Monuments on Facebook

INCOGNITO, IDRA KAYNE – Gazarte, Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 2017

Thursday, 26 January 2017 15:32
Published in Live Reviews

Α Multi Ethnic “Doing” Proposal

Τούτη δεν ήταν απλά «άλλη μια όμορφη συναυλία». Η διαδραστικότητα και ο ειλικρινής διάλογος του επικοινωνιακότατου Jean-Paul "Bluey" Maunick έχει συμβεί ελάχιστες ακόμη φορές στα δικά μου μάτια. Αν αναλογιστείς πως παρακολουθώ ανελλιπώς συναυλίες από το 1980 και από το 1989 το έκανα επάγγελμα, ε, στατιστικά είναι σημαντικό στοιχείο, εξού και το καταγράφω!...

 

Μα πόσοι από εμάς γνωρίζαμε πως μεγάλωσε σε Ελληνική παροικία του Λονδίνου; Πως τον σημάδεψε η καλοσύνη των ξενιτεμένων συμπατριωτών μας τόσο, που δεν θα το ξεχάσει ποτέ; Πως παρακολουθεί ανελλιπώς τις περιπέτειές μας και συμπάσχει; Πως όντας γόνος φτωχής οικογένειας γευόταν ντολμαδάκια και άλλα νόστιμα κάθε τόσο ως καλεσμένος τους; Πως ο πατέρας του αγαπημένου του συμμαθητή Μάριου Κωνσταντίνου του αγόρασε μια ίδια ποδοσφαιρική στολή / απόκτημα με κείνη του γιού του ώστε να μη ζηλέψει; Ιστορίες ζωής…από σκηνής. Παρέα με μαθήματα αυτής! Τι εννοώ;
Φανερά συγκινημένος ο Bluey στο κλείσιμο της αυλαίας, μας παρότρυνε να αγγίξουμε φέτος το όνειρο που δεν καταφέραμε ποτέ, βαπτίζοντας το 2017 ως Έτος Πράξεων, “this year I want it to be a year of DOING for all of us!” δήλωσε βουρκωμένος και συνέχισε: «Ξέρω πως υπάρχουν αρκετοί από εσάς που δεν νιώθουν βολικά να χορέψουν, να ξεβολευτούν από την καρέκλα τους, να παρατήσουν την σοβαρότητα τους και δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα τους κατακρίνει ποτέ! Όμως υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που το δοκίμασαν και ξάφνου ένιωσαν πολύ όμορφα ανασύροντας την παιδική τους αθωότητα, οπότε σας προσκαλώ να δοκιμάστε, είναι μοναδική εμπειρία» και τα δώδεκα άτομα του σχήματος μπήκαν στο “Nights Over Egypt”.

Η γκρουβάτη βραδιά άνοιξε με την δική μας Idra Kayne να προθερμαίνει καίρια το ήδη γεμάτο Gazarte με τρόπο αριστοτεχνικό και συνάμα αισθαντικό. Με ένα άρτια δουλεμένο κουαρτέτο στο πλάι της και ήχο αλφάδι, ερμήνευσε τοιουτοτρόπως δικές της συνθέσεις μα και διασκευές από τον ευρύτερο χώρο της soul & funky. Φωνάρα μοναδική. Που έλαμψε πριν από διδασκάλους του είδους – κάτσε καλά!
Πήγε αργά λοιπόν ώστε να βγει το κυρίως πιάτο επί σκηνής. Κι όλο έβγαιναν, έβγαιναν και δεν τελειώνανε οι άτιμοι! Ούτε ένα, ούτε δυο, μα δώδεκα άτομα στο πάλκο για την ψυχαγωγία μας παρακαλώ. Μια πολυεθνική σύναξη-ρεκόρ αφού ΚΑΝΕΙΣ εξ αυτών δεν κατάγεται από την ίδια χώρα!!! Μας τους συνέστησε έναν-έναν ο ηγέτης, αναφέροντας την γενέτειρά τους. Κι όμως. Το μουσικό αποτέλεσμα υπήρξε τόσο δεμένο όσο στα πιο τρελά μας όνειρα – λες και άκουγες το δίσκο! Όμως επιτρέψτε μου να σταθώ σε δυο καίριους πρωταγωνιστές…

 

ΤΙ RHYTHM SECTION ήταν αυτό Θεέ μου;;; Francesco Mendolia στα τύμπανα, Francis Hylton στο Fender Jazz Bass. Χταπόδι με τις βεντούζες του κολλημένες σε μετρονόμο ο πρώτος, κάθε τόσο μας έστελνε για τσάι με αλλαγές (breaks) αλλού για αλλού, έτσι, για πλάκα όμως! Ο ορισμός της ουσιαστικής/αισθαντικής γκρούβας ο δεύτερος, με ήχο copy-paste από τον πρωτεργάτη Bernard Edwards των θρυλικών Chic! Οκ. Μιλάμε για θεμέλια που πάνω τους χτίζεις παλάτια… Λογικό και αναμενόμενο λοιπόν το τελικό αποτέλεσμα. Το funky/soul στα καλύτερά του, με τρεις γυναικείες φωνάρες που εναλλάσσονταν δημοκρατικά.

Γιορτή.
Παράσταση από κείνες που σπανίζουν, που εγκυμονούν κάθαρση.
Από κάθε άποψη.

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

 

 

 

 

Read 718 times

Leave a comment