Monuments on Facebook

SL THEORY and STRING ORCHESTRA “PROGRESSIVELY DARK” – PassPort Κεραμικός, Αθήνα, 3 Μαρτίου 2017

Saturday, 04 March 2017 13:17
Published in Live Reviews

“A Glorious Night to Remember”

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

Είναι φύσει αδύνατον να καταγράψω τούτη τη βραδιά «κανονικά», «κοινότυπα», «ως είθισται»…

Όταν μιλά η καρδιά, τα λόγια που ξεστομίζεις μοιάζουν υπερβολικά συνήθως. Συμπαθάτε με λοιπόν. Όμως όταν ένα από τα πιο τρελά όνειρα του αδελφικού σου φίλου γίνεται πραγματικότητα και γίνεσαι μάρτυρας του γεγονότος, η χαρά του είναι και δική σου χαρά. Πόσο μάλλον όταν είσαι μέρος αυτού ως φωτογράφος. Πόσο μάλλον όταν αυτό που έχτισε είναι από μόνο του μοναδικά εμπνευσμένο. Και πόσο ακόμη όταν πάνω στα σανίδια στέκουν αγαπημένοι σου συνοδοιπόροι στις μουσικές σου αναζητήσεις με τον αδελφό Σωτήρη Λαγωνίκα εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα! Μα σκέψου (εσύ που τυχών δεν ξέρεις το εξής) και έλα στη θέση μου: ο Φλούρος συνέπραξε στους What’s The Buzz? 2008-2010 και ο Νίγδελης με τον Καρασούλη συμπλήρωναν τους αγαπημένους μου Double Treat. Μα τι να λέμε ρε συ. Με το που άκουσα το λατρεμένο μου “Next Life” των What’s The Buzz? μου’ρθε να πηδήξω πάνω στη σκηνή και να αρπάξω το μπάσο από τα χέρια του φίλτατου συνονόματου λέμε! Αντ’ αυτού, πήγα και αγκάλιασα την τρελοπαντιέρα Jane και ανατριχιάσαμε παρέα! Μαζί το παίζαμε ως το 2007... Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν; Μπορώ να προχωρήσω ελεύθερα; Merci.

 

Πωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!

Ελβετικό Ρολόι η φάση επί σκηνής. Μικρομετρική ακρίβεια ολούθε. Κι αν άργησε αισθητά ή έναρξη, ήταν συνειδητή απόφαση όλων λόγο της απεργίας των μέσων που ήθελε τον κόσμο να καταφθάνει ταλαιπωρημένος & καθυστερημένος. Άθλος για τους εξακόσιους θεατές η συμμετοχή τους λοιπόν και ειλικρινά υποκλίνομαι!...
Οι επτά μήνες πυρετώδους προετοιμασίας απέδωσαν τα μέγιστα. Έτσι, το οπτικοακουστικό υπερθέαμα καθήλωσε μονομιάς για δύο ώρες το κοινό που στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν μάλιστα συνάδελφοι της εγχώριας μουσικής σκηνής του σκληρού ήχου παρακαλώ. Καλή φάση! Λογικό. Συναδελφική περιέργεια. «Για να δούμε τι έφτιαξε ο κερατάς ο Λαγωνίκας;», «ρε συ, εδώ μαζεύτηκε η αφρόκρεμα και έχει και ορχήστρα, δεν το έχανα με τίποτα κι ας έκανα μισή ώρα να βρω παρκάρισμα» ή «ήρθα να θαυμάσω το δάσκαλο επί σκηνής, μου είπε τα καλύτερα για την όλη φάση» (ο Φλούρος και ο Γαβαλάς είχαν κάτω πολλές «ρουβίτσες»!). Αυτά ήταν τα σχόλια δώθε κείθε που πήρε το αυτί μου στην πλατεία.

 

Το πρώτο μέρος ήθελε την δεκαμελή ορχήστρα εγχόρδων του μαέστρου Γιάννη Αντωνόπουλου να προσδίδει πομπώδη φαντασμαγορία στο οπτικοακουστικό σκηνικό, με έντεχνες ενορχηστρώσεις που μελέτησε μήνες τώρα ώστε να ανυψώσει καίρια το σκοτεινό προοδευτικό όραμα του επικολυρικού “Progressively Dark” που κυκλοφόρησε ο τιμώμενος ηγέτης της βραδιάς το 2012. Επιπλέον ακούσαμε και μια νέα ακυκλοφόρητη σύνθεση των Νίγδλελη/Λαγωνίκα, το μελιστάλαχτο "Goodbye Sail On". Η στάθμη στη μείξη της κονσόλας υπήρξε ικανοποιητικότατη τολμώ να πω δεδομένων των συνθηκών και του τεράστιου βαθμού δυσκολίας του όλου εγχειρήματος. Όποιος έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με τα αμέτρητα κουμπάκια γνωρίζει πόσο δύσκολο είναι το πάντρεμα κλασικών ακουστικών οργάνων με ενισχυόμενα επί σκηνής!!! Κι αν προσθέσεις το γεγονός του ότι η συναυλία έγινε σε συναυλιακό χώρο που έχει στηθεί για έντεχνο Ελληνικό ρεπερτόριο που δεν ξέρει τι σημαίνει παραμορφωμένη κιθάρα, οι δυο ηχολήπτες χρίζουν δίκαια το χειροκρότημά μας. Αν θες να ‘σαι ψείρας παρόλα αυτά, ναι, είχες να πεις ψεγάδια. Οι κιθαριστικοί αυτοσχεδιασμοί θα μπορούσαν να είναι πιο ευδιάκριτοι άρα & ανατριχιαστικοί. Το μπάσο «μπουμάριζε» και έχανες τη νότα –κρίμα κι άδικο γιατί ο Χρηστάρας σπέρνει! Όμως να ρωτήσω το εξής με το συμπάθιο: μήπως χάνεις το όλο νόημα αν μείνεις σε αυτά τα πταίσματα; Λέω εγώ τώρα!...

