Monuments on Facebook

GANG OF FOUR, KRAAK - Αθήνα, Gagarin 205, 27 Σεπτεμβρίου 2019

Tuesday, 01 October 2019 08:47
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Οι GANG OF FOUR είναι μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες στον post punk ήχο και τεράστια επιρροή για πολλά συγκροτήματα. Οι ΤΡΥΠΕΣ τους χρωστούν πολλά για την ηχητική κατεύθυνση του ντεμπούτου τους και ο Kurt Cobain θεωρούσε το ντεμπούτο τους ως κομβικό δίσκο για την ευρύτερη punk σκηνή. Γι’άλλη μια φορά ήρθαν στη χώρα μας για συναυλία και δε θα μπορούσαμε να λείψουμε!

Κείμενο-φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

 

 

Support ήταν οι ΚΡΑΑΚ, μια από τις πιο ιδιότυπες καινούριες μπάντες της παραπαίουσας ελληνόφωνης rock σκηνής. Τo ομότιτλο ντεμπούτο τους είναι μια πραγματική όαση και φάνηκε περίτρανα στο σανίδι του Gagarin ότι έχουν δυνατότητες για μεγάλα πράγματα. Στα, περίπου, 40 λεπτά που είχαν στη διάθεση τους λίγο μετά τις 22:00 κατάφεραν να παντρέψουν τον ελληνικό στίχο με το garage, το punk και τα ψυχεδελικά περάσματα. Μορφή στο κέντρο ο Ντον Σταυρινός με την τρομπέτα του που γέμιζε τρομερά τον ήχο τους. που δεν θυμίζει με τίποτα τον τυπικό ελληνικό rock ήχο. Τα φωνητικά του Άγγελου Κώττα μόνο χάνονταν στο τελικό αποτέλεσμα από τα ηχεία, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αλλοίωσαν τον χαρακτήρα τους! Αν συνεχίσουν στον ίδιο προσανατολισμό θεωρώ ότι θα δώσουν το φιλί της ζωής στο εγχώριο ελληνόφωνο rock.

 

 

Λίγο μετά τις 23:00 ανέβηκε η σημερινή εκδοχή των GANG OF FOUR, στους οποίους υπάρχει πλέον μόνο ο κιθαρίστας Andy Gill από την αρχική τους σύνθεση. Από το 2004 που επανασυνδέθηκαν για δεύτερη φορά με την σύνθεση του 1976 άλλαξαν πολλά και σίγουρα το line up τους σήμερα κατάφερε να μεταφέρει την ένταση των 15 κομματιών που επέλεξαν για το, σχεδόν, 70λεπτο σετ τους. Και πώς να μην σκορπίσουν κύμα ενθουσιασμού στο κοινό, που γέμισε κατά το ήμισι το κάτω μέρος του club, όταν 7 εξ αυτών από το ιστορικό τους ντεμπούτο – “Entertainment”; Ειδικά όταν ξεκινάνε με το “Not great men” και αποχωρούν μετά το ισοπεδωτικό “I found the essence rare” κατά τη διάρκεια του οποίου ο τραγουδιστής τους, John "Gaoler" Sterry, έσπασε με έναν σωλήνα έναν φούρνο μικροκυμάτων!

 

 

Είναι καθιερωμένο στις συναυλίες τους βλέπετε… Από τον ίδιο δίσκο επέλεξαν τα “5.45”, “At home he is a tourist”, “Damaged goods”, “Ether”, “Natural’s not in it”. Αν και κυκλοφόρησαν φέτος το “What happens next”, δεν έπαιξαν παρά μόνο το “Isle of dogs”, που χειροκροτήθηκε εξίσου με τις υπόλοιπες συνθέσεις τους! Από την υπόλοιπη δισκογραφία τους έπαιξαν τα “Why theory?”, “To hell with poverty”, “I parade myself”, “He’d send in the army”, “Toreador”, “What we all want” και “Paralysed”.

