηνή ντυμένη έτσι ώστε να εξυπηρετεί και το concept του δίσκου, με μαύρα, «θεατρικά» ρούχα και το ανάλογο μακιγιάζ, κατάλαβα πως όλα είναι μελετημένα. Επικό, λυρικό, πομπώδες, δραματικό metal με όλη τη σημασία του όρου, με πολλά θεατρικά στοιχεία όπως είπαμε, πολύ καλή τεχνική κατάρτιση απ’ όλα τα μέλη του group και με μια επιβλητική Ηλιάνα Τσακιράκη, να μην έχει να ζηλέψει τίποτα από τις “ντίβες” των ξένων αντιστοίχων σχημάτων. Το συμφωνικό female fronted metal με έχει κουράσει πολύ, είναι η αλήθεια. Έχει επέλθει μεγάλος κορεσμός στη σκηνή θεωρώ. Το γεγονός λοιπόν πως οι EoR με «ανάγκασαν» να τους δω με χαρά, λέει πολλά.

 

Ίσως αυτό να οφείλεται και στο ότι δεν είναι γλυκανάλατοι, αλλά θυμίζουν τις σκοτεινές στιγμές των After Forever περισσότερο. Ιδιαίτερη εκτίμηση θρέφω προς τα “Weakness Lies Within”, “Time Immemorial” και το αρχαιοελληνικό δράμα “Nouthetisis”, τα οποία και αποδόθηκαν άψογα, με τα υπόλοιπα κομμάτια να ακολουθούν χωρίς να ρίχνουν το επίπεδο στο ελάχιστο. Κατά τη διάρκεια του set, πότε ο Στυλιανός Αμοιρίδης (κιθάρα) και πότε η Ηλιάνα μιλούσαν στον κόσμο για το πού βρισκόταν εκείνη τη στιγμή η ιστορία τους (ο μύθος της Αράχνης και το πώς αυτή μεταμορφώθηκε στο γνωστό έντομο από τη θεά Αθηνά), πράγμα που εμπλούτιζε ακόμη περισσότερο την εμφάνισή τους. Μπράβο και τους EoR λοιπόν και ώρα να παραδώσω τη σκυτάλη στον Χρήστο για τους headliners της βραδιάς.

Setlist:

1. Martyr
2. In Hiding
3. Weakness Lies Within
4. Time Immemorial
5. Afraid No More
6. Nouthetisis
7. Showdown
8. I Spare You
9. Reflected
10. A Gift of Curse
11. The Taste of Defeat


Γράφει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Fragile Vastness

 

Δώδεκα χρόνια είναι πολλά. Πάρα πολλά, ειδικά όταν σε δένει κάτι παραπάνω με ένα αγαπημένο σου(*) μουσικό σχήμα!... Όμως τούτο το προοδευτικό (by all means) σεξτέτο έχει αποδείξει περίτρανα πως δεν αρέσκεται στον «πρωταθλητισμό» της αγοράς, μα προτιμά να αφήνει πίσω του ώριμους μουσικούς συντρόφους μας κατά βούληση, όταν, όσο και όποτε νιώθει να ξεχειλίζει από γόνιμες ιδέες ο ηγετικός Γιαλαμάς.

 

Το πρόσφατο “Perception” συνηγορεί σε όλα τα παραπάνω τα μάλα. Και ήταν η ζωντανή του παρουσίαση το έναυσμα για τούτη τη ποικιλόμορφη βραδιά. Γύρω στις έντεκα λοιπόν ξεκίνησε η από σκηνής αυτούσια, ολοκληρωμένη περιγραφή του και ευτυχώς για όλους, τα μικρά προβλήματα στον ήχο της κιθάρας ξεπεράστηκαν γοργά. Η απρόσμενη παρουσία του φίλτατου Αλέξη Φλούρου τελευταία στιγμή λόγω υποχρεώσεων του Γιώργου Θανάσογλου στο εξωτερικό αποτέλεσε για πολλούς από εμάς τους παλαιούς kinder – έκπληξη, αφού συμπλήρωνε καίρια την «αυθεντική» σύνθεση της μπάντας! Άλλωστε ο Αλέξης έχει υπάρξει και μέλος των αγαπημένων μου What’s The Buzz?, γεγονός που μονάχα ο Λαγωνίκας, η Σπαμπανίκου και εγώ γνωρίζουμε σε τούτο το ντουνιά αφού δεν αξιωθήκαμε εν τέλει να παίξουμε έστω κάπου..
Χρειάζεται να καταγράψω που στάθηκε ο πήχης;;; Με Γιαλαμά, Φλούρο, Τσολάκη και Κατσαμάτσα;;; ΧΑ! Σε παρακαλώ. Όσο για τον Βασίλη Μπατίλα στη δεύτερη κιθάρα και την ψυχωμένη Έλενα Στρατηγοπούλου στη φωνή, βαπτίστηκαν μονομιάς για τα καλά με το σπαθί τους ως πανάξιοι συνοδοιπόροι των γηγενών βετεράνων.

 

Ο γλαφυρός και ανέκαθεν επικοινωνιακός Βαγγέλης μας πληροφόρησε για το όλο concept του νεογέννητου album προετοιμάζοντάς μας συγχρόνως για την επερχόμενη κυκλοφορία ενός αντίστοιχου βιβλίου που θα κυκλοφορήσει αισίως μαζί με τον επόμενο δίσκο κατά την διάρκεια του 2018!
Το παρατεταμένο κλείσιμο της αυλαίας μας επιφύλαξε κι άλλες εκπλήξεις. Πολύ χάρηκα που είδα ξανά τον Χάρη Τσούμο μετά τόσα χρόνια να λάμπει (ακόμη!) με την οπερατική φωνάρα του στα αγαπημένα μας “Weep No More” & “Parasite” από το “Excerpts…”. Όσο για τον Εικοσιπεντάκη των Innerwish, τίμησε υπέρ το δέον το το επετειακό γεγονός ερμηνεύοντας άρτια τα “Love and Loss” & “From East to West” από το δημοφιλές “A Tribute To Life”.
Όπως αντιλαμβάνεστε λοιπόν, το MODU έζησε μια από τις καλύτερες εγχώριας καταγωγής στιγμές του.

Set List: 

I’m Fire, Heaven On Mars, World Distorted, Daydreams, The Portal, Frequencies, A Wall Of Glass, A Face In The Mirror, Perception, Vivacious Turn Of Thought, Love And Loss, From East To West


(*)
Δεν είναι η ολοκληρωτική ανάθεση της φωτογράφισης εκτός και εντός studio για της ανάγκες του “ Excerpts…” το 2001-2002 που έγραψε ιστορία, ούτε η «οικιακή» φωτογραφία που ακολούθησε για το “Tribute to Life” που με θέλει οπαδό και φίλο των παιδιών αυτών. Ούτε καν τα μπόλικα τραπεζώματα που έχουμε κάνει παρέα. Είναι η αμοιβαία εκτίμηση.

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

 

Read 614 times

Leave a comment