Monuments on Facebook

FOUGAROCK FESTIVAL #2 : PLANET OF ZEUS, 1000 MODS, THE NOISE FIGURES, HALF NOTE,GEORGE ZERVOS & BAND, DEAF RADIO – «ΦΟΥΓΑΡΟ», Ναύπλιο, Παρασκευή 17 - Σάββατο 18 - Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

Wednesday, 22 June 2016 11:23
Published in Live Reviews

Η δεύτερη συνεχής χρονιά του νέου μουσικού θεσμού της Αργοναυπλίας ήθελε φέτος το ετήσιο Φεστιβάλ στα ντουζένια του, με ένα αξιοζήλευτο line-up εγχώριων σχημάτων που μετρούν μπόλικα χιλιόμετρα, εντός και εκτός συνόρων! Η φαντασμαγορική εξελικτική πορεία του μας θέλει- γιατί όχι;- να ονειρευόμαστε και ξένα ονόματα κάποια στιγμή στα προσεχή χρόνια, Θεού θέλοντος φυσικά με όλα αυτά που βιώνουμε…
Ιδού λοιπόν τα όσα συνέβησαν στον πανέμορφο πολιτισμικό πολυχώρο το 3ήμερο πριν τον εορτασμό του Αγίου Πνεύματος.

Παρασκευή 17 Ιουνίου

Half Note
Οι γηγενείς Half Note είχαν -τον κάπως άχαρο- εναρκτήριο ρόλο της πρώτης ημέρας, αλλά γρήγορα και με αέρα κατάφεραν να παρασύρουν στον ρυθμό τους το κοινό που είχε συγκεντρωθεί. Οι συνθέσεις που παρουσίασαν απ' το δισκογραφικό υλικό των δύο άλμπουμ ("Motivated" και "My Superior") και του ενός ep τους ("Lies") ήταν αρκετά απλοϊκές, ώστε να προδώσουν τις καλά μελετημένες επιρροές τους, ταυτόχρονα όμως, όσο ακριβείς και οικείες έπρεπε, ώστε να "πιάσουν" τους φιλόμουσους του metal και δη, του alternative. Η σκηνική παρουσία τους παρέμεινε δυναμική καθ' όλη τη διάρκεια του συνεκτικού set του, με τα φωνητικά του Γαβρίλη Παναγιώτη να κλέβουν την παράσταση και το groove-άτο "Drop" να αφήνει την πιο δυνατή επίγευση.

George Zervos
Γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των Penny & The Swinging' Cats και την παράσταση "Elvis Alive & Lookin' for Trouble", ο George Zervos κλήθηκε να είναι το main act και να ψυχαγωγήσει το λιγοστό κοινό με το πολλών χιλιάδων WATT rock 'n' roll του. Οι επιλογές του ισορροπούσαν ανάμεσα στο επερχόμενο ντεμπούτο του "For Your Love" και διασκευές "εφ' όλης της ύλης". Με ενέργεια σωστού performer έκανε πέρασμα από γνωστές καινούριες ("Gold On The Ceiling"- The Black Keys) και παλιές κλασικές ("Twist 'n' Shout" - The Beatles) επιτυχίες, άλλοτε προσαρμόζοντάς τες στο προσωπικό του ύφος και άλλοτε προσπαθώντας να πετύχει την απόδοση μεγάλων ηρώων, όπως ο Bowie και ο Elvis, κάποιες φορές επιτυχημένα και κάποιες άλλες όχι τόσο. Οι δικές του συνθέσεις κατάφεραν να ενσωματωθούν στο set του, δημιουργώντας μια άκρως χορευτική ατμόσφαιρα, με το κοινό να συμμετέχει τόσο με παλαμάκια στο "Shake", όσο με χορευτική διάθεση στο σκέρτσο του "Bad Bad Girl". Η τετραμελής μπάντα του έδωσε τον καλύτερο εαυτό της και το κοινό την αντάμειψε με θερμό χειροκρότημα ευχαρίστησης.