 

 

Το rhythm section τους απλά σκοτώνει! Ο αεικίνητος και φοβερά εκφραστικός μπασίστας τους, Thomas McNeice, έχει καταφέρει να ταιριάξει άψογα με τον drummer τους, Tobias Humble! Και όποιος θεωρεί ότι οι καλοί μπασίστες παίζουν μόνο με τα δάχτυλα, θα δαγκώσει τη γλώσσα του βλέποντας τον να παίζει με την πένα και μάλιστα με εκπληκτική ταχύτητα! Πραγματικά τον θαύμασα και τον λυπήθηκα όπως και τον, επίσης, αεικίνητο frontman τους! Το γιατί είναι τελείως παράδοξο και στα 25 και πλέον χρόνια που πηγαίνω σε συναυλίες δεν το έχω ξαναδεί αυτό το σκηνικό: Συνεχώς μπερδεύονταν τα καλώδια των οργάνων και των μικροφώνων! Ο καημένος ο roadie έτρεχε σε κάθε κομμάτι να ξεμπερδέψει τα καλώδια! Σε ένα σημείο μάλιστα έφυγε το καλώδιο από τα πετάλια του μπάσου, γεγονός που έδειξε πόσο έχαναν ηχητικά χωρίς το μπάσο!

 

 

Ο Sterry χάρισε σκηνικά απείρου κάλλους με το να σκύβει στο κέντρο της σκηνής που εκεί έφτανε το καλώδιο και αφού παρατούσε εκεί το μικρόφωνο, πεταγόταν σαν ελατήριο στο στημένο και διαθέσιμο καλώδιο στην μια άκρη της σκηνής! Θα έλεγε κανείς ότι στην αρχή τους εκνεύρισε όλο αυτό το μπέρδεμα των καλωδίων, αλλά μια παρηγορητική αγκαλιά στον roadie έδειξε ότι μάλλον ο ευτραφής συνεργάτης τους δεν έχασε, ευτυχώς, τη δουλειά του!

 

 

Ο Sterry είναι πραγματικά χαρισματικός τόσο με την κινησιολογία του και τον αστείρευτο punk χορό του, όσο και με τον ήχο της μελόντικας! Φωνητικά έχει καταφέρει να χρωματίσει ιδανικά τις παλιές τους συνθέσεις και είναι πραγματικά άξιος συνεχιστής των GANG OF FOUR, όσο και ο McNeise και Humble!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για το τέλος ο συγκινητικός 63χρονος ηγέτης τους, Andy Gill! Τα χρόνια έχουν περάσει και κινησιολογικά είναι πολύ μακριά από αυτό που ήταν κάποτε! Όμως την κιθάρα του εξακολουθεί να την γρατζουνάει με την ίδια άγαρμπη μαεστρία που είχε από τις πρώτες τους μέρες! Όλοι υποκλίθηκαν στο μεγαλείο του και η συνολική τους παρουσία θα δικαιολογούσε μια sold out βραδιά-προσκύνημα στην ζωντανή ιστορία των GANG OF FOUR! Ακόμα και όταν τραγούδησε, καταλάβαμε όλοι ότι στην ψυχή του παραμένει έφηβος, κι ας πρέπει συχνά να χρησιμοποιεί εισπνεόμενο για το άσθμα του – δυστυχώς πολλοί κάπνιζαν κι ας έγινε παράκληση πριν ξεκινήσουν!

Μέχρι την επόμενη φορά ας δοκιμάσουν να παίξουν με ασύρματα μικρόφωνα και ανάλογο εξοπλισμό για το μπάσο και την κιθάρα τους, εκτός κι αν θέλουν να δούμε αστεία σκηνικά του να περνάει ολόκληρος ο McNeice μαζί με το μπάσο του ανάμεσα από τα καλώδια! Εις το επανιδείν!

 

 

 

 

Read 150 times

Leave a comment