OREGON – Half Note, Αθήνα, Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

Friday, 18 November 2016 16:12
Published in Live Reviews

Η πεμπτουσία της θρυλικής ECM σε απόσταση αναπνοής!

Περί αυτού επρόκειτο ουσιαστικά, αφού παρότι οι Oregon ξεκίνησαν στην αυγή των επαναστατικών ‘60’ς από το Πανεπιστήμιο της πολιτείας αυτής για να υπογράψουν αργότερα στην σημαίνουσα Vanguard, ήταν η στενή & πολύχρονη συνεργασία τους με τον πρωτοπόρο Manfred Eicher που ξεκίνησε στα 70’ς «υπαίτια» για τους αναρίθμητους οπαδούς τους σε όλη την Υφήλιο. Το μεγάλο τους break through. Και εδώ ακριβώς λοιπόν τίθεται το εύλογο ερώτημα: πού ήταν οι Έλληνες εξ αυτών τούτο το τετραήμερο; Τουλάχιστον τη Δευτέρα που είχαμε την τύχη να τους απολαύσουμε εμείς, η εικόνα του ιστορικού jazz club δεν τιμούσε όλα τα παραπάνω…
Η Αθηναϊκή τους στάση υπήρξε μέρος της φετινής Φθινοπωρινής τους περιοδείας που ξεκίνησε 1η Οκτωβρίου από το Κορεάτικο “Jarasum Festival” και θα ολοκληρωθεί στα τέλη Δεκεμβρίου. Ήταν η τρίτη με τον νέο τους κοντραμπασίστα, τον συμπαθέστατο & χαρισματικό Paolino Dallaporta, με τον οποίο μάλιστα θα μπουν για πρώτη φορά στο studio υπό την σκέπη της Ιταλικής δισκογραφικής CAMjazz για να μας χαρίσουν το επερχόμενο τριακοστό(!) album τους μέσα στο 2017.

Πενηντανταέξη χρόνια πορείας, κοντά στις έξη δεκαετίες πρωτοπορίας και δημιουργικών συντήξεων & πειραματισμών διαμορφώνουν το βαρύτατο βιογραφικό των δύο ιδρυτικών μελών του σχήματος - και όχι μόνο. Οι Paul McCandless & Ralph Towner έχουν να επιδείξουν αμέτρητες ακόμη συνεργασίες και προσωπικές δουλειές ανάλογου καλλιτεχνικού απόβαρου. Ειδικά ο δεύτερος μετρά ηχογραφήματα τόσα, όσο ελάχιστοι συνοδοιπόροι του!... Μιλάμε λοιπόν για μια ανυπέρβλητη εμπειρία που κυριολεκτικά πλημύρισε το “Half Note” για δυο ολόκληρες ώρες με τούτο το δικό τους πάντρεμα της παραδοσιακής jazz με την κλασική μουσική και τις μουσικές του Κόσμου. World Jazz Fusion στα καλύτερά της από τους γεννήτορές της, αφού υπήρξαν μέλη των Consort του εφευρέτη & πρωτεργάτη του ιδιώματος, του Paul Winter.

 

Καλύπτοντας σχεδόν όλη τους την πορεία, επέλεξαν ως πρόγραμμά τους αγαπημένους μας ύμνους του χθες και του σήμερα όπως τα “If”, The Glide”, “As She Sleeps”, “Creeper”, “Aeolus”, “Hop Skip and the Thump”, “Walk the Walk”, Duende”, The Water is Wide”, “In Stride”, δοκιμάζοντας φυσικά και από έναν αυθόρμητο πειραματικό αυτοσχεδιασμό της στιγμής για κάθε μέρος, πριν και μετά το ολιγόλεπτο διάλειμμά τους! Πέρα από αυτές τις δυο πολυπόθητες και αναμενόμενες «σκανταλιές» τους, το όλο κλίμα της βραδιάς υπήρξε έως και αβάσταχτα συναισθηματικά φορτισμένο, με τον αλλόκοσμο Towner να παίζει κατά βούληση σε δύο ταμπλό με άνεση έως και «εκνευριστική» για κάθε κοινό θνητό, τιθασεύοντας grand piano και κλασική κιθάρα δίπλα στον ηγετικό McCandless με τα πολυποίκιλα πνευστά του. Πίσω τους όμως έλαμψαν και οι δυο συνεργάτες τους, ο νέος και ο παλιός, αφού ο Dallaporta έμοιαζε να είναι μια ολόκληρη ζωή μαζί τους και ο Mark Walker χρωμάτισε καίρια κάθε ρυθμική ανάγκη με Λατινικές πινελιές που κληρονόμησε από τον Paquito D’Rivera του οποίου υπήρξε μόνιμος τυμπανιστής για ένα τέταρτο του αιώνα!

Την επομένη της συγκεκριμένης βραδιάς είχα την τιμή να πάρω κατ'ιδίαν συνέντευξη στον Ralph(*) και μου δήλωσε πως κατά την διάρκεια της παραμονής τους στην πόλη μας δούλευαν πάνω στο νέο υλικό τους καθημερινά, με πρόβες και ηχογραφήσεις στο στάδιο της προ παραγωγής…

Ανυπομονώ!

(*) Η συνέντευξη θα δημοσιευτεί με την πρώτη ευκαιρία

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com 

 

 

Read 249 times

Leave a comment