Σάββατο 18 Ιουνίου

The Noise Figures
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη η επιμονή & η εργατικότητα του γηγενούς ντουέτου! Προσωπικά τους έχω ήδη φωτογραφίσει πολλάκις, αφού δίνουν το παρών με κάθε ευκαιρία ως supporting act γνωστών σχημάτων του εξωτερικού, μα κυρίως, ως πανταχού παρόντες σε ετήσιους θεσμούς / Φεστιβάλ. Ως ανήσυχα πνεύματα λοιπόν, οι Γιώργος Νίκας (τύμπανα & φωνητικά) και Στάμος Μπάμπαρης (κιθάρες & φωνητικά) όργωσαν φέτος και την Ευρώπη, με τις αποσκευές τους υπέρβαρες, αφού τα “The Noise Figures”(2013) & “Aphelion”(2015) τους θέλουν εξίσου ενεργούς και δισκογραφικά.
Από αυτά τα δυο έργα τους λοιπόν το ωριαίο set list στο «Φουγάρο». Η απρόσμενη επίσκεψη της Αστυνομίας την προηγουμένη το βράδυ ήθελε δυστυχώς το P.A. σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από τα προσδοκόμενα, πόσο μάλλον σε σχέση με την πρόσφατη εμφάνισή τους στο Release Athens στης Πλατείας Νερού… Γεγονός που, ως ντουέτου, αφαίρεσε μέρος της «στιβαρότητας» που οι βρυχώμενες κιθάρες χτίζουν για το psych rock σχήμα. Και να πεις πως είχε περάσει η ώρα κοινής ησυχίας… Εννιάμιση βγήκαν! Ουδέν παραπάνω σχόλιο. Κι όμως. Τη φανέλα την ίδρωσαν! Και με συνοδεία μπόλικου ξηρού πάγου, συνεπήραν το λιγοστό (ακόμη) κοινό σε κατατόπια γνώριμα, οικεία.

Planet of Zeus
Ήταν λίγο μετά τις έντεκα το βράδυ που, «εσπευσμένα» ως αγχοτικά λόγω της παραπάνω άχαρης πραγματικότητας, κατέλαβαν τα σανίδια οι Αθηναίοι ηγέτες του Δωδεκάθεου. Η εικόνα του χώρου εντελώς διαφορετική πλέον, αφού μέτρησα πάνω-κάτω καμιά 350-400αριά κεφάλια να πηγαινοέρχονται μανιωδώς! Δεμένοι-μπετόν αρμέ, πάτησαν πόδι με τσαμπουκά περίσσιο όπως μας έχουν συνηθίσει άλλωστε. Ναι, τα έδωσαν όλα, λες και έπαιζαν στο κατάμεστο club της Ιεράς Οδού, μπρος σε 4.000 κόσμο. Έτσι! Όπως κάθε τίμιο σχήμα της Υφηλίου που ανήκει στο τίμιο Rock’n’Roll.
Εδώ ο ήχος ήταν βαρβάτος. Προφανώς με το αντίστοιχο ρίσκο εκ μέρους της διοργάνωσης(;)… Μα πώς αλλιώς να ακούσεις βρε αδελφέ τα βδελυρά κυήματα των τεσσάρων δίσκων τους από σκηνής;;; Με το ολόφρεσκο “Loyal to the Pack” να πρωταγωνιστεί σοφά στο set list σε σχέση με τα τρία προηγηθέντα, το πάρε-δώσε κοινού & μπάντας κατάντησε άκρως ψυχαγωγικό, έως και εκρηξιγενές! Κι αν πλέον το προχωρημένο της ώρας εγκυμονούσε τον κίνδυνο μιας νέας επίσκεψης των οργάνων της τάξεως, το κουαρτέτο μας χάρισε το πολυπόθητο encore. Έτσι Χ 2!

