Monuments on Facebook

ANNIHILATOR, ARCHER NATION, DREAMLORD – Piraeus 117 Academy, Αθήνα, Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2019

Monday, 18 November 2019 00:03
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Ουαου... ναι ρε φίλε ουάου ! Αν βέβαια εξαιρέσουμε την αντιασφυξιογόνο μάσκα στο drum kit των Dreamlord που δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε… Γιατί? Πολύ απλά, όταν έπαιζαν τα παιδία, ήμασταν τρεις και ο κούκος στην πλατεία!...

Καταγράφει ο φίλτατος αναγνώστης Μιχάλης Αγγελάκης

 

Ας το πάρω από την αρχή όμως. Live @ Piraeus 117 Academy, Dreamlord, Archer Nation, Annihilator. Βρέθηκα από νωρίς έξω από τον συναυλιακό χώρο. Οι πόρτες άνοιξαν όμως με αρκετή καθυστέρηση. Έτσι ήμουν από τους πρώτους που μπήκαν δίνοντας το εισιτήριο μου στην είσοδο.. Κύριος..! Μετά λύπης όμως διαπιστώνω ότι οι Dreamlord έχουν ήδη ξεκινήσει να παίζουν την καθορισμένη από το πρόγραμμα ώρα, παρά τα όσα προέκυψαν. Ως εκ τούτου, οι τριάντα άνθρωποι που βρεθήκαμε μέσα προλάβαμε να ακούσουμε μόλις δυο τραγούδια από το βαρβάτο, επιθετικό show τους.

 

 

Το ποιος φταίει για αυτή την κουτσουκέλα (όπως λένε και στο χωριό μου), ουδέποτε θα το μάθουμε αν δεν υπάρξει ανάλογη ενημέρωση της διοργανώτριας, ώστε να διαγραφούν οι όποιες φήμες ράδιο-αρβύλα... Το θέμα είναι όμως πως αποτέλεσμα αυτού ήταν να πάει άκλαυτη η Ελληνική μπάντα, κανονικά!

 

 

Οι Dreamlord όμως δεν κώλωσαν και παίζοντας στιβαρό thrash για ολίγους, μας αποχαιρέτησαν με χαμόγελο & ευγνωμοσύνη που βρέθηκαν (έστω κι άδοξα) στην ίδια σκηνή με τον Καναδό μουσικοσυνθέτη. Μπράβο ρε παιδιά, respect!

 

 

Οι Archer Nation δεν άργησαν λεπτό να ανέβουν στη σκηνή. Μόλις που πρόλαβα να καπνίσω ένα τσιγάρο και να καταπιώ μια μπύρα. Μελωδικό thrash, με κοφτερά riffs και φανερή προδιάθεση για Megadeth. Το αρχικό πρόβλημα του ήχου (η κιθάρα ήταν λίγο χαμηλά) διορθώθηκε πάραυτα και έτσι απολαύσαμε τούτο το εκρηκτικό thrash power trio από την Καλιφόρνια. Ομολογώ δημοσίως πως δεν τους είχα ξανακούσει, δεν έτυχε. Εντυπωσιάστηκα όμως από την περίσσια ενέργεια τους.

 

 

Όσο για τον drummer…υπήρξε εκρηκτικός! Μπορεί ο Keyhan Moini να μην είναι ο πιο αριστοτεχνικός του κόσμου, όμως το παλικάρι έβγαλε την ψυχή του και την πασάλειψε πάνω στα τύμπανα. Ο δε μπασίστας ρε φίλε, μοιάζει ο μπασίστας της διπλανής πόρτας. O David de Silva δείχνει ένας απλός τύπος που όμως χτίζει ένα φοβερό background για τον αεικίνητο Dylan Rose, τον ηγέτη της παρέας. Οι δυο του rhythm section γέμιζαν καίρια τα τραγούδια και έτσι η κιθάρα ήταν ελεύθερη να κάνει αυτά που γουστάρει. Το ala Dave Mustaine ύφος του τραγουδιστή και κιθαρίστα του σχήματος εμένα προσωπικά μου κάνει.

 

 

Μπόλικη ενέργεια και ωραίες μελωδίες από τους Archer Nation λοιπόν που πέρασε στο κοινό. Κι ο κόσμος τους το ανταπόδωσε απλόχερα, δημιουργώντας διαρκώς mosh pits μεταξύ των τραγουδιών. Εγώ γούσταρα κάργα!

And now ladies & gentlemen, it’s party time!

 

 

Χαμογελαστό tech thrash metal λοιπόν από τον Jeff και την παρέα του, που ανέβηκε στο stage χοροπηδώντας, τρέχοντας. Φίλε άσε τους λαϊκούς και τους έντεχνους να κλαίνε για τη χαμένη τους αγάπη. Οι Annihilator μπήκαν με φόρα και μας παρέσυραν σε ένα τρελό Metal πανηγύρι. Με κομμάτια όπως τα Betrayed” με το οποίο άνοιξαν, το “No Way Out” από το “Feast”, το “One To Kill” από το “For the Demented”, το “The Trend”, το “Ultra Motion”, το “Twisted Lobotomy” του 2017, μας έκαναν άνω-κάτω μονομιάς! Mosh pit και headbanging ανηλεώς, για τον κόσμο που διψούσε για…Waters!

 

 

Ευτυχώς δεν ξέχασαν να μας συστήσουν και τον επερχόμενο δίσκο με τα καταιγιστικά “Psycho Ward” και “Armed to the Teeth”. Τίμησαν όμως υπέρ το δέον και την χρυσοκέντητη ιστορία τους παίζοντας ύμνους όπως τα “King of the Kill” (το έπαιξαν δεύτερο και μας ίσιωσαν την φράντζα!), “Set the World on Fire”, “Scissors are Never Alone”, “Knight Jumps Queen”, “Tricks and Traps”, “W.T.Y.D”, μα και το αειθαλές “Phantasmagoria” από το 1990.

 

 

Μα το καλύτερο το άφησαν για το τέλος. Η βραδιά ήταν κατά κάποιο τρόπο αφιερωμένη στον Randy Rampage, τον αείμνηστο τραγουδιστή του πρώτου δίσκου. Του φοβερού και τρομερού “Alice in Hell” που τους έκανε τότε εν μια νυκτί ήρωές μας!

 

 

Ο λαλίστατος ηγέτης δεν σταμάτησε να μας λέει ιστορίες. Έτσι λοιπόν μάθαμε ότι το πιο αγαπημένο τραγούδι του Rampage ήταν το “Burns like a Buzzword Blade” και το χειρότερο του παρακαλώ, ποιο;;; Το “Alice In Hell”! (…αν έχεις τον Θεο σου ρε Randy!..).

 

 

Ήχος-μπετόν, από ένα από τα πιο δεμένα σχήματα που έχει δημιουργήσει ποτέ ο Jeff. Εν ολίγοις, θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρξε φανατικός φίλος του σχήματος που να βρέθηκε στο live αυτό και να μην έφυγε χορτασμένος…

 

 

ΥΓ: θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Πρόεδρα, το Χρήστο Κισατζεκιάν και τα “Rock ‘n’ Roll Monuments” που με εμπιστεύθηκαν ώστε να καταγράψω τις εντυπώσεις μου για αυτή τη βραδιά.

ΥΓ2: αν οι φήμες που κυκλοφόρησαν ότι για την καθυστέρηση και το θάψιμο των Dreamlord ευθύνεται ο αγαπημένος μας Jeff… τι να πω…

 

 

ΥΓ3: Ρε φίλε ο μπασίστας των Annihilator δε μοιάζει υπερβολικά στον αείμνηστο Cliff Burton, ή είναι ιδέα μου?

photos by Chris Kissadjekian

Read 162 times

Leave a comment