 

Αυτό που ξέρω εγώ είναι πως με το που μπήκε το μεγαλόπνοο “Sickening my Mind” που προσωπικά θεωρώ κορυφαία σύνθεση του εν λόγω album, ανατρίχιασα πατόκορφα. Και δεν ήμουν μόνος. Ανάμεσα στα κλικ της φωτογραφικής μου γύρισα να δω φάτσες και οι φάτσες σας ήταν έως και…χαζοχαρούμενες (συνθετικό του έχω χαζέψει και βρίσκομαι σε έκσταση)! Ουσιαστικά τούτη η ώρα ήταν μια μεταχρονολογημένη παρουσίαση του δίσκου, με την προσθήκη κάποιων από τις πιο προοδευτικές στιγμές των δυο αντίστοιχων έργων του ως SL Theory. Κι αν σε στιγμές ο «αδιάβαστος» θεατής που δεν κατέχει κανένα από αυτά σάστισε μες το λαβύρινθο της επιτηδευμένης πολυπλοκότητας, στα καπάκια ερχόταν μια από κείνες τις ονειρικές, επιδημικές μελωδίες του Σωτήρη να του χαϊδέψει την ψυχή όπως οι μέντορες του (βλέπε Beatles, Kansas, Blue Oyster Cult)… Έπος. Που δεν σε κρατά σε απόσταση όμως! Ήτοι ιδανικό…

 

Στο δεύτερο μέρος το νεοσύστατο σχήμα των έξη βετεράνων + τεσσάρων στα εντυπωσιακά δεύτερα φωνητικά μπήκε όπως πρέπει: με τις πάντες! Το καταιγιστικό “Saints n Sinnerz” έδωσε μια καλή κλωτσιά στον κώλο των πιο σκληροπυρηνικών του κοινού και ο Κόλλιας έλυσε τα σγουρά μαλλιά του. Ενδεικτικό. 
Και σε αυτό το μέρος του show απολαύσαμε δυο νέες ακυκλοφόρητες συνθέσεις από σκηνής, τα "Counting my Pieces" & "Supersonic Rocket Man". Hard & Heavy, «τόσο όσο» όμως. Ναι. Αν αγαπώ, εκτιμώ & θαυμάζω τον Λαγωνίκα ως χαρισματικό μουσικοσυνθέτη εδώ και τριανταπέντε χρόνια, ο βασικότερος λόγος είναι η εμμονή του στη Μελωδία & την Αρμονία! Και τούτο διότι τυγχάνω κι εγώ αμετανόητος οπαδός του αξιώματος: τούτα τα δυο θεμελιώδη συστατικά αποτελούν την πεμπτουσία της Μουσικής. Και μετά ακολουθούν όλα τα άλλα, όπως η αχαλίνωτη επιθετικότητα του extreme metal ως ακραία έκφραση συναισθημάτων (brutal φωνητικά, εκκωφαντικός όγκος στις κιθάρες κ.λ.π.). Ο Σωτήρης, εγώ, εσύ που έδωσες χθες το παρών και άλλοι μύριοι απ’ άκρη σ’ άκρη της Υφηλίου προτιμούμε τα hooks που τρυπώνουν βαθιά και σημαδεύουν τις μνήμες όπως μας τα χάρισαν απλόχερα μνημειώδη σχήματα όπως τα προαναφερθέντα, οι Foreigner, οι Boston, οι Grand Funk Railroad…

Αυτά κι άλλα πολλά μεταλαμπαδεύει τούτο το Τραίνο της Μεγάλης Φυγής. Και αν κρίνουμε από αυτή την πρώτη του στάση στα μέρη μας, θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου να δούμε αφίσα των SL Theory κολλημένη έξω από την πύλη του Royal Albert Hall.

Δικαιωματικά.

Έως τότε, απλά ανυπομονώ για την επερχόμενη κυκλοφορία του εν λόγω show σε DVD & CD!

Set List


The Orchestral Set:

Sickening my Mind
Holding Tight
Ghostly Train
On my Way
See
If Only
Time Won’t Matter
Need to be Born Again
Goodbye Sail On
Where is my Life
Afterlife


The Band Set:

Saints n Sinnerz
Now
The Beat of my Heart
Two Kings
It Hurts
Next Life
Real World
Counting my Pieces
Supersonic

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

Read 416 times

Leave a comment