Κυριακή 19 Ιουνίου

Deaf Radio
Ένα πράγμα που κίνησε την προσοχή μου και εξόρυξε μονομιάς την εκτίμησή μου σε αυτό το «νηπιακό» κουαρτέτο που μετρά τρία μόλις χρόνια ύπαρξης και έχει κυκλοφορήσει μονάχα το περσυνό cd single “Down On Her Knees”/“No Hay Banda”, είναι ο «αέρας» τους επι σκηνής. Συνήθως, δεν συνάδει! Και σε αυτό, υποκλίνομαι!
Με το set list τους λοιπόν να συμπεριλαμβάνει εκ των πραγμάτων τραγούδια από το επερχόμενο, πρώτο δισκογράφημά τους ώστε να συμπληρωθεί μια ώρα, οι Πάνος Γκλίνος, Αντώνης Μάντακας, Δημήτρης Σακελλαρίου & Γιώργος Διαθεσόπουλος έστρωσαν το κόκκινο χαλί στους κοντοχωριανούς 1000 Mods καίρια. Μια διάθεση «σκοτεινής στεναχώριας» ala Radiohead απλώθηκε στον Καλοκαιρινό χώρο για μια περίπου ώρα, με εξαίρεση που επιβεβαίωσε τον παραπάνω κανόνα μια-δυο up tempo στιγμές όπου προσωπικά, με ταξίδεψαν ένα μήνα μπρος, τότε που αρκετοί από εμάς θα υποκλιθούμε στην μοναδικότητα των Muse… Κακά τα ψέματα, ήταν εκεί που χειροκρότησα σθεναρά!...

1000 Mods
Πρώτη φορά απόλαυσα αυτούς τους ευθυτενείς τους παλιοροκάδες «εντός έδρας» στα δέκα χρόνια που τους αποθανατίζω. Και ομολογώ πως ήταν από τις κορυφαίες τους…
Με το “Vultures” να έχει σβήσει πλέον δύο κεράκια, οι Χιλιομοδίτες ανακάτεψαν την τράπουλα και πισωγύρισαν παντού. Αποτέλεσμα; «Μια εικόνα, χίλιες λέξεις» λένε, οπότε σας παραπέμπω στις συνοδευτικές φωτογραφίες μου ώστε να πάρετε μια μικρή μονάχα γεύση από την…διαδραστικότητα της ωριαίας, καταιγιστικής εμφάνισής τους! Οι μπροστινοί τα σπάσατε όλα.
Ναι. Ξέρω. Οι νεότεροι το αποκαλείτε Stoner / Desert Rock. Ως πενηντάχρονος του λόγου μου, επιτρέψτε μου να καταθέσω εκ πείρας πως, αυτό που επιχειρούν τα μαστόρια μας εδώ και μια δεκαετία, είναι ένας τίμιος Φόρος Τιμής στο ανυπέρβλητο Hard Rock της περιόδου 1966-1976! Από το υβρίδιο των μαγικών Cream έως και τα πρώτα δισκάκια των AC/DC με Bon Scott. Τότε δηλαδή που το εν λόγω ιδίωμα έγραψε τις χρυσοκέντητες σελίδες της ιστορίας του… Όμως αν πρέπει να εστιάσω σε ένα σχήμα για τους 1000 Mods μα και για τους Planet, θα καταγράψω ευθαρσώς τους βετεράνους CACTUS!!!! Και με αυτό κλείνω την (απαραίτητη) παρένθεση μου.
Στο δια ταύτα; Rickenbaker, ταυράκια και Άγιος ο Θεός ρεεεϊ! Τα σέβη μου.

Ανταπόκριση Παρασκευής: Τόνια Πετροπούλου

Φωτογραφίες Παρασκευής: Στάθης Ζούμπος

Ανταπόκριση Σαββάτου / Κυριακής & φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν / www.livephotographs.com

 

Read 532 times

Leave